ตอนที่ 94 วิชาแพทย์ระดับนี้

หญิงชรามองแววตาอันจริงใจของเซียวเฟิง ประกายในดวงตาสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ราวกับกำลังขบคิดเรื่องราวในชีวิตช่วงนี้

ผ่านไปครู่ใหญ่ หญิงชราก็ถอนหายใจยาว "ตกลง ยายเชื่อเธอ ยายแซ่หลิว ชื่อหลิวเยว่เอ๋อ ต่อไปเธอเรียกยายว่าคุณยายหลิวเถอะ"

ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยของเซียวเฟิงปรากฏรอยยิ้มบางๆ ในที่สุด "ได้ครับ คุณยายหลิว ผมชื่อเซียวเฟิง คุณยายจะเรียกผมว่าเสี่ยวเซียวหรือเสี่ยวเฟิงก็ได้ครับ"

คุณยายหลิวไม่ได้ตอบอะไร เพียงพยักหน้ารับ

เซียวเฟิงเอ่ยขึ้นว่า "รบกวนคุณยายนั่งลงก่อนนะครับ ผมจะจับชีพจรให้"

หลิวเยว่เอ๋อพยักหน้า เซียวเฟิงยกม้านั่งยาวมาให้เธอนั่ง พอนั่งลงแล้ว หลิวเยว่เอ๋อก็ยื่นมือขวาออกไปให้เซียวเฟิงจับชีพจร

เซียวเฟิงนั่งลงอีกฝั่งของม้านั่งยาว ส่วนพั่วจวินก็ยืนมองอยู่อีกด้านด้วยความตึงเครียด แม้พั่วจวินจะรู้ดีว่าโรคมะเร็งของหลิวเยว่เอ๋อนั้นไม่มีหวังรักษาหายแล้วก็ตาม

แต่พั่วจวินก็ยังหวังลึกๆ ว่าจะมีปาฏิหาริย์ริบหรี่เกิดขึ้น และนี่คือเหตุผลที่เขายอมให้เซียวเฟิงลองดู

เซียวเฟิงแตะนิ้วชี้กับนิ้วกลางลงบนชีพจรของหลิวเยว่เอ๋อ ที่จริงนี่เป็นครั้งแรกที่เขารักษาคนหลังจากได้รับความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์ขั้นสูงสุด เซียวเฟิงเองจึงไม่ได้มั่นใจนัก

แต่ด้วยความคิดที่ว่าของที่ระบบผลิตย่อมต้องยอดเยี่ยม เซียวเฟิงจึงยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่งเยือกเย็นไว้ได้

หลังจับชีพจรอยู่นานหลายนาที เซียวเฟิงก็เริ่มขมวดคิ้ว

พั่วจวินเห็นดังนั้นก็รีบถามอย่างร้อนรน "เป็นอะไรไป มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

พั่วจวินกลัวเหลือเกินว่าโรคมะเร็งของหลิวเยว่เอ๋อจะทรุดหนักลง สำหรับเขาแล้ว นั่นคงไม่ต่างอะไรกับฝันร้าย

"เปล่าครับ ในร่างกายของคุณยายหลิวมีเซลล์มะเร็งอยู่จริงๆ ถ้าผมวินิจฉัยไม่ผิด น่าจะเป็นมะเร็งตับใช่ไหมครับ?" เซียวเฟิงเงยหน้าขึ้นมองหลิวเยว่เอ๋อและพั่วจวิน

พั่วจวินและหลิวเยว่เอ๋อได้ยินเซียวเฟิงพูดแบบนั้นก็อดประหลาดใจไม่ได้ เพราะตั้งแต่แรกพวกเขาบอกเซียวเฟิงแค่ว่าเป็นมะเร็งเท่านั้น ไม่เคยปริปากบอกตำแหน่งของโรคมะเร็งที่หลิวเยว่เอ๋อเป็นเลยแม้แต่น้อย

"ดูเหมือนผมจะพูดไม่ผิดแฮะ" พอเห็นสีหน้าของทั้งสองคน เซียวเฟิงก็รู้ทันทีว่าตัวเองวินิจฉัยถูกต้อง อดไม่ได้ที่จะทึ่งกับความร้ายกาจของระบบ

เซียวเฟิงดึงมือขวากลับมาแล้วมองหลิวเยว่เอ๋อ "คุณยายหลิวครับ โรคของคุณยายผมรักษาได้ แถมยังรักษาให้หายขาดได้ด้วยครับ"

หลิวเยว่เอ๋อดีใจระคนประหลาดใจอย่างยิ่ง "จะ...จริงเหรอจ๊ะ?"

