ตอนที่ 81 คำเชิญ

เซียวเฟิงมองตามแผ่นหลังของจี้ฮุยที่เดินจากไป สายตาพลันปรากฏความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา ผังต้าไห่คนนี้ทำให้เขาหงุดหงิดใจไม่น้อย หากไม่รีบจัดการให้จบ ๆ ไป ตลอดช่วงเดือนกว่าหลังจากนี้คงไม่มีวันอยู่อย่างสงบแน่

แม้การอาศัยอำนาจบารมีของตระกูลเซียวมาจัดการผังต้าไห่กับพ่อของเขาจะเป็นเรื่องง่ายดายแค่เอ่ยปาก แต่เซียวเฟิงก็ไม่อยากเอาเรื่องขี้ปะติ๋วพวกนี้ไปรบกวนพ่อแม่กำมะลอ ไม่อย่างนั้นคงดูเหมือนเขาเป็นพวกคุณชายเสเพลที่ไร้น้ำยาไปเปล่า ๆ

เซียวเฟิงทำงานไปพลางครุ่นคิดหาวิธีจัดการสองพ่อลูกคู่นี้ไปพลาง จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น พอเหลือบมองหน้าจอก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อพบว่าเป็นฮั่วทง?

ตระกูลฮั่วของฮั่วทงนับเป็นตระกูลแถวหน้าของเมืองไห่เฉิง เป็นรองตระกูลเซียวของพวกเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น คราวก่อนอีกฝ่ายคิดว่าหลอกเงินเขาไปได้ตั้งสามร้อยล้านแล้วก็ไม่น่าจะติดต่อมาอีก แต่วันนี้นึกครึ้มอะไรถึงได้โทรหาเขาได้ล่ะ

อันที่จริงเรื่องนี้ก็โทษฮั่วทงไม่ได้ หลังจากเขาขายที่ดินผืนนั้นให้เซียวเฟิงไปคราวก่อน ใครจะไปรู้ว่าในวันที่เซียวเฟิงจ่ายเงิน ฮั่วทงกลับได้รับข่าวว่าทางการมีแผนจะสร้างเขตเมืองใหม่ใกล้ ๆ กับที่ดินผืนนั้น แถมยังเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษอีกต่างหาก

แม้ทำเลของที่ดินผืนนั้นจะไม่ได้ดีเด่นอะไรนัก แต่หากประเมินตามมูลค่าเดิมและนำไปพัฒนาต่อ อย่างน้อยก็น่าจะฟันกำไรได้ไม่ต่ำกว่าห้าร้อยล้าน

เรื่องนี้ทำเอาฮั่วทงถูกคนในตระกูลตำหนิยกใหญ่ ถึงขั้นที่พ่อสั่งห้ามไม่ให้ออกไปเพ่นพ่านที่ไหนทั้งสิ้น และถูกกักบริเวณให้อยู่สงบเสงี่ยมในห้องหลายวัน วันนี้ถึงเพิ่งจะได้ออกมา

พอออกมาได้ปุ๊บ ฮั่วทงก็รีบโทรหาเซียวเฟิงทันที "โย่ว คุณชายเซียว ไม่ได้ติดต่อกันหลายวัน ยังจำพี่ชายคนนี้ได้ไหมครับ"

เซียวเฟิงเดินเลี่ยงไปหามุมสงบก่อนจะกดรับสาย เพราะสิ่งที่เขากำลังจะคุยคงไม่เหมาะให้เพื่อนร่วมงานได้ยินเท่าไรนัก อีกอย่างสำหรับเซียวเฟิงแล้ว การอยู่อย่างสงบเสงี่ยม ทำตัวกลมกลืน และความปลอดภัยคือสิ่งสำคัญที่สุด

"นี่มันคุณชายฮั่วนี่นา ไม่ได้ติดต่อกันตั้งนาน ลมอะไรหอบมาล่ะเนี่ย อยากจะชวนออกไปดื่มเหรอครับ" เซียวเฟิงเอ่ยหยั่งเชิงดูว่าฮั่วทงกำลังคิดจะเล่นตุกติกอะไรอยู่กันแน่

ฮั่วทงหัวเราะร่วน "ใช่แล้ว ๆ แค่อยากชวนน้องชายไปดื่มด้วยกันสักแก้วคืนนี้ ไม่รู้ว่าคืนนี้น้องชายพอจะมีเวลาหรือเปล่า ถ้ามีเวลา คืนนี้พี่เป็นเจ้ามือเอง เราไปกินข้าวที่หงไห่ซานจวงกันดีไหม พอดีเลย น้องเซียวน่าจะยังไม่เคยไปหงไห่ซานจวง เดี๋ยวพี่ชายคนนี้จะพาไปเปิดหูเปิดตาเอง"

เซียวเฟิงนึกสงสัยว่าฮั่วทงคิดจะทำอะไรกันแน่ การที่อีกฝ่ายเป็นฝ่ายต่อสายมาแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ แต่เซียวเฟิงก็หาได้หวาดกลัว ทหารมาใช้ขุนพลรับ น้ำมาใช้ดินต้าน

"ไม่มีปัญหาครับ พอดีเลยตั้งแต่ผมกลับมาอยู่ตระกูลเซียวตั้งนาน ยังไม่รู้เลยว่ามีที่ไหนน่าเที่ยวบ้าง คืนนี้คงต้องพึ่งคุณชายฮั่วพาไปเปิดหูเปิดตาซะแล้ว"

เซียวเฟิงตอบตกลงไป เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าฮั่วทงคิดจะมาไม้ไหน

หลังวางสาย ฮั่วทงก็ส่งพิกัดของหงไห่ซานจวงให้เซียวเฟิงผ่านทางวีแชต เซียวเฟิงลองค้นข้อมูลคร่าว ๆ ดูก็พบว่าที่นี่ไม่ธรรมดาเลย เพราะเป็นหนึ่งในสามสุดยอดสถานบันเทิงนอกเหนือจากเกาะกลางทะเลสาบ

ทำเลของหงไห่ซานจวงค่อนข้างห่างไกล โดยตั้งอยู่กลางทิวเขาแถบชานเมือง ถึงจะเรียกว่าทิวเขา แต่ความจริงก็เป็นเพียงภูเขาลูกเล็ก ๆ เท่านั้น จุดเด่นของที่นี่คือมีบ่อน้ำพุร้อนอยู่ด้านใน แถมน้ำพุร้อนยังมีสีแดง ว่ากันว่าในน้ำมีแร่ธาตุพิเศษช่วยคลายเส้น กระตุ้นการไหลเวียนโลหิต และช่วยบำรุงผิวพรรณให้ผุดผ่อง

และน้ำพุร้อนสีแดงแห่งนี้นี่เองที่เป็นที่มาของชื่อหงไห่ซานจวง

เซียวเฟิงต่อสายหาโจวอวิ๋น ขณะนั้นโจวอวิ๋นกำลังอ่านเอกสารประทับตราแดงจากรัฐบาลในมือด้วยความเบิกบานใจ พอเห็นสายเรียกเข้าจากเซียวเฟิงก็พลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันควัน แม้ช่วงหลายวันมานี้เขาจะยุ่งจนหัวหมุนเพราะที่ดินที่เซียวเฟิงมอบให้ แต่ก็ยังคงให้ความสำคัญกับสายของเซียวเฟิงอย่างที่สุด

"ฮัลโหล ประธานเซียว สวัสดีครับ มีอะไรให้ผมรับใช้ไหมครับ" โจวอวิ๋นเอ่ยถามอย่างนอบน้อม

เซียวเฟิงเอ่ยขึ้นว่า "เรื่องที่ดินผืนนั้นมีข่าวคราวอะไรใหม่หรือเปล่า"

อันที่จริงนี่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานของเซียวเฟิงเท่านั้น เพราะเขาค่อนข้างรู้สันดานของฮั่วทงดี หมอนี่เป็นพวกเจ้าเล่ห์เพทุบาย แผนการแพรวพราว และเป็นคนประเภทถ้าไม่มีผลประโยชน์ก็ไม่มีทางลงมือทำอะไรเด็ดขาด

ฮั่วทงไม่ใช่คนที่จะมองข้ามผลกำไรไม่กี่ร้อยล้าน การที่อีกฝ่ายออกปากชวนเขากินข้าวด้วยตัวเองแบบนี้ สิ่งเดียวที่เซียวเฟิงคิดออกก็คือเรื่องที่ดินที่ขายให้เขาไปก่อนหน้านี้

เพื่อยืนยันความคิดของตัวเอง เซียวเฟิงถึงได้โทรหาโจวอวิ๋น

โจวอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็รีบประจบเอาใจทันที "แหม ประธานเซียว ข่าวไวเหลือเกินนะครับเนี่ย เพิ่งจะนาทีก่อนเองที่ผมได้รับแจ้งจากทางการมาหมาด ๆ ว่าแถวที่ดินผืนที่คุณเคยให้ไว้ ทางการเตรียมอัดฉีดเงินลงทุนนับหมื่นล้านสร้างเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ แถมยังมีทั้งโรงเรียน โรงพยาบาล ย่านการค้า และสิ่งอำนวยความสะดวกอีกเพียบ ที่ดินผืนนั้นของเรา มูลค่าพุ่งขึ้นอย่างน้อยสิบเท่าเลยนะครับ"

ได้ยินโจวอวิ๋นพูดแบบนั้น เซียวเฟิงก็ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าแค่ได้กำไรจากเรื่องรถไฟใต้ดินสักสองสามร้อยล้านก็ดีถมไปแล้ว แต่นี่กลับฟันกำไรไปถึงสองพันกว่าล้าน ตัวเลขระดับนี้มันช่างน่ากลัวเกินไปแล้วจริง ๆ

มิน่าล่ะใคร ๆ ถึงบอกว่าอสังหาริมทรัพย์กับวงการการเงินนั้นแยกกันไม่ออก นี่มันทำกำไรได้มหาศาลชัด ๆ

แต่สำหรับเซียวเฟิงแล้ว แม้เงินจำนวนนี้จะมาก แต่ก็ยังไม่อาจทำให้เขาพึงพอใจได้อยู่ดี

หลังจากวางสาย เซียวเฟิงมั่นใจทันทีว่าฮั่วทงเองก็คงรู้ข่าวนี้ล่วงหน้าเช่นกัน ทั้งยังรู้ดีว่าที่ดินผืนนี้มีมูลค่ามหาศาลขนาดไหน

กำไรแค่ไม่กี่ร้อยล้าน ฮั่วทงอาจจะพอกัดฟันปล่อยให้เซียวเฟิงไปได้ แต่กำไรมหาศาลถึงสองพันกว่าล้านแบบนี้ ฮั่วทงไม่มีทางยอมนั่งรอความตายอยู่เฉย ๆ แน่

เมื่อรู้ทันเจตนาของฮั่วทง เซียวเฟิงก็ไม่มีทางยอมให้อีกฝ่ายสมหวังเป็นอันขาด

ตอนนั้นเอง หลินหว่านถิงก็เดินเข้ามาในห้องชงกาแฟของเซียวเฟิงพอดี "คุณเป็นอะไรไปคะเนี่ย ยิ้มหน้าบานเชียว"

เซียวเฟิงหันไปมองหลินหว่านถิงพลางส่ายหน้า "ไม่มีอะไรครับ คืนนี้ผมคงอยู่เป็นเพื่อนคุณไม่ได้แล้วล่ะ ผมต้องไปกินข้าวที่หงไห่ซานจวงน่ะ"

"หงไห่ซานจวงเหรอคะ" หลินหว่านถิงแปลกใจว่าเซียวเฟิงไปรู้จักสถานที่อย่างหงไห่ซานจวงได้อย่างไร

เซียวเฟิงลังเลว่าควรบอกหลินหว่านถิงดีไหมว่าคนที่เขานัดกินข้าวด้วยคืนนี้คือฮั่วทง แต่พอสบสายตาของเธอ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้คงปิดไม่มิดเสียแล้ว

"อืม คืออย่างนี้นะ คนที่นัดผมกินข้าวคืนนี้คือฮั่วทงจากตระกูลฮั่วน่ะครับ"

"อะไรนะ ฮั่วทงงั้นเหรอ เขาชวนคุณไปกินข้าวเนี่ยนะ หมอนั่นไม่ใช่คนดีอะไรเลย ระวังจะโดนหลอกเอาล่ะ" แน่นอนว่าหลินหว่านถิงเคยได้ยินชื่อเสียงของฮั่วทงมาบ้าง ในฐานะนายน้อยใหญ่ตระกูลฮั่ว เขาขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์เพทุบายที่สุดในแวดวงของพวกเขา

เซียวเฟิงส่ายหน้า "เรื่องนี้คงไม่ได้หรอกครับ ถ้าคุณไปด้วย ฮั่วทงต้องสงสัยแน่ ก็คุณหนูใหญ่ตระกูลหลินอย่างคุณไม่ใช่คนธรรมดา ๆ ซะหน่อยนี่ครับ"

เซียวเฟิงคิดในใจ ขืนคุณหลินหว่านถิงไปด้วย แล้วผมจะตกปลาได้ยังไงล่ะ ธุรกิจพวกนี้ของผมก็คงความแตกกันพอดีน่ะสิ

หลินหว่านถิงพยักหน้ารับ พลางคิดในใจว่าฝีมือระดับเซียวเฟิงคงไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอก และเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่ไม่จำเป็น เธอจึงตอบตกลง

แม้หลินหว่านถิงจะรับปากแล้ว แต่ตอนเดินออกจากห้องชงกาแฟ เธอก็ยังไม่วายกำชับเซียวเฟิงอีกหลายประโยค ให้ระวังฮั่วทงคนนี้ไว้ให้ดี เพราะอีกฝ่ายขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์เพทุบายในแวดวงสังคมเป็นที่สุด