บทที่ 57 หยกจักรพรรดิเนื้อแก้ว

จางจื้อฟาได้ยินเย่เฟิงบอกว่าจะผ่าหินดิบออกทั้งหมด จึงเอ่ยเตือนว่า "น้องชายเย่ ถ้าผ่าแล้วพังขึ้นมา สุดท้ายอาจจะไม่เหลือมูลค่าแม้แต่แสนกว่าหยวนนี้นะครับ"

ทว่าเย่เฟิงกลับโบกมืออย่างไม่ใส่ใจพลางกล่าว "ไม่เป็นไรครับ ผ่าต่อได้เลย!"

จางจื้อฟาไม่ได้พูดอะไรต่ออีก เพียงส่งสัญญาณให้ช่างผ่าหินลงมือต่อ

เสียงเครื่องตัดคำรามลั่นขึ้นมาอีกครั้ง เสียงกรีดแหลมกลบเสียงซุบซิบรอบข้างไปจนหมด

สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังหินดิบใต้ใบมีดอย่างไม่กะพริบ แทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เพราะแค่หยกไอซ์สีเขียวใสชิ้นเล็กๆ เมื่อครู่ก็ทำเอาประหลาดใจมากพอแล้ว ยามนี้จึงไม่มีใครอยากพลาดความตื่นเต้นที่อาจตามมา

เย่เฟิงยืนอยู่ด้านข้าง ปลายนิ้วลูบขอบตะกร้าช็อปปิ้งเบาๆ ภายนอกยังคงดูสุขุมเยือกเย็น ทว่าในใจกำลังยืนยันข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว

คลื่นพลังงานเลือนรางในสัมผัสรับรู้เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ คล้ายกับว่ายิ่งเศษหินกระเด็นออกไป รูปลักษณ์ที่แท้จริงของมันก็ค่อยๆ ปรากฏออกมาทีละน้อย

ทันใดนั้น เสียงจากเครื่องตัดก็หยุดลงกะทันหัน

ช่างผ่าหินรีบปิดเครื่องอย่างว่องไวโดยไม่รอให้เศษหินร่วงหล่นจนหมด แล้วใช้มือหยิบตัวหินดิบส่วนหลักที่เพิ่งผ่าเสร็จขึ้นมา

แสงไฟส่องกระทบหน้าตัด ประกายสีเขียวเจิดจ้าบาดตาสะท้อนเข้าตาของทุกคนในทันที

"เขียวเต็มก้อน! ผ่าได้เขียวเต็มก้อนจริงๆ ด้วย!" เสียงของช่างสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น

"หยกไอซ์สีเขียวใสชิ้นนี้ไม่มีสิ่งเจือปนเลยแม้แต่น้อย น้ำดีจนแสงทะลุผ่านได้ ประเมินราคาขั้นต่ำอย่างน้อยก็สองล้านหยวน!"

หลังจากได้ยินคำพูดของช่างผ่าหิน ชายคนหนึ่งที่ยืนมุงอยู่ก็เอ่ยขึ้นด้วยความอิจฉาตาร้อน "ให้ตายสิ โชคจะดีเกินไปแล้วมั้ง สุ่มเลือกหินดิบมามั่วๆ ก้อนหนึ่งกลับทำกำไรได้มหาศาลขนาดนี้!"

ชายอีกคนที่ยืนดูอยู่ข้างๆ พยักหน้าเห็นพ้อง "ใช่แล้ว เมื่อกี้ประธานจางยังกังวลว่าจะผ่าพังอยู่เลย แต่น้องชายคนนี้ยืนยันจะผ่าทั้งหมด ผลคือเปิดมาเจอหยกไอซ์เต็มๆ ฟันกำไรเละเลยจริงๆ!"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนรอบข้างดังระงมขึ้นมาในทันที คนที่อยู่ใกล้ต่างหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปหรืออัดคลิปวิดีโอไว้

จางจื้อฟาสาวเท้าเข้าไปข้างหน้า หยิบหยกที่ผ่าเรียบร้อยแล้วขึ้นมาพินิจดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อยืนยันว่านี่คือหยกไอซ์สีเขียวใสที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้าของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจพลางเอ่ยขึ้น "น้องชายเย่ สัญชาตญาณของคุณยอดเยี่ยมจริงๆ คุณภาพของเนื้อหยกชิ้นนี้ แม้แต่งานจัดแสดงในปีก่อนๆ ก็แทบไม่เคยผ่าเจอเลย ยินดีด้วยจริงๆ ครับ เมื่อกี้ผมยังเตือนไม่ให้คุณผ่าทั้งหมดอยู่เลย น่าละอายใจจริงๆ!"

