ตอนที่ 82 โครงสร้างผลตอบแทน

แผนกการเงินถือเป็นหัวใจสำคัญของบริษัท จ้าวฉู่หยุนจึงต้องลงมาสัมภาษณ์ด้วยตัวเอง พอถึงช่วงบ่าย จูเหม่ยถิงก็พาคนเข้ามาในห้องทำงาน

"ประธานจ้าวคะ ฉันชื่อหวังเหวินเยี่ยน เป็นคนจวิ้นซา ตั้งแต่เรียนจบก็ทำงานสายการเงินมาตลอดค่ะ"

หวังเหวินเยี่ยนแนะนำตัวพลางยื่นเรซูเม่ให้ แล้วเริ่มลอบสังเกตเจ้านายหนุ่มรูปหล่อกระเป๋าหนักคนนี้

จูเหม่ยถิงเคยเอ่ยปากชมเขาไว้เยอะมาก แต่ความจริงแค่ได้ยินชื่อเกม Happy Farm หวังเหวินเยี่ยนก็ตัดสินใจมาแล้ว เพราะคนที่บ้านเธอต่างเล่นเกมนี้กันทุกคน

จ้าวฉู่หยุนเองก็กำลังพิจารณาหวังเหวินเยี่ยนอยู่เช่นกัน อีกฝ่ายสวมชุดทำงานสีเข้ม สูงราวร้อยหกสิบ รูปร่างผอมบางและค่อนข้างแบนราบ สวมแว่นตาเลนส์หนาเตอะ

แม้จะมีรอยยิ้มประดับหน้า ทว่ากลับแผ่บรรยากาศของมืออาชีพที่เคร่งครัดตามหน้าที่

'ความรู้สึกนี้แหละ ใช่เลย'

จ้าวฉู่หยุนใช้สัญชาตญาณเป็นหลักในการมองคน ถ้าเขารู้สึกว่าไม่ใช่ ต่อให้เป็นเพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อนสนิทของจูเหม่ยถิงก็ไม่มีประโยชน์

เพียงแต่คำพูดหวานหูก็ต้องพูดเอาไว้ก่อน อย่างไรเสียก็ไม่เสียเงินอยู่แล้ว

"พี่หวังครับ เรื่องของคุณพี่เหม่ยถิงเล่าให้ผมฟังหมดแล้ว ผมไว้ใจเธอครับ"

จ้าวฉู่หยุนลูบคางพลางเอ่ยถามตรง ๆ "เงินเดือนที่คุณคาดหวังไว้คือเท่าไหร่ครับ"

เป็นไปตามคาด พอได้ยินเจ้านายบอกว่าไว้ใจตนถึงเพียงนี้ มุมปากของจูเหม่ยถิงก็ยกยิ้มขึ้นมาทันที รู้สึกว่าได้หน้าต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นเหลือเกิน

หวังเหวินเยี่ยนลังเลเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มแล้วตอบว่า "เงินเดือนที่บริษัทเก่าของฉันอยู่ที่สองพันห้าร้อยหยวนค่ะ"

จ้าวฉู่หยุนไม่สนว่าเธอจะพูดจริงหรือโกหก จึงเอ่ยออกไปตรง ๆ "อย่าเอาสองพันห้าร้อยเลยครับ ปัดเป็นเลขกลม ๆ สามพันหยวนไปเลย ฟังดูรื่นหูกว่า"

"คะ?"

หวังเหวินเยี่ยนชะงักไป ประธานจ้าวเป็นอย่างที่เหม่ยถิงบอกจริง ๆ ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ ทั้งใจป้ำ แต่ไอ้เหตุผลที่ว่า 'ปัดเป็นเลขกลม ๆ ฟังดูรื่นหูกว่า' นี่มันอะไรกัน

"ขอบคุณค่ะประธานจ้าว"

หวังเหวินเยี่ยนยิ้มพลางกล่าวขอบคุณ เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองพอจะจับทางเจ้านายคนนี้ได้บ้างแล้ว

จูเหม่ยถิงเบะปาก แอบคิดในใจว่าเจ้านายมาไม้นี้อีกแล้ว ทำไมไม่ปัดเศษเป็นเลขกลม ๆ ให้พนักงานทั้งบริษัทไปเลยล่ะ

"พี่เหม่ยถิง ช่วยไปตามพี่หวางเข้ามาหน่อยครับ"

