บทที่ 55 หินก้อนนี้ฉันเหมาแล้ว!

สุดท้ายก็เหลือเจ้าตัวแสบที่สุดอย่างเสี่ยวเฉียว

ฟางเหย่เปิดใช้ทักษะความใกล้ชิดทันที เขารู้ดีว่าถ้าไม่ใช้ทักษะนี้แล้วฝืนเข้าไปอุ้มเสี่ยวเฉียว รับรองได้ว่าต้องโดนกัดแน่ๆ

ถึงกระนั้น อารมณ์ของเสี่ยวเฉียวก็ยังดูไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่ พอถูกอุ้มปุ๊บเธอก็กระโดดออกจากอ้อมแขนเขาทันที

ตอนที่ฟางเหย่จะเข้าไปอุ้มอีกรอบ เสี่ยวเฉียวก็ส่งเสียงร้องแหลมอย่างหงุดหงิดแล้ววิ่งหนีไปอีกทาง

“เสี่ยวเฉียว~”

ฟางเหย่ย่อตัวลงนั่งยองกับพื้น กางแขนออก จ้องมองเธอด้วยแววตาที่สงบและจริงใจ น้ำเสียงนุ่มนวลมาก "เสี่ยวเฉียว ไม่ต้องห่วงนะ ผมไม่ทำร้ายหนูหรอก เข้าไปในกรงแค่แป๊บเดียว เดี๋ยวก็ได้ออกมาวิ่งเล่นแล้ว ดีไหม?"

“งื้อ?”

เสี่ยวเฉียวมองเขา สายตาเต็มไปด้วยความระแวง!

“เสี่ยวเฉียวเด็กดี น่ารักที่สุดเลย ใช่ไหมล่ะ?”

คราวนี้พอเข้าไปอุ้มอีกรอบ เสี่ยวเฉียวขัดขืนนิดหน่อย ก่อนจะยอมให้เขาอุ้มแต่โดยดี แล้วส่งเสียงร้องเบาๆ ออกมาคำหนึ่ง!

'เจ้าคนงี่เง่า นายพูดอะไรน่ะ! ใครใช้ให้มาชมฉันกัน!'

'ต่อให้ชม ฉันก็ไม่ดีใจหรอกนะ!'

แต่พอจะต้อนเข้ากรง เสี่ยวเฉียวก็งอแงขึ้นมาอีก ยืนหน้ากรงเหล็กไม่ยอมเข้าไปท่าเดียว

พอลองต้อนอยู่หลายรอบ จู่ๆ เธอก็หันกลับมางับแขนฟางเหย่เข้าให้หนึ่งที!

“ว้าย!” หลานหลี่สะดุ้งโหยง ถามด้วยความตกใจ “ผอ. เป็นอะไรไหมคะ!”

“ไม่เป็นไรครับ!” ฟางเหย่โบกมือปัดอย่างใจเย็น

เสี่ยวเฉียวไม่ได้กัดเขาจริงจัง แค่ต้องการระบายอารมณ์เฉยๆ ผิวหนังตรงแขนเขายังไม่มีรอยขีดข่วนเลยสักนิด

เธอมองเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ คลายปากออก จากนั้นก็ยอมเดินเข้ากรงไปแต่โดยดี

เธอเลือกมุมหนึ่งแล้วขดตัวเป็นก้อนกลมด้วยความหงุดหงิด พลางใช้หางพวงใหญ่ปิดหน้าตัวเองไว้

ปกติเจ้าหญิงจอมเย็นชาที่เอาแต่ใจนี่ดุใส่ใครต่อใครได้หมด แต่พอมาอยู่ในกรง ออร่ากลับดูหดเล็กลงถนัดตา เห็นแล้วอดเอ็นดูไม่ได้เลย

“ไปกันเถอะ!”

กว่าจะต้อนพวกจิ้งจอกแดงเข้ากรงได้สำเร็จก็เล่นเอาเหนื่อยไม่น้อย จากนั้นเขาก็นำผ้ามาคลุมทับอีกชั้น เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันตื่นตกใจกับสภาพแวดล้อมระหว่างทาง

ฟางเหย่ไม่รอช้า “มาครับ เหมิงสือ มาช่วยผมยกหน่อย!”

"ได้เลยครับ!"

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงโซนจิ้งจอกแดงแห่งใหม่ ฟางเหย่จัดการเปิดผ้าคลุมกรงออก เหล่าจิ้งจอกแดงที่อยู่ข้างในต่างลุกขึ้นยืนแล้วมองไปรอบๆ ตาค้าง ดูท่าพวกมันจะตะลึงกันไปเลย!

ต้นไม้ต้นเล็กๆ พลิ้วไหวไปตามสายลม พื้นทรายที่เห็นแล้วทำให้อยากลงไปนอนกลิ้งไปมา แถมยังมีหินก้อนใหญ่กับพุ่มไม้ไว้ให้มุดเล่น มีขอนไม้ให้กระโดดขึ้นไปสนุกอีกต่างหาก!

นี่… นี่มันที่ไหนกัน? หรือว่านี่จะเป็นบ้านใหม่ของเรา?

ชาวเน็ตที่ได้เห็นท่าทางอึ้งกิมกี่ของเหล่าจิ้งจอกแดงต่างก็อดขำไม่ได้ แถมยังรู้สึกดีใจแทนพวกมันสุดๆ!

"5555 จากห้องเช่ารูหนู กลายเป็นคอนโดหรูเลยนะพวกแก!"

"คุ้มแล้วล่ะ คราวนี้เลิกหงุดหงิดได้แล้วนะ!"

ทันทีที่ประตูเปิดออก ถังเปาก็พุ่งตัวออกไปเป็นตัวแรก มันมุดหัวลงไปในผืนทรายแล้วกลิ้งเกลือกอย่างอารมณ์ดี หางฟูสะบัดไปมาจนทรายฟุ้งกระจาย!

สำหรับสุนัขจิ้งจอกแดง ไฮยีน่า หมาป่าสีเทา คาราคัล และสัตว์อีกหลายชนิด ทรายถือเป็นวัสดุรองพื้นชั้นยอด ไม่ใช่แค่เอาไว้เล่นสนุกได้เท่านั้น พวกมันยังใช้ทรายอาบน้ำเพื่อรักษาความสะอาดได้ด้วย ซึ่งช่วยยกระดับสวัสดิภาพสัตว์ได้เป็นอย่างดี

เมื่อก่อนตอนอยู่ในกรงเก่า พวกมันทำได้เพียงขับถ่ายบนพื้นปูน ซึ่งเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ และตัวสัตว์เองก็ไม่แฮปปี้หรอก เปรียบเหมือนคนเราที่ถ่ายเสร็จแล้วมีคนบอกว่าไม่มีกระดาษชำระ ต้องใช้มือเช็ดแทน แบบนั้นใครจะไปรับได้ล่ะจริงไหม!

เสี่ยวเฉียวเล็งหินก้อนใหญ่ที่ตั้งตระหง่านนั่นได้ทันที มันวิ่งเข้าไปอย่างคล่องแคล่วแล้วกระโดดขึ้นไปยืนบนนั้นเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของ เมื่อเห็นฟางเหย่ มันก็ไม่ได้โกรธเคืองจนจ้องหน้าหาเรื่องเหมือนก่อน เพียงแค่เหลือบมองแวบหนึ่งแล้วก็ไม่สนใจอีก

'หึ สภาพแวดล้อมที่นี่ก็แค่พอใช้ได้นั่นแหละ เห็นแก่ที่นายอุตส่าห์ทุ่มเทขนาดนี้ ฉันจะยอมลบชื่อนายออกจากลิสต์มนุษย์ที่น่ารังเกียจที่สุดก็ได้ ส่วนเรื่องที่อุ้มฉันแล้วขังไว้ในกรงเมื่อกี้ ฉันจะไม่ถือสาก็แล้วกัน!'