ชายคนหนึ่งในกลุ่มคนดูตะโกนขึ้นมา "น้องชาย ก้อนนี้ผมให้ 2.2 ล้านหยวน ขอซื้อต่อเลย!"

ชายอีกคนเอ่ย "ผมให้ 2.4 ล้านหยวน ขายให้ผมเถอะ!"

ชายคนที่สามยกมือขึ้นตะโกน "ผมให้ 2.8 ล้านหยวน มีใครจะให้ราคาสูงกว่าผมอีกไหม?"

ซ่งหย่าฉีก้าวออกมาจากฝูงชนแล้วเอ่ยขึ้น "3 ล้านหยวน"

เมื่อทุกคนเห็นว่าเป็นซ่งหย่าฉีและได้ยินราคาที่เธอเสนอ ต่างก็พากันยิ้มเจื่อนแล้วส่ายหน้า ไม่เสนอราคาแข่งอีกต่อไป

เย่เฟิงใช้ผ้าเช็ดหยกที่ผ่าเสร็จแล้ว จากนั้นส่งให้ซ่งหย่าฉีพลางกล่าว "โอนเข้าบัญชีธนาคารของผมได้เลยครับ"

หลังจากรับหยกไป ซ่งหย่าฉีก็พยักหน้ารับแต่ไม่ได้พูดอะไร เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโอนเงินให้อย่างเงียบๆ

ผ่านไปสิบกว่าวินาที เสียงข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเย่เฟิง

เย่เฟิงไม่ได้หยิบโทรศัพท์ออกมาดูข้อความ แต่ชี้ไปยังหินดิบผิวหยาบที่ซื้อมาในราคา 480 หยวนในตะกร้าช็อปปิ้งแล้วกล่าว "ประธานจาง ต่อไปผ่าก้อนนี้เถอะครับ"

ทันทีที่คำนี้หลุดออกไป เสียงรอบข้างก็เงียบลงถนัดตา หลายคนเริ่มเผยสีหน้าเคลือบแคลงสงสัย

ชายคนหนึ่งพึมพำเสียงเบา "อะไรกัน ผ่าได้กำไรก้อนเดียวก็เหลิงแล้วเหรอ? หินก้อนนี้ดูยังไงก็เศษหินชัดๆ จะมีหยกเขียวออกมาได้ยังไง"

ชายอีกคนที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น "นายจะไปยุ่งอะไรด้วยล่ะ ถึงจะเป็นหินไร้ค่า แต่ราคามันก็แค่ 480 หยวน ผ่าพังขึ้นมาก็ไม่ได้ขาดทุนอะไรสักหน่อย"

เมื่อช่างผ่าหินได้ยินก็ชะงักไปเช่นกัน ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน "พ่อหนุ่ม หินก้อนนี้เปลือกนอกหยาบเกินไป เม็ดทรายก็ปนกันมั่ว ฉันผ่าหินดิบมาหลายปี หินแบบนี้มันเศษหินชัดๆ ไม่มีทางได้หยกเขียวหรอก เธอแน่ใจนะว่าจะผ่า?"

"แน่ใจครับ ผ่าตรงกลางได้เลย" เย่เฟิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาด

เมื่อเห็นว่าเย่เฟิงยืนกรานเช่นนั้น ช่างผ่าหินจึงไม่เกลี้ยกล่อมอีก

เขาหยิบหินดิบขึ้นมาจับยึดให้แน่น ปรับมุมของเครื่องตัดเรียบร้อยแล้วจึงค่อยๆ กดสวิตช์

เศษหินร่วงหล่นลงทีละน้อย หน้าตัดเริ่มเผยออกมา ตอนแรกยังคงเป็นเนื้อหินสีเทามัวๆ ไม่มีแม้แต่เงาของสีเขียว

ผู้คนต่างจับกลุ่มพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ไม่มีใครเชื่อว่าเศษหินก้อนนี้จะผ่าได้หยกเขียวออกมาจริงๆ

แม้แต่ซ่งหย่าฉีก็ยังส่ายหน้าเบาๆ ไม่คิดว่าหินก้อนนี้จะมีหยกเขียวอยู่เลย

ในขณะที่คนรอบข้างกำลังซุบซิบกัน มือของช่างผ่าหินก็ไม่ได้หยุดลง

ครั้นผ่าไปได้ครึ่งหนึ่ง เครื่องก็หยุดลงกะทันหัน ช่างผ่าหินสูดหายใจเข้าลึกอย่างตกตะลึงพลางอุทานเสียงหลง "นี่… นี่มัน… หยกจักรพรรดิ! แถมยังเป็น… เนื้อแก้วด้วย!"