จ้าวฉู่หยุนไม่รู้เลยว่าสองสาววัยทำงานกำลังคิดอะไรอยู่ เขาโยนเอกสารชุดหนึ่งให้หวังเหวินเยี่ยนตรง ๆ "บริษัทกำลังจะกำหนดโครงสร้างผลตอบแทนพนักงาน เรามาปรึกษากันหน่อยครับ"

หวังเหวินเยี่ยนรับเอกสารมา เธอคาดไม่ถึงเลยว่าเพิ่งมาสัมภาษณ์แท้ ๆ ก็ต้องเริ่มงานทันที แถมยังได้มีส่วนร่วมกำหนดโครงสร้างผลตอบแทนของบริษัทอีกต่างหาก

เรื่องแบบนี้ถือเป็นหัวใจสำคัญของบริษัท ที่ต้องเป็นคนสนิทของเจ้านายเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์ทำได้

'ถึงเจ้านายจะดูทำตามใจตัวเองไปหน่อย แต่ความรู้สึกที่ได้รับความไว้วางใจนี่มันดีจริง ๆ'

หวังเหวินเยี่ยนพลิกอ่านเอกสารไปได้สองหน้า จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองจ้าวฉู่หยุนด้วยความประหลาดใจ มิน่าล่ะ อายุแค่นี้ถึงขยายบริษัทให้เติบโตได้ขนาดนี้

อันที่จริงนี่เป็นเพียงโครงสร้างผลตอบแทนของบริษัทยุคอินเทอร์เน็ตในโลกอนาคตเท่านั้น

จ้าวฉู่หยุนมองว่าคนในบริษัทเริ่มเยอะขึ้นเรื่อย ๆ หากวางระบบไว้ล่วงหน้าก็จะบริหารจัดการได้ง่ายขึ้น และที่สำคัญคือช่วยสร้างแรงจูงใจได้เป็นอย่างดี

เพราะนี่คือระบบสายอาชีพแบบ 'สองสายคู่ขนาน' ที่พนักงานทุกคนสามารถหาตำแหน่งที่สอดคล้องกับตัวเองได้

สายแรกคือ 'สายผู้เชี่ยวชาญ' หรือสาย P ซึ่งหมายถึงตำแหน่งสายเทคนิค ไม่ว่าจะเป็นโปรแกรมเมอร์ วิศวกร หรือผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านต่าง ๆ มีทั้งหมด 14 ระดับ ตั้งแต่ P1 ถึง P14

ส่วนอีกสายคือ 'สายผู้บริหาร' หรือสาย M ซึ่งหมายถึงตำแหน่งสายการจัดการ มีตั้งแต่ M1 ถึง M10

"โดยทั่วไปเด็กจบใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทำงานจะสตาร์ตที่ P4 ถ้าทำงานไปสักหนึ่งถึงสามปีก็จะได้เลื่อนเป็น P6 ยิ่งระดับสูง เงินเดือนก็ยิ่งมาก"

"ถ้าบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์ก็จะมีหุ้นจัดสรรให้ด้วย โดย P4 คือวิศวกรระดับต้น P5 คือวิศวกรระดับกลาง P6 คือวิศวกรระดับสูง"

"P7 คือผู้เชี่ยวชาญ P8 ผู้เชี่ยวชาญระดับสูง P9 ผู้เชี่ยวชาญอาวุโส P10 นักวิจัย P11 นักวิจัยระดับสูง P12 นักวิจัยอาวุโส P13 นักวิทยาศาสตร์ และ P14 คือนักวิทยาศาสตร์อาวุโส"

"เกณฑ์การเลื่อนตำแหน่งจะพิจารณาจากอายุงาน ระยะเวลาที่ครองระดับเดิม ความสำคัญของเนื้องานที่รับผิดชอบ รวมถึงผลงานและการมีส่วนร่วมในโปรเจกต์และบริษัท"

จ้าวฉู่หยุนจิบชา เว้นจังหวะครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ "ส่วน M1 ก็คือหัวหน้างาน M2 คือผู้จัดการ M3 ผู้จัดการอาวุโส M4 ผู้อำนวยการฝ่าย M5 ผู้อำนวยการฝ่ายอาวุโส"

"M6 รองประธาน M7 รองประธานอาวุโส M8 กรรมการบริหาร M9 รองประธานกรรมการ M10 ก็คือประธานกรรมการ"

โครงสร้างผลตอบแทนนี้แบ่งระดับชั้นไว้อย่างชัดเจน ทั้งฐานเงินเดือน ตำแหน่ง และเกณฑ์การเลื่อนขั้นของแต่ละระดับระบุไว้อย่างละเอียดยิบ

พวกหวางไข่เฟิงนั่งฟังอยู่บนโซฟา พลางกวาดสายตามองหาตำแหน่งที่ตรงกับตัวเองไปด้วย

"ประธานจ้าวคะ สาย M ฉันเข้าใจแล้วค่ะ แต่ว่าสาย P..."