ไท่จื่อวิ่งร่าเข้าไปหาถังเปาแล้วอาบน้ำทรายเล่นด้วยกัน ส่วนโยวโยวเริ่มออกสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ มันเอาจมูกเข้าไปดมพุ่มไม้อย่างแผ่วเบา หรี่ตาลงเล็กน้อยพร้อมกับทำหน้าเคลิบเคลิ้ม

"ดูท่าทางพวกมันจะชอบบ้านใหม่กันมากเลยนะ! ผมสัมผัสได้ถึงความดีใจผ่านหน้าจอเลย"

"เหมือนจะดูร่าเริงกว่าตอนอยู่ในกรงเก่าเยอะเลย!"

"อยากไปชมจริงๆ จิ้งจอกน่ารักมากกก!"

เห็นเหล่าจิ้งจอกเล่นกันอย่างสนุกสนาน ฟางเหย่ก็ยิ้มออกมาด้วยความยินดี เขาถอยออกมาเงียบๆ ปล่อยให้พวกมันเพลิดเพลินกับสภาพแวดล้อมใหม่กันไป

ภารกิจต่อไปคือย้ายแพนด้าแดงไปที่โซนของมัน

แพนด้าแดงรับมือง่ายกว่ามาก พวกมันยังโลกสวยและจิตใจเรียบง่ายกว่า แถมตลอดครึ่งเดือนที่มาอยู่ที่นี่ พวกมันได้คลุกคลีกับฟางเหย่ทุกวัน บางครั้งก็ยังถูกพาไปเดินเล่นที่สนามหญ้า ปีนต้นไม้ และป้อนแอปเปิลแสนอร่อย ตอนนี้พวกมันเลยแทบจะไม่กลัวเขาแล้ว

พอเห็นฟางเหย่มา หลี่จื่อก็วิ่งรี่เข้ามากอดขาเขา 'ผอ.ครับ ผอ. เรากำลังจะออกไปเที่ยวกันเหรอครับ?'

"เอ้อ เด็กดี น่ารักจริงเชียว หลี่จื่อ ทักทายทุกคนหน่อยเร็ว?" ฟางเหย่อุ้มหลี่จื่อขึ้นมาโชว์หน้ากล้อง แล้วจับอุ้งเท้าเล็กๆ ของมันมาโบกไปมา

แพนด้าแดงตัวอ้วนกลมขนฟู หน้าตาน่าเอ็นดูดูใสซื่อเรียกเสียงฮือฮาจากชาวเน็ตให้ตะโกนว่าน่ารักกันยกใหญ่!

"นี่เหรอแพนด้าแดง? เลิฟเลย!"

"โอ๊ยยย ตายแล้ววว!"

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันขอประกาศตัวเป็นแฟนคลับแพนด้าแดงอย่างเป็นทางการเลยค่า!"

ฟางเหย่ดื่มน้ำพุวิญญาณเพื่อเติมพลัง แล้วเปิดใช้งานสกิลความใกล้ชิด ทำให้เขาสามารถจับหงโต้วและหลี่จื่อใส่กรงได้อย่างง่ายดาย เมื่อใกล้ถึงโซนแพนด้าแดง ชาวเน็ตต่างก็ตะลึงงันไปตามๆ กันเมื่อได้เห็นป่าไผ่เขียวขจีที่อยู่ภายนอก มีดอกไม้ประดับแซมอยู่ตามจุดต่างๆ และมีลำธารสายเล็กคดเคี้ยวไหลผ่าน!

"โอ้มายก๊อด! ป่าไผ่ผืนใหญ่ขนาดนี้ ปลูกไว้ให้แพนด้าแดงโดยเฉพาะเลยเหรอเนี่ย?"

"แถมยังมีลำธารด้วย! สวยเกินไปแล้ว"

"เมื่อกี้ฉันยังชมอยู่เลยว่าโซนจิ้งจอกแดงสภาพแวดล้อมดีมาก แต่พอมาเจอโซนแพนด้าแดงนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย มันเกินไปมากกก!"

"สภาพแวดล้อมแบบนี้ ต่อให้เอาหมีแพนด้ายักษ์มาเลี้ยง ผมว่าก็ยังได้เลยนะ!"

พื้นที่ภายในโซนจัดแสดงเองก็สะท้อนให้เห็นถึงความใส่ใจในทุกรายละเอียด ทั้งสนามหญ้าเขียวขจี ถ้ำหินบนเนินเขาเตี้ยๆ ขอนไม้ที่วางพาดไว้ และต้นแปะก๊วยที่มีกิ่งก้านแข็งแรงพร้อมใบไม้ดกหนา ทั้งหมดนี้ประกอบกันเป็นทัศนียภาพที่ดูเป็นธรรมชาติและลงตัวสุดๆ

ระหว่างต้นแปะก๊วยสองต้นมีบันไดเชือกเชื่อมถึงกัน และบริเวณโคนต้นยังมีแท่นปีนป่ายเอียงไว้เป็นตัวช่วย เพื่อให้เจ้าแพนด้าแดงปีนขึ้นไปได้อย่างสะดวก

หลังจากหลี่จื่อและหงโต้วออกมาจากกรง เจ้าหลี่จื่อก็ยืนงงไปชั่วครู่ มันแลบลิ้นเล็กๆ ออกมาดูเหมือนกำลังทำตัวน่ารัก แต่ที่จริงแล้วมันกำลังใช้ประสาทสัมผัสรับรู้กลิ่นอายรอบๆ ตัวอยู่ต่างหาก จากนั้นมันก็รีบซอยเท้าวิ่งปรี่ไปที่ต้นแปะก๊วยต้นหนึ่ง มันปีนขึ้นไปตามแท่นปีนป่ายอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะไปยืนบนง่ามไม้ ชะเง้อมองโน่นมองนี่ท่ามกลางใบไม้สีเขียวชอุ่ม แล้วมองลงมายังด้านล่าง

เดิมทีหงโต้วกำลังเดินสำรวจรอบๆ อย่างระมัดระวัง แต่พอเห็นเพื่อนสนิทหายวับไปกับตา มันก็ลนลานขึ้นมาทันที รีบตะเกียกตะกายปีนตามก้นหลี่จื่อขึ้นไปบนต้นไม้อย่างไว

ฟางเหย่ยิ้มพลางกล่าว "ในที่สุดก็ช่วยพวกมันย้ายบ้านเสร็จเรียบร้อย ผมยังมีงานอื่นที่ต้องทำต่อ วันนี้ขอจบไลฟ์ไว้เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ! โซนจัดแสดงใหม่จะเปิดให้เข้าชมอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ ยินดีต้อนรับทุกคนให้มาเยี่ยมชมนะครับ!"

"กรี๊ดดด ยังดูไม่จุใจเลย!"

"ไม่อยากบอกลาเจ้าแพนด้าแดงน่ารักๆ เลย ผอ. ไลฟ์ต่ออีกนิดสิคะ!"

"ได้เลย พรุ่งนี้มาแน่นอน!"

เด็กน้อยถังเสี่ยวซินที่กำลังนั่งดูไลฟ์อยู่ลุกพรวดขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะรีบพิมพ์ข้อความหาเพื่อนสนิท "เค่อเค่อ พรุ่งนี้เธอว่างไหม? เราไปเที่ยวสวนสัตว์หลินไห่กันเถอะ!"

"เอาสิ! เห็นเธอเพ้อถึงสวนสัตว์นี้ทุกวัน ฉันเองก็เริ่มอยากเห็นกับตาแล้วเหมือนกันนะ!"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง