บทที่ 75 เบาะแสสัตว์ปรากฏ!

ฟางเหย่แกล้งไอสองสามครั้ง ทำทีเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะเปิดริมฝีปากปิงเกาออกเพื่อตรวจสุขภาพฟันให้มัน

ฟันหน้าบนล่างทั้งหกซี่ของปิงเกางอกออกมาแล้ว ดูเหมือนเมล็ดข้าวสีขาวสะอาดเรียงตัวชิดกันอย่างเป็นระเบียบ ถัดจากฟันหน้าเห็นเขี้ยวที่ใหญ่กว่าชัดเจน เมื่อเทียบกับฟันหน้าแล้ว เจ้าตัวน้อยนี่ดูเหมือนชายฉกรรจ์ร่างกำยำที่โผล่หัวกลมๆ ออกมา เหมือนกำลังพยายามเบียดตัวเองออกจากช่องแคบๆ

พอโตขึ้น เขี้ยวพวกนี้ก็จะกลายเป็นเขี้ยวขนาดมหึมาที่ยาวเท่าฝ่ามือเชียวล่ะ!

มาดูด้านล่างกันบ้าง มีแค่ฟันหน้าส่วนเขี้ยวยังไม่เห็น สงสัยต้องรออีกสองสามวันถึงจะงอกออกมา

ปิงเกาถูกเปิดริมฝีปากดูท่าทางจะอึดอัด มันเลียปากแผล็บๆ สองสามครั้ง แล้วลองงับนิ้วฟางเหย่

"โอ้โห ฟันปิงเกาน่ากลัวจังเลยนะ~"

ฟางเหย่แกล้งทำท่ากลัวแล้วปล่อยริมฝีปากมัน ก่อนจะเอามือลูบคอเบาๆ ปิงเกากะพริบตามองเขา ไม่รู้ว่าจั๊กจี้หรือรู้สึกสบายกันแน่ มันอ้าปากหาวกว้าง แล้วแลบลิ้นเล็กสีแดงเรื่อออกมาเลียฝ่ามือเขา

เลียได้สองทีมันก็กลับมางับนิ้วเขาอีก ฟางเหย่คราวนี้ไม่ได้หลบ ปล่อยให้มันอมนิ้วไว้ในปาก ปิงเกาสมหวัง มันเคี้ยวนิ้วเขาอย่างเอร็ดอร่อยแล้วพ่นลมหายใจออกมาอย่างอารมณ์ดี

ตอนนี้เริ่มรู้สึกถึงความแข็งของฟันมันแล้ว คาดว่าพอครบสองเดือนคงปล่อยให้มันแทะนิ้วเล่นแบบนี้ไม่ได้แล้วล่ะ กัดลงมาจริงๆ คงเจ็บน่าดู

หลินอิงมองรอยยิ้มที่ผลิบานบนใบหน้าของ ผอ. ขณะกำลังเล่นกับปิงเกา ก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ ความอ่อนโยนที่ ผอ. แสดงออกมาเวลาอยู่กับสัตว์น่ารักเหล่านี้ ขนาดเธอที่เป็นผู้หญิงยังเทียบไม่ติดเลย

“ผอ. เล่นกับปิงเกาไปเรื่อยๆ นะคะ ฉันไปก่อนล่ะ!”

“เดี๋ยว” ฟางเหย่รั้งเธอไว้ “เมื่อกี้ผมตรวจดูแล้ว ปิงเกาเริ่มงอกฟันเขี้ยวบนแล้ว พัฒนาการฟันถือว่าโอเคเลย รอให้ฟันเขี้ยวล่างงอกออกมาเมื่อไหร่ ก็เริ่มผสมเนื้อเข้าไปในอาหารของมันได้แล้ว”

หลินอิงเห็นด้วย “ตอนนี้ปิงเกากินนมเยอะขึ้นเรื่อยๆ อีกสักพักถ้ากินแต่นมอย่างเดียว อาจได้รับสารอาหารไม่เพียงพอต่อความต้องการในการเติบโตของร่างกายค่ะ”

ฟางเหย่ครุ่นคิด “วันแรกถ้าจะให้กินเนื้อ ก็สัก 200 กรัมแล้วกัน เอาเนื้อวัวส่วนที่ไม่ติดมันมาสับละเอียด แบ่งเป็นสองมื้อค่อยๆ ให้ แล้