หวังเหวินเยี่ยนเอ่ยขึ้นด้วยความเลื่อมใสจากใจจริง

"เรื่องนี้พี่ต้องไปปรึกษาร่วมกับพี่หวางดูครับ ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องสายเทคนิคเหมือนกัน"

จ้าวฉู่หยุนปัดภาระหน้าตาเฉย

"แล้วอย่างประธานหวางกับพี่จู ตอนนี้จัดไว้ที่ระดับไหนคะ"

วันนี้หวังเหวินเยี่ยนแค่มาสัมภาษณ์งาน สัญญาจ้างยังไม่ได้เซ็นด้วยซ้ำ ใครจะกล้าไปประเมินระดับขั้นให้กลุ่มผู้ก่อตั้งรุ่นบุกเบิกพวกนี้กัน

"พี่เหม่ยถิงกับโจวปินจัดไว้ที่ M2 ก่อน ส่วนพี่หวางนี่ไม่ธรรมดา ควบทั้ง M9 และ P7 แน่นอนว่าผมคือ M10 คนเดียวของบริษัท"

จ้าวฉู่หยุนคุยโวเสร็จก็ยื่นเงื่อนไขทันที "พี่หวัง ถ้าพี่จัดการเรื่องนี้เรียบร้อย พี่ก็คือ M2 ผู้จัดการฝ่ายการเงินครับ"

หวังเหวินเยี่ยนรู้ดีว่านี่คือบททดสอบจากเจ้านาย แถมยังมีแววจะไปล่วงเกินคนอื่นสูงมาก ดูท่าแล้วไม่ว่าเงินเดือนสามพันหรือตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการเงิน คงไม่ใช่สิ่งที่จะได้มาง่ายๆ เสียแล้ว

"อายุน้อยแค่นี้ ทำไมถึงเจ้าเล่ห์นักนะ"

หวังเหวินเยี่ยนแอบบ่นในใจ ก่อนจะฝืนยิ้มตอบไปว่า "ประธานจ้าว ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"

เห็นสีหน้ากลัดกลุ้มของหวังเหวินเยี่ยน จ้าวฉู่หยุนก็โบกมือพลางพูดว่า "เอาเถอะน่า ทางฝั่งฝ่ายเทคนิค พี่หวางจะช่วยพี่เอง"

"อีกอย่าง การประเมินระดับกับการเลื่อนตำแหน่งในอนาคตก็ไม่ใช่ให้พี่ตัดสินใจคนเดียวอยู่แล้ว แค่พวกพี่สามคนต้องมีส่วนร่วมด้วย โดยมีพี่เหม่ยถิงเป็นตัวแทนของผม"

"ได้ค่ะ เจ้านาย"

ค่าความภักดีของจูเหม่ยถิงพุ่งทะลุปรอทอีกครั้ง

"ขอบคุณค่ะ ประธานจ้าว"

หวังเหวินเยี่ยนเองก็โล่งอกขึ้นมาบ้าง เพราะงานพรรค์นี้มันผิดใจกับคนอื่นง่ายเหลือเกิน ขืนเพิ่งเข้าบริษัทมาแล้วทำให้เพื่อนร่วมงานเขม่นหน้ากันหมดคงดูไม่จืด

ก็มีแต่ตอนนี้เท่านั้นแหละที่หวังเหวินเยี่ยนคิดแบบนี้ อำนาจชี้เป็นชี้ตายขนาดนี้ รอให้เฮยไป๋หูอวี๋เติบโตขึ้นมาก่อนเถอะ ใครๆ ก็คงอยากได้จนตัวสั่น

"จริงสิ พี่หวังไปเซ็นสัญญาให้เรียบร้อยก่อนเถอะครับ ผมลืมไปเลยว่าวันนี้พี่มาสัมภาษณ์งาน"

จ้าวฉู่หยุนตบหน้าผากตัวเองแล้วเอ่ยแซว "ผมคายความลับสุดยอดของบริษัทให้ฟังหมดแล้ว พี่จะมาชิ่งหนีไม่ได้แล้วนะ"

"งั้นฉันจะไปเซ็นสัญญาทาสเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

หวังเหวินเยี่ยนแซวประชดประชันอย่างไม่จริงจังนัก

แค่ได้คลุกคลีกันครึ่งวัน เธอก็จับทางได้แล้วว่าจะต้องรับมือกับจ้าวฉู่หยุนอย่างไร ส่วนพวกหวางไข่เฟิงกับจูเหม่ยถิงนั้นชินชาไปนานแล้ว เจ้านายคนนี้นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ทำตามอารมณ์ล้วนๆ

· · · · · · ·

ก่อนเปิดเทอม จ้าวฉู่หยุนเข้ามานั่งทำงานที่บริษัทอย่างว่าง่าย ส่วนหวังเหวินเยี่ยนก็สมกับเป็นนักการเงินมือเก๋าผู้มีประสบการณ์กว่าสิบปี เธอปรับตัวเข้ากับบทบาทใหม่ได้อย่างรวดเร็ว

ด้วยความช่วยเหลือจากหวางไข่เฟิง ทางฝั่งเทคนิคจึงไม่มีคลื่นใต้น้ำหรือความขัดแย้งใดๆ การประเมินระดับขั้นดำเนินไปอย่างราบรื่น

ซุนย่าเฟยได้ P7 เติ้งฉีอันได้ P6 ส่วนคนส่วนใหญ่ได้ระดับ P5

จ้าวฉู่หยุนกวาดตาดูคร่าวๆ แล้วเซ็นชื่อลงไปทันที ถือว่าหวังเหวินเยี่ยนผ่านการทดสอบงาน และได้เป็นผู้จัดการฝ่ายการเงินของเฮยไป๋หูอวี๋อย่างเป็นทางการ

แน่นอนว่าตอนนี้เธอยังคงเป็นแม่ทัพไร้ไพร่พล ทำงานหัวเดียวกระเทียมลีบ

"ประธานจ้าวคะ หลังจากเปิดให้บริการ Plants vs. Zombies มีรายได้เฉลี่ยวันละประมาณแปดหมื่นหยวน และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ เพียงแต่เกมซีรีส์ฮวนเล่อหลังหมดช่วงตรุษจีน ยอดกลับตกลงอย่างหนัก เมื่อวานนี้ทำได้แค่หนึ่งล้านสี่แสนสองหมื่นหยวนเท่านั้นค่ะ"

แต่ก่อนหน้าที่รายงานเป็นของจูเหม่ยถิง ตอนนี้หวังเหวินเยี่ยนมารับช่วงต่อ บัญชีของเฮยไป๋หูอวี๋นั้นเรียบง่ายสุดๆ เธอใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็จัดแจงจนเข้าที่เข้าทาง

เพียงแต่พอเห็นเงินทุนเกือบครึ่งร้อยล้านหยวนนอนนิ่งอยู่ในบัญชี หวังเหวินเยี่ยนก็ถึงกับอึ้งไปเลย

พอเธอลองตรวจสอบดู เงินก้อนนั้นก็อยู่ในบัญชีบริษัทจริงๆ เป็นเงินสดที่จับต้องได้ ไม่ใช่แค่ตัวเลขลวงตาในสมุดบัญชี

เฮยไป๋หูอวี๋ไม่มีสินทรัพย์ถาวรและยังไม่ได้ลงทุนอะไร กระแสเงินสดจึงเรียกได้ว่าอู้ฟู่เหลือเฟือของจริง ยิ่งจ้าวฉู่หยุนกับหวางไข่เฟิงยังไม่ได้แบ่งเงินปันผล เงินทั้งหมดจึงนอนนิ่งอยู่ในบัญชีของบริษัท

แต่วันคืนอันแสนสุขผ่านไปได้ไม่กี่วัน หวางไข่เฟิงก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องทำงานอย่างร้อนรน พลางโวยวายด้วยความเดือดดาล "ประธานจ้าวครับ Happy Farm ของเราโดนลอกเลียนแบบแล้ว!"

จ้าวฉู่หยุนที่เดิมทีนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน ผุดนั่งตัวตรงขึ้นมาทันทีแล้วถามว่า "บริษัทไหน?"