เมื่อคำนี้หลุดออกจากปาก บรรยากาศทั่วทั้งลานก็ระเบิดความฮือฮาขึ้นมาทันที คนที่ยืนอยู่ไกลต่างเบียดเสียดกันเข้ามาข้างหน้าราวกับคนบ้าคลั่ง

จางจื้อฟ้ารีบก้าวเข้ามาข้างหน้า คว้าหินดิบก้อนนั้นไปทันที นิ้วมือลูบไล้ผ่านหน้าตัดอย่างแผ่วเบา

ภายใต้แสงไฟส่องสว่าง สีเขียวนั้นเข้มข้นจนแทบไม่ละลายหายไป ทว่ากลับโปร่งใสไร้สิ่งเจือปนโดยสิ้นเชิง

ยามที่แสงส่องทะลุผ่าน ราวกับว่าอากาศรอบตัวถูกย้อมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสูงส่งล้ำค่า จนทำให้ลมหายใจของจางจื้อฟ้าร้อนรนขึ้นมาทันที

หลังจากตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นานหลายครั้ง เขาจึงหันไปมองเย่เฟิงด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ "น้องชายเย่ หยกจักรพรรดิเนื้อแก้วจริงๆ ด้วย! ก้อนใหญ่ขนาดนี้ คุณภาพระดับนี้ แค่ครึ่งก้อนที่ผ่าออกมา ประเมินราคาขั้นต่ำก็อย่างน้อยสี่สิบล้านหยวนแล้ว! ถ้าอีกครึ่งก้อนเป็นเขียวเต็มเหมือนกัน หินก้อนนี้ทะลุร้อยล้านแน่!"

สี่สิบล้าน? ทะลุร้อยล้าน?

ผู้คนรอบข้างแตกตื่นกันยกใหญ่ เสียงกดชัตเตอร์กล้องโทรศัพท์ดังขึ้นระงมไม่ขาดสาย

คนที่เพิ่งกังขาในตัวเย่เฟิงเมื่อครู่ ตอนนี้ต่างอ้าปากค้างตาค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ใครจะไปคิดว่าเศษหินเหลือทิ้งที่ร้านค้าโยนไว้ตรงมุมห้องและขายไปในราคาเพียง 480 หยวน จะซุกซ่อนหยกจักรพรรดิเนื้อแก้วระดับสุดยอดเอาไว้

เย่เฟิงมองดูประกายสีเขียวบนหน้าตัด ความกังวลในใจมลายหายไปสิ้น และมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมแล้วว่าตนสามารถสัมผัสถึงคลื่นพลังงานได้จริง

‘ยอดเยี่ยมมาก ถึงไม่ใช้ ‘คัมภีร์เนตรทะลุมิติ’ แค่ใช้การรับรู้ของตัวเองก็บอกได้แล้วว่าในหินดิบมีของดีอยู่ไหม ถ้าบำเพ็ญจนบรรลุระดับและมีจิตสัมผัสขึ้นมา มันจะไม่ยิ่งเจ๋งกว่านี้อีกเหรอ!’ ในใจของเย่เฟิงเต็มไปด้วยความยินดี

"น้องชายเย่ อีกครึ่งหนึ่งจะผ่าด้วยไหมครับ?" ช่างผ่าหินถามอย่างระมัดระวัง

"ผ่าเถอะครับ"

ช่างรีบพยักหน้ารับ มือสั่นเทาเล็กน้อย หลังจากปาดเหงื่อบนหน้าผากแล้ว เขาก็รวบรวมสมาธิแน่วแน่ปรับแต่งเครื่องจักรแล้วเริ่มลงมือผ่าต่อ

นี่คือหินดิบที่อาจมีมูลค่าแตะระดับร้อยล้านหยวน เขาไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

อีกด้านหนึ่ง ซ่งหย่าฉีหน้าซีดเผือด จ้องมองหินดิบหยกจักรพรรดิเนื้อแก้วก้อนนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

ส่วนคุณลุงอู๋ที่อยู่ข้างกายเธอก็พึมพำกับตัวเองเบาๆ "เหลือเชื่อ เหลือเชื่อจริงๆ ไม่นึกเลยว่าเศษหินแบบนี้ จะสามารถผ่าได้หยกจักรพรรดิเนื้อแก้วที่แทบจะไม่มีการหมุนเวียนในตลาดแล้ว ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!"

"เขียวเต็มก้อนครับน้องชายเย่ ผ่าเรียบร้อยแล้ว หยกจักรพรรดิเนื้อแก้วที่สมบูรณ์แบบ ยินดีด้วยจริงๆ ครับ"

หลังจากผ่าเสร็จสิ้น ช่างผ่าหินก็บอกผลลัพธ์แก่เย่เฟิงด้วยความตื่นเต้นดีใจ