พั่วจวินเองก็มีสีหน้าตื่นเต้นเช่นกัน แต่ไม่ได้พูดแทรกอะไร ตอนนี้เขาไม่อยากขัดจังหวะการสนทนาระหว่างหลิวเยว่เอ๋อกับเซียวเฟิง

เซียวเฟิงยิ้มพลางพยักหน้า "ได้ครับ อันดับแรกผมต้องฝังเข็มให้คุณยายก่อนหนึ่งครั้ง หลังจากนั้นคุณยายต้องกินยาติดต่อกันให้ครบหนึ่งเดือน แล้วโรคของคุณยายก็จะหายไปเองครับ"

ทีแรกที่ได้ยินเรื่องฝังเข็ม หลิวเยว่เอ๋อยังไม่มีท่าทีอะไร แต่พอได้ยินว่าต้องกินยานานหนึ่งเดือนก็เริ่มลังเล "กินยาเหรอ? แล้วยาจะแพงมากไหมจ๊ะ"

เซียวเฟิงส่ายหน้า "วางใจเถอะครับ ทั้งหมดเป็นสมุนไพรธรรมดาที่หาได้ทั่วไป ไม่แพงหรอกครับ อีกอย่าง เรื่องค่ายาผมเป็นคนออกให้เอง ไม่มีปัญหาครับ"

พอได้ยินว่าเซียวเฟิงจะออกเงินให้อีก หลิวเยว่เอ๋อก็รีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน "ไม่ๆๆ เธออุตส่าห์มารักษาให้ จะให้เธอออกเงินได้ยังไง ยายแก่ๆ คนนี้จะรับไหวได้ยังไงกัน"

เซียวเฟิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "ไม่เป็นไรครับคุณยายหลิว ผมกับพั่วจวินเป็นเพื่อนกัน คุณยายเป็นย่าของพั่วจวิน ก็เหมือนเป็นคุณยายของผมด้วย อีกอย่างมันใช้เงินไม่เท่าไหร่หรอก จริงไหมพั่วจวิน?"

พั่วจวินโดนเซียวเฟิงถามก็ชะงักไปนิด "เอ่อ ใช่ครับ เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม ผมตั้งใจเชิญเขามารักษาคุณย่าโดยเฉพาะเลยครับ"

หลิวเยว่เอ๋อถึงค่อยพยักหน้าช้าๆ "ถ้างั้นก็ตกลงจ้ะ"

เมื่อเห็นหลิวเยว่เอ๋อยอมตกลงแล้ว เซียวเฟิงจึงเขียนชื่อยาสองสามตัวลงบนกระดาษเปล่าแล้วยื่นให้พั่วจวิน พร้อมกับแนบบัตรธนาคารไปให้ด้วยใบหนึ่ง "รหัสผ่านอยู่ด้านหลัง นายไปจัดยามาได้เลย พอฉันฝังเข็มเสร็จ คุณย่าต้องรีบกินยาทันที"

เดิมทีพั่วจวินไม่อยากรับบัตรธนาคารมา แต่พอเห็นสายตาของเซียวเฟิง เขาก็ยอมรับมาแต่โดยดี ก่อนจะหันหลังวิ่งออกไปจัดยาทันที

ในสลัมแบบนี้มีร้านขายยาจีนอยู่เยอะมาก แค่เดินออกไปที่ถนนก็หาเจอได้สบายๆ

เพราะที่นี่มีคนแก่อยู่เยอะเป็นพิเศษ ธุรกิจร้านขายยาจึงพลอยขายดีเป็นพิเศษไปด้วย

มองดูแผ่นหลังของพั่วจวินที่เดินจากไป เซียวเฟิงก็หันมาพูดกับหลิวเยว่เอ๋อ "คุณยายหลิวครับ การรักษาโรคนี้จำเป็นต้องถอดเสื้อออกนะครับ คุณยายใส่แค่เสื้อกล้ามตัวเดียวก็พอ"

หลิวเยว่เอ๋อพยักหน้า เธออายุแปดสิบกว่าปีแล้ว ไม่ได้กังวลว่าพ่อหนุ่มตรงหน้าจะคิดมิดีมิร้ายอะไร ไม่อย่างนั้นก็คงจะเกินไปหน่อย

เซียวเฟิงหยิบเข็มเงินออกมา เขาลงเข็มเงินตรงตำแหน่งตับของหลิวเยว่เอ๋อทีละเล่มตามความทรงจำในหัว เพียงไม่กี่นาที บริเวณรอบตับของหลิวเยว่เอ๋อก็มีเข็มเงินปักอยู่สิบกว่าเล่ม

นอกจากนี้ เซียวเฟิงยังปักเข็มเงินตามข้อต่อต่างๆ อีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ความรวดเร็วและแม่นยำในการลงเข็มยังทำให้แม้แต่ตัวเซียวเฟิงเองก็ยังรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย ตอนที่ลงเข็มแต่ละครั้ง เขารู้สึกราวกับตัวเองมีฝีมือจากการฝังเข็มมานานหลายสิบปี หรืออาจจะมากกว่านั้นเสียอีก

หลังจากเซียวเฟิงฝังเข็มเสร็จ หลิวเยว่เอ๋อก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาตรงบริเวณตับทันที ทั้งยังมีอาการเจ็บแปลบๆ เล็กน้อย

เซียวเฟิงเอ่ยเตือน "คุณยายครับ อาจจะรู้สึกร้อนและปวดอยู่บ้าง เป็นเรื่องปกตินะครับ ไม่ต้องขยับตัว"

ได้ยินเซียวเฟิงบอกเช่นนั้น หลิวเยว่เอ๋อจึงยอมอดทนอยู่นิ่งๆ

ยี่สิบนาทีต่อมา เมื่อพั่วจวินกลับมา เขาก็พบว่ามีเลือดสีดำไหลซึมออกมาจากผิวหนังบริเวณตับของหลิวเยว่เอ๋อ

เซียวเฟิงรับห่อยามาแล้วบอกทิ้งท้ายว่า 'อีกสิบนาทีให้เรียกฉันมาถอนเข็มด้วย' ก่อนจะนำยาสมุนไพรไปต้ม

ยังดีที่บ้านของหลิวเยว่เอ๋อยังพอมีหม้อดินเผาเก่าๆ อยู่ใบหนึ่ง

สิบนาทีผ่านไป เซียวเฟิงเพิ่งจะตั้งหม้อต้มยาเสร็จ พั่วจวินก็เข้ามาเรียกเขาพอดี

เซียวเฟิงเดินมาตรงหน้าหลิวเยว่เอ๋อแล้วเริ่มถอนเข็มเงินออก และทันทีที่ถอนเข็มเงินออกจนหมด หลิวเยว่เอ๋อก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป กระอักเลือดสีดำคำโตลงบนพื้น

พั่วจวินเห็นหลิวเยว่เอ๋อกระอักเลือดก็ตกใจสุดขีด รีบหันไปถลึงตาใส่เซียวเฟิงอย่างเดือดดาล "นายทำอะไรกับคุณย่ากันแน่?!"

พั่วจวินสาบานเลยว่า ถ้าคุณยายหลิวเป็นอะไรไป ต่อให้เซียวเฟิงจะเป็นทายาทตระกูลใหญ่โตมาจากไหน พั่วจวินก็จะทำให้เซียวเฟิงต้องชดใช้อย่างสาสม

เซียวเฟิงยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย "ไม่เป็นไรหรอก นี่คือพิษที่สะสมอยู่ในร่างกายของคุณยายหลิวมาหลายปี ฉันก็เลยช่วยขับมันออกมาให้ด้วย"

พั่วจวินไม่อยากจะเชื่อนัก แต่พอหันไปมองหลิวเยว่เอ๋อ เขากลับต้องประหลาดใจปนยินดีเมื่อพบว่าสีหน้าของหลิวเยว่เอ๋อดูมีเลือดฝาดขึ้นมาจริงๆ ทั้งยังดูกระปรี้กระเปร่า ไม่ได้อิดโรยเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

แน่นอนว่าหลิวเยว่เอ๋อคือคนที่รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงได้ชัดเจนที่สุด "นี่...นี่ฉันหายแล้วเหรอ?"

หลิวเยว่เอ๋อสัมผัสได้ว่าร่างกายของตัวเองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่ใช่แค่ข้อต่อต่างๆ ที่ขยับได้คล่องตัวขึ้นเท่านั้น แต่เธอยังไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

"ขอบใจเธอมากนะเสี่ยวเซียว ยายรู้สึกสบายตัวมากจริงๆ"

เซียวเฟิงส่ายหน้า "ยินดีครับคุณยายหลิว แต่อีกอย่างคุณยายก็ขอบคุณผมเร็วไปหน่อยครับ ตอนนี้ผมแค่ใช้เข็มเงินขับพิษที่ตกค้างในร่างกายของคุณยายมาหลายปีออกมา แล้วก็รักษาโรคมะเร็งตับให้ในเบื้องต้นเท่านั้น แต่ถ้าอยากรักษาให้หายขาดจริงๆ คุณยายยังต้องกินยาต่อเนื่องอีกหนึ่งเดือนครับ"

หลิวเยว่เอ๋อพยักหน้ารับ วิชาแพทย์ขั้นเทพของเซียวเฟิงเช่นนี้ ต่อให้เป็นหลิวเยว่เอ๋อที่ผ่านโลกมาทั้งชีวิต อย่าว่าแต่เคยเห็นกับตาเลย แม้แต่ในข่าวก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน