ตอนที่ 96 ค่ำคืนอันเหลวไหล

เช้าวันรุ่งขึ้น เสื้อโค้ตผ้าวูลพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ในห้องพักโรงแรม บนพื้นมีชุดทำงานสองชิ้นสีดำกับเสื้อเชิ้ตสีขาวตกกระจัดกระจาย น่าเสียดายที่ไร้เงาถุงน่องดำ

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมัวเมาและความเหลวไหล

จ้าวฉู่หยุนลุกจากเตียงเป็นคนแรกแล้วเดินเข้าห้องน้ำ วักน้ำเย็นล้างหน้า พลางจ้องมองตัวเองในกระจก ก่อนจะตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่อย่างกะทันหัน

เขาเหลือบมองอ่างอาบน้ำ น้ำในอ่างยังไม่ได้ปล่อยทิ้ง แต่กลับเหลืออยู่แค่ค่อนอ่าง พยานหลักฐานชั้นดีที่ฟ้องว่าศึกเมื่อคืนดุเดือดเลือดพล่านเพียงใด

เมื่อคืนตอนที่ทั้งคู่อารมณ์เตลิดไปไกลอยู่ในห้องน้ำ เมิ่งเซิ่งหนานกอดรัดอยู่บนตัวจ้าวฉู่หยุนพลางเป็นฝ่ายรุกขอจูบ แต่จ้าวฉู่หยุนกลับเบี่ยงหลบไปได้อย่างแนบเนียนด้วยสัญชาตญาณ

ไม่ใช่ว่าเมิ่งเซิ่งหนานสวยไม่พอ และก็ไม่ใช่ว่ารังเกียจว่าเธอ "สกปรก" เสียทีเดียว คนอย่างเขาก็ไม่มีสิทธิ์ไปรังเกียจใครอยู่แล้ว

เพียงแต่การจูบดูเหมือนจะกลายเป็น "เส้นแบ่งสุดท้าย" ที่เขาเหลือไว้

"เป็นค่ำคืนที่เหลวไหลสิ้นดีจริง ๆ"

ผ่านไปพักใหญ่ จ้าวฉู่หยุนก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ชำเลืองมองผู้หญิงบนเตียงแวบหนึ่ง แล้ววางเงินสามพันหยวนไว้ตรงหัวเตียง ก่อนจะย่องออกไปเงียบ ๆ

ปัง~

สิ้นเสียงปิดประตู เมิ่งเซิ่งหนานก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เธอปรายตามองเงินที่หัวเตียง ช่วงเวลาที่น่าอึดอัดกระอักกระอ่วนที่สุดของเรื่องพรรค์นี้ก็คือแวบแรกที่ตื่นนอนตอนเช้านี่เอง

พอกลับมาถึงบริษัท ก้นของจ้าวฉู่หยุนยังไม่ทันแตะเก้าอี้ โจวปินก็ผลุนผลันเข้ามา

เขาคว้ากุญแจรถไปพลิกดูไปมา "เบนซ์เหรอ? รถที่ดีที่สุดในตำบลเราก็คงเป็นเบนซ์นี่แหละมั้ง"

"เหอะ ๆ"

จ้าวฉู่หยุนหัวเราะเบา ๆ คนที่รวยที่สุดในตำบลก็คือพวกเถ้าแก่เหมืองถ่านหินกลุ่มนั้น ถ้าไม่ขับบีเอ็มดับเบิลยูก็ขับเบนซ์

ชาติก่อน ตอนที่เขากับโจวปินนั่งยอง ๆ อยู่ริมถนน คนที่พวกเขาอิจฉาที่สุดก็คือคนกลุ่มนี้นี่แหละ

แต่ในชาตินี้ ถึงตอนนี้คนพวกนั้นจะยังพอเอาทรัพย์สินมาเทียบกับจ้าวฉู่หยุนได้บ้าง แต่อย่างมากอีกสักสองปี คงโดนทิ้งห่างจนมองไม่เห็นแม้แต่ไฟท้าย

ตำนานการสร้างความมั่งคั่งของโลกอินเทอร์เน็ต ไม่ใช่สิ่งที่เหมืองถ่านหินจะเอามาเทียบชั้นได้เลย!

"ประธานจ้าว"

เดิมทีหวางไข่เฟิงตั้งใจจะเข้ามาคุยเรื่องปัญหาของเกม PopKart แต่พอเห็นกุญแจรถในมือโจวปิน แม้ปกติจะไม่ค่อยสนใจเรื่องรถเท่าไร แต่ก็อดอยากรู้ไม่ได้ว่าตัวเองจะได้ขับรถอะไร

จ้าวฉู่หยุนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมสั่งรถให้หวางไข่เฟิง จึงยิ้มพลางอธิบายว่า "พี่หวาง ตอนแรกผมกะจะซื้อบีเอ็มดับเบิลยู X5 ให้พี่สักคัน เสียดายที่ไม่มีรถพร้อมรับ แต่ผมวางเงินมัดจำไปแล้วนะ"

"ประธานจ้าว ผมไม่จำเป็นต้องใช้รถดีขนาดนั้นหรอกครับ อีกอย่างรถพวกนี้ก็ไม่เหมาะจะเอาไปรับลูกค้าด้วย"

นี่เป็นความคิดจากใจจริงของหวางไข่เฟิง เขาไม่อยากเอาเปรียบจ้าวฉู่หยุน เพราะอย่างไรเสียตัวเองก็ถือหุ้นอยู่แค่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

"แบบนั้นจะดีเหรอครับ ผมวางเงินมัดจำไปแล้วด้วยสิ"

จ้าวฉู่หยุนแกล้งทำหน้าลำบากใจ ทั้งที่คำพูดของหวางไข่เฟิงตรงกับใจเขาเป๊ะ

แล้วก็เป็นไปตามคาด พอเห็นหวางไข่เฟิงกำลังจะพยักหน้าตกลง เขาก็รีบชิงพูดขึ้นมาทันที "เอาแบบนี้พี่หวาง เดี๋ยวผมไปจองบีเอ็มดับเบิลยูให้พี่อีกคัน คราวนี้รับรองว่าเลือกรุ่นที่พี่ชอบแน่นอน"

โจวปินเพิ่งจะหัวไวตามทัน "ถ้างั้นนายก็มีรถสองคันเลยสิ มือซ้ายเบนซ์ มือขวาบีเอ็มดับเบิลยู?"

"พ่องดิ..."

จ้าวฉู่หยุนค้อนขวับเข้าให้ พลางด่าในใจว่าไอ้หมานี่ปกติออกจะทึ่ม ทีเวลาไม่ควรจะฉลาดดันมาหัวไวซะงั้น

หวางไข่เฟิงเองก็ดูออกเหมือนกันว่า รถบีเอ็มดับเบิลยู X5 คันนั้นประธานจ้าวคงกะสั่งมาใช้เองอยู่แล้ว เพียงแต่ทำแบบนี้มันจะดูฟุ่มเฟือยเกินไปหน่อย

แต่พอลองคิดดูอีกที รายได้แค่วันเดียวของบริษัทตอนนี้ก็พอซื้อได้คันหนึ่งแล้ว หวางไข่เฟิงจึงส่ายหน้าพลางพูดว่า "ประธานจ้าว ผมว่าผมไปซื้อเองดีกว่าครับ"

เขากลัวจริง ๆ ว่าจ้าวฉู่หยุนจะไปซื้อคันที่ตัวเองชอบมาอีก แล้วพอได้มาก็ตัดใจยกให้คนอื่นไม่ได้ เรื่องเงินน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่มันสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ

ดูท่าเศรษฐีใหม่อย่างหวางไข่เฟิงจะยังไม่ลืม "เจตนารมณ์เดิม" สินะ

"อย่าเลยครับ งานพี่หวางยุ่งจะตาย เรื่องขี้ประติ๋วแค่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ"

จ้าวฉู่หยุนโดนจับไต๋ได้แต่ก็ไม่ได้เคอะเขินอะไร เขายิ้มพลางพูดว่า "บ่ายนี้ผมจะไปซื้อให้พี่เลย คราวนี้ของจริงแน่นอน วางใจได้เลยครับ"

หวางไข่เฟิงแปลกใจอยู่บ้าง นึกในใจว่าการซื้อรถมันมีอะไรน่าสนุกนักหนา แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากแล้ววกกลับเข้าเรื่องงานทันที

ช่วงบ่าย ขณะที่จ้าวฉู่หยุนกำลังจะออกไปโชว์รูมบีเอ็มดับเบิลยู จูเหม่ยถิงก็ยกชาเข้ามาพอดี พอเหลือบเห็นกุญแจรถเบนซ์วางอยู่บนโต๊ะ เธอก็ยิ้มถาม "เถ้าแก่ ถอยรถใหม่มาเหรอคะ?"

"อืม"

จ้าวฉู่หยุนลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายพลางกระโดดเหยาะๆ "เบนซ์ G500 น่ะครับ พี่เหม่ยถิง อยากให้ผมพาไปซิ่งสักรอบสองรอบไหม?"

"ฉันแก่ป่านนี้แล้วไม่ไหวหรอกค่ะเถ้าแก่ เอาไปรับสาวๆ ที่มหาวิทยาลัยของเถ้าแก่คงจะถูกใจกว่า"

จูเหม่ยถิงตอบกลั้วหัวเราะ

"ก็จริงครับ"

จ้าวฉู่หยุนนึกขึ้นได้ว่าเคยรับปากจะเลี้ยงข้าวพวกหลิวซินไว้ เลยหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาเธอทันที

พอปลายสายรับปุ๊บ หลิวซินก็เปิดฉากบ่นอุบ "จ้าวฉู่หยุน ไหนบอกจะเลี้ยงข้าวพวกเราไง! เสาร์อาทิตย์สองวันนี้หายหัวไปไหนมา ฉันหิวจนไส้จะกิ่วอยู่แล้วเนี่ย!"

"ไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า เย็นนี้เจอกัน"

จ้าวฉู่หยุนคิดนิดหนึ่งแล้วเสริม "เดี๋ยวขับรถไปรับ บอกคนอื่นไว้ด้วยล่ะ ถ้าขาดไปแม้แต่คนเดียว เธอคนเดียวนั่นแหละที่ต้องอดไปรอรอบหน้า"

วางสายเสร็จ เขาก็เดินตรวจความเรียบร้อยในบริษัทอีกรอบ ก่อนจะขับเบนซ์ G500 มุ่งหน้าไปยังโชว์รูมบีเอ็มดับเบิลยู

การต้อนรับในวันนี้ต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง ทันทีที่จ้าวฉู่หยุนก้าวลงจากรถ พนักงานสาวสวยก็รีบกุลีกุจอวิ่งเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น "เถ้าแก่ สนใจดูรถรุ่นไหนดีคะ?"

"ผมมาหาเมิ่งเซิ่งหนานครับ"

จ้าวฉู่หยุนถอดแว่นกันแดดออกพลางส่งยิ้มให้สาวสวยคนนั้น

สาวสวยชะงักไป เธอเหลือบมองรถเบนซ์ป้ายแดงคันนั้นด้วยความประหลาดใจ หรือว่าเขาจะยังมาซื้อบีเอ็มดับเบิลยู X5 อยู่อีก?

ด้านในโชว์รูม เมิ่งเซิ่งหนานกำลังยืนคุยเรื่อยเปื่อยกับเพื่อนร่วมงานอีกสองคนอย่างใจลอย ทันทีที่ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อ เธอก็หันขวับไปมอง แล้วรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาทันที

"ฉู่... ประธานจ้าว คุณมาได้ยังไงกันคะ?"

เมิ่งเซิ่งหนานพยายามเก็บอาการสงบนิ่ง แต่ในใจกลับเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น เธอไม่คิดเลยว่าจ้าวฉู่หยุนจะยังกลับมาซื้อรถ ทั้งที่ให้เงินเธอไปตั้งสามพันหยวนแล้ว

"ก็มาจองรถน่ะสิครับ"

จ้าวฉู่หยุนยิ้มพลางเดินไปหยุดอยู่หน้ารถบีเอ็มดับเบิลยู ซีรีส์ 5 รุ่น 530 แล้วถามว่า "530 มีรถพร้อมส่งเลยไหมครับ?"

"ไม่มีค่ะ"

เมิ่งเซิ่งหนานไม่ได้มีท่าทีกระตือรือร้นจะเร่งปิดการขายขนาดนั้นแล้ว เธอเชื่อมั่นว่าในเมื่อจ้าวฉู่หยุนมาถึงที่นี่ เขาย่อมจองรถแน่นอน สัญชาตญาณของผู้หญิงมันบอกอย่างนั้น

"งั้นผมขอโทรศัพท์สักครู่นะครับ"

นี่คือหลักการของจ้าวฉู่หยุน ในเมื่อรับปากเอาไว้แล้วก็ต้องทำให้ได้ เรื่องไร้สัจจะพรรค์นั้น เขาทำไม่ลงจริงๆ

"พี่หวาง บีเอ็มดับเบิลยู 530 เป็นยังไงบ้างครับ ถ้าโอเค ผมจองให้เลยนะ"

จ้าวฉู่หยุนถือสายคุยพลางเดินวนรอบรถหนึ่งรอบ คุยไม่ทันถึงนาทีก็วางสาย แล้วหันมายิ้มพูดว่า "จองคันนี้ด้วยเลยครับ"

"คะ?"

เมิ่งเซิ่งหนานอึ้งไปชั่วขณะ สาวๆ อีกสองสามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พลอยตาค้างไปด้วย ผู้ชายคนนี้ใจป้ำและตัดสินใจซื้อรถเด็ดขาดเกินไปแล้ว

"สองคันครับ X5 สีขาว กับ 530 สีดำ"

จ้าวฉู่หยุนยื่นบัตรธนาคารใบเดิมเมื่อวานให้เมิ่งเซิ่งหนาน "รูดเงินมัดจำไปก่อนได้เลย ถ้ารถมาถึงแล้วค่อยโทรบอกผม"

ฮือฮา~

คราวนี้ไม่ใช่แค่สาวๆ ข้างกายที่เก็บอาการไม่อยู่ แม้แต่ลูกค้าอีกสองคนที่อยู่ในโชว์รูมก็ยังหันขวับมามองจ้าวฉู่หยุนด้วยความตกตะลึง

ชายหนุ่มคนนี้เพิ่งก้าวพ้นประตูเข้ามายังไม่ทันถึงห้านาทีด้วยซ้ำ!

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่บีเอ็มดับเบิลยูซื้อง่ายเหมือนผักกาดขาวแบบนี้?

ยิ่งพวกเธอรู้ตื้นลึกหนาบางดีกว่าใคร เมื่อวานจ้าวฉู่หยุนเพิ่งซื้อเบนซ์ G500 ไปแท้ๆ ยังไม่ทันข้ามสองวันก็ถอยรถไปแล้วถึงสามคัน รวมๆ แล้วเกือบสี่ล้านหยวนเชียวนะ

"ประธานจ้าว คุณจะเอาทั้งสองคันจริงๆ เหรอคะ?"

เมิ่งเซิ่งหนานถามย้ำเพื่อความแน่ใจ เธอถึงกับแอบเสียดายเงินแทนจ้าวฉู่หยุนอยู่บ้าง จนลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองเป็นพนักงานขาย

"ใช่ครับ"

จ้าวฉู่หยุนยัดบัตรธนาคารใส่มือเมิ่งเซิ่งหนานทันที "รีบจัดการให้เรียบร้อยเถอะครับ ผมรีบ"

"รีบเหรอคะ?"

เมิ่งเซิ่งหนานมองเขาอย่างมีความหมายแวบหนึ่ง ก่อนจะกระซิบว่า "งั้นคุณตามฉันมาเถอะค่ะ"