บทที่ 61 พี่ฟางเหย่หล่อจัง!

"หึ!"

ถังเสี่ยวซินย่นจมูกอย่างไม่พอใจ "หนูชื่อถังเสี่ยวซินต่างหากล่ะ! นี่เพื่อนหนูชื่อเฉียนเข่อเข่อ!"

"สวัสดีค่ะ ผอ.!"

เฉียนเข่อเข่อมองด้วยแววตาอยากรู้อยากเห็น ถึงจะเคยได้ยินถังเสี่ยวซินพูดว่าพี่ฟางเหย่หล่อมาก แต่พอได้เจอตัวจริง อืม… หล่อจริงด้วยแฮะ

"สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง แพนด้าแดงสนุกไหม?"

"ฮ่าๆ เมื่อกี้มีแพนด้าแดงตัวนึงตกใจก้อนหินด้วยค่ะ ดูซื่อบื้อมาก น่ารักสุดๆ ไปเลย!"

"ตอนกินไผ่ก็น่ารักเหมือนกัน!"

สองสาวน้อยพูดถึงความรู้สึกตัวเองอย่างตื่นเต้น

"สวัสดีครับ ผอ.!"

นักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ก็ทักทายฟางเหย่เช่นกัน

นักท่องเที่ยวกลุ่มแรกที่มาวันนี้ส่วนใหญ่มาเพราะดูไลฟ์สด เลยรู้จักเขาเป็นธรรมดา

ฟางเหย่ยิ้มและพยักหน้าตอบ

มีหญิงสาวคนหนึ่งในชุดโค้ทสีส้มถามขึ้นว่า "ผอ.คะ แพนด้าแดงกินไผ่ดูลำบากจัง ทำไมไม่วางไผ่ไว้บนพื้นล่ะคะ ต้องเอาไปไว้ที่สูงขนาดนั้นทำไม?"

"อ๋อ อันนี้เรียกว่าการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมด้วยอาหารครับ เป็นการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมแบบหนึ่ง" เมื่อมีคนถาม ฟางเหย่ก็เริ่มให้ความรู้ด้วยความอดทนทันที "ก่อนอื่นเราต้องเข้าใจก่อนว่าการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมคืออะไร ลองจินตนาการดูนะครับว่าวันหนึ่งคุณถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไป แล้วขังไว้ในกรงแคบๆ ที่ไม่มีอะไรเลย แถมยังให้คุณกินขนมปังอัดแท่งรสชาติแย่ๆ ชีวิตคุณคงน่าเบื่อสุดๆ วันๆ ทำได้แค่นอนเหม่อบนพื้น คุณจะรู้สึกสิ้นหวังไหมครับ?"

"อืม…" หญิงสาวชุดโค้ทสีส้มพยักหน้าโดยอัตโนมัติ นักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ก็ขยับเข้ามาใกล้เพื่อฟังเขาพูด

ฟางเหย่พูดต่อ "วันที่น่าเบื่อผ่านไปทีละวัน คุณเบื่อจนต้องนั่งนับผมตัวเองทุกวัน ไม่ก็เอาเล็บขูดพื้นเขียนหนังสือ แล้วจู่ๆ วันหนึ่ง มนุษย์ต่างดาวก็เปลี่ยนให้คุณไปอยู่ในห้องนอนกว้างๆ คุณจะดีใจไหมครับ?"

"ดีใจสิคะ"

"แล้วถ้าเปลี่ยนจากขนมปังอัดแท่งเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยี่ห้อคังซือฟู่ล่ะ?"

"ดีใจแน่นอนค่ะ!" นักท่องเที่ยวคนหนึ่งชิงตอบ

"ถูกต้องครับ เพราะฉะนั้นพูดง่ายๆ ก็คือการเสริมสร้างสภาพแวดล้อม คือการใช้สารพัดวิธีเพื่อปรับปรุงสวัสดิภาพของสัตว์ ให้พวกมันใช้ชีวิตในกรงเลี้ยงอย่างมีความสุขสบายที่สุดเท่าที่จะทำได้"

หญิงสาวชุดโค้ทสีส้มเข้าใจแนวคิดเรื่องการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมแล้ว แต่ความสงสัยยังไม่หมดไป "แต่ว่าการปล่อยให้พวกมันกินไผ่อย่างยากลำบากแบบนี้ มันไม่ขัดกับแนวคิดที่ว่าทำให้พวกมันมีความสุขสบายเหรอคะ?"

ฟางเหย่ยิ้ม "จะเป็นไปได้ยังไงครับ คุณเล่นเกม League of Legends ไหมครับ? แรงก์อะไรเหรอ?"

หญิงสาวชุดโค้ทสีส้มพูดอย่างเขินๆ "เล่นค่ะ แต่แรงก์หนูค่อนข้างต่ำ อยู่แค่บรอนซ์ 4 เองค่ะ"

ฟางเหย่ชะงักไปนิด แต่ตั้งหลักได้ไว "ฮ่าๆ งั้นถ้าคุณไปลงแรงก์กับผู้เล่นบรอนซ์เหมือนกัน แล้วตั้งใจเล่นจนชนะในที่สุด คุณจะรู้สึกสะใจและฟินมากใช่ไหมล่ะครับ? แต่ถ้าไปเล่นโหมดบอทง่ายๆ แค่สิบนาทีก็ได้คิลเป็นสิบๆ ตัว ชนะแบบนอนมา คุณจะยังรู้สึกสะใจแบบนั้นอยู่ไหม? มันน่าเบื่อใช่ไหมล่ะครับ"

คำอธิบายที่เข้าใจง่ายทำให้คนหนุ่มสาวแถวนั้นพากันพยักหน้าเห็นด้วย!

"สำหรับสัตว์แล้ว การกินไม่ใช่แค่การกินธรรมดาๆ นะครับ ในป่าพวกมันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการหาอาหาร การได้ออกแรงพยายามเพื่อให้ได้อาหารมาช่วยฝึกฝนทักษะต่างๆ ทำให้ตอนกินรู้สึกอิ่มเอมใจกว่าด้วย

ถ้าปล่อยให้พวกมันได้อาหารมาง่ายๆ นานวันเข้า การกินก็จะกลายเป็นแค่หน้าที่ที่ต้องทำไปวันๆ เพื่อประทังชีวิต สัตว์จะรู้สึกเบื่อ อาหารไม่ย่อย หรือถึงขั้นปฏิเสธอาหารได้เลย ดังนั้นความหมายของการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมด้วยอาหารก็คือจุดนี้แหละครับ คือการเปลี่ยนการกินให้กลายเป็นความท้าทายที่เต็มไปด้วยความสนุก"

นักท่องเที่ยวทำหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง

"อย่างนี้นี่เอง!"

"วันนี้ได้ความรู้ใหม่เลย"

ฟางเหย่ยิ้มแล้วพูดต่อ "เพราะฉะนั้นทุกคนรู้แล้วใช่ไหมครับว่าทำไมสวนสัตว์ถึงห้ามให้อาหารสัตว์? ดูเหมือนเป็นการทำดีกับสัตว์ แต่จริงๆ แล้วมันคือการพรากโอกาสที่สัตว์จะได้ใช้ความพยายามหาอาหารมาด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นการทำลายสวัสดิภาพของพวกมันครับ"

ทุกคนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพากันปรบมือเกรียวกราว!

บางทีที่ผ่านมาพวกเขาอาจเคยเห็นประโยคนี้ในหนังสือพิมพ์ ทีวี หรือบนเน็ตมานักต่อนัก ก็แค่รู้สึกว่าเป็นสโลแกนธรรมดา เข้ามาในสวนสัตว์ก็ยังอดใจไม่ไหวอยากจะให้อาหารสัตว์อยู่ดี

แต่พอมาเห็นสภาพแวดล้อมที่กลมกลืนกับธรรมชาติในโซนแพนด้าแดงวันนี้ เห็นเจ้าแพนด้าแดงหาอาหารอย่างร่าเริง แล้วได้ฟังคำอธิบายที่เข้าใจง่ายขนาดนี้ ก็ทำให้พวกเขาเกิดความเข้าใจที่ต่างออกไปในทันที

ถังเสี่ยวซินมองฟางเหย่อย่างชื่นชม แล้วปรบมือแปะๆ "พี่ฟางเหย่เท่จังเลยค่ะ!"

เฉียนเข่อเข่อพยักหน้าเห็นด้วยอย่างตั้งใจ "อื้อ!"

มุมปากของฟางเหย่กระตุกยิ้ม คนอื่นเห็นแค่ความสามารถอันโดดเด่นของเขา แต่กลับมองข้ามหน้าตาอันหล่อเหลาไป สงสัยเด็กสาวน้อยพวกนี้แหละที่มีสายตาดี

"มีใครมีคำถามอะไรอีกไหมครับ?"

"ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ ผอ.!"

นักท่องเที่ยวพากันแยกย้าย บางคนไปดูแพนด้าแดงต่อ บางคนเดินสำรวจรอบๆ โซนจัดแสดง

นักท่องเที่ยวคุณลุงคนหนึ่งที่สวมเสื้อแขนสั้นเอามือไพล่หลังเดินดูป้ายให้ความรู้บนผนังอย่างสนใจ ป้ายตรงหน้าที่เขากำลังดูอยู่คือข้อมูลพื้นฐานของแพนด้าแดง มีรูปประกอบเป็นแพนด้าแดงนอนหลับปุ๋ยอย่างเกียจคร้านอยู่บนกิ่งไม้

"แพนด้าแดง: วงศ์แพนด้าแดง สกุลแพนด้าแดง หรือที่เรียกกันว่าหมีแดง เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก มีถิ่นกำเนิดในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเรา แพนด้าแดงมีขนสีน้ำตาลแดงและหางที่ยาวฟู…"

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมหมวกแก๊ปเดินไปที่มุมหนึ่ง มองไปที่ป้ายให้ความรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ความยากลำบากในการดำรงชีวิตของแพนด้าแดง รูปประกอบบนป้ายนี้เป็นภาพนายพรานถือปืน แบกแพนด้าแดงที่ตายแล้วพาดบ่า หางใหญ่ๆ ของมันห้อยตกลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง

"จำนวนประชากรแพนด้าแดงในป่าเหลืออยู่เพียงหนึ่งหมื่นตัวโดยประมาณ และยังมีแนวโน้มลดลงเรื่อยๆ ได้รับการจัดให้อยู่ในบัญชีแดงชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคามของ IUCN…"

ยิ่งอ่าน สีหน้าของชายหนุ่มสวมหมวกแก๊ปก็ยิ่งเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เขาหันไปมองโครงกระดูกจำลองของแพนด้าแดงที่วางอยู่บนฐานด้านล่าง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอย่างระมัดระวัง

ฟางเหย่เฝ้ามองนักท่องเที่ยวที่แสดงสีหน้ามีความสุขและหลงรักความน่ารักของแพนด้าแดง และยังมีคนที่ดูเป็นกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์การอยู่รอดของพวกมัน เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ดูท่าผลลัพธ์ของการจัดแสดงโดยรวมจะออกมาดีทีเดียว!

ภารกิจประจำวัน 【ให้ความรู้】 ของโซนแพนด้าแดงขึ้นว่าเสร็จสมบูรณ์แล้ว เขาจึงกดรับรางวัลเหรียญใบไม้เขียว 10 เหรียญไป

ตอนนั้นเอง มีหญิงสาวคนหนึ่งถือกล้องเดินเข้ามาหาเขา ฟางเหย่ยิ้ม "สวัสดีครับ มีคำถามอะไรไหมครับ หรือว่าต้องการให้ช่วยอะไรหรือเปล่า?"

"ผอ.ฟางคะ ฉันมิจิ่น นักข่าวจากกรีนหลินไห่ค่ะ! ตอนที่คุณให้ความรู้เมื่อกี้ฉันก็ฟังอยู่ด้วย พูดได้ดีมากเลยค่ะ!"

"อ๋อ สวัสดีครับคุณมิจิ่น ยินดีต้อนรับครับ!" ฟางเหย่ร้องอ๋อทันที พร้อมยื่นมือไปจับทักทาย "มาถึงเช้าเลยนะครับเนี่ย รู้สึกยังไงบ้างครับกับการเข้าชมวันนี้?"

มิจิ่นชูนิ้วโป้งให้ "สภาพแวดล้อมเยี่ยมมากเลยค่ะ ระหว่างทางที่เดินมาถ่ายรูปวิวสวยๆ ได้เยอะเลย ฉันชอบโซนแพนด้าแดงนี้ที่สุด รู้สึกเหมือนนั่งดูได้ทั้งวันเลยค่ะ วันนี้กลับไปต้องเขียนเชียร์เต็มที่เลย"

ฟางเหย่รีบกล่าวขอบคุณเป็นการใหญ่ แม้เขาจะไม่เคยได้ยินชื่อกรีนหลินไห่มาก่อน แต่มีคนช่วยโปรโมตให้ก็ถือว่าดีมากแล้ว แถมดูท่าทางนักข่าวคนนี้ก็น่าจะเอาจริงเอาจังด้วย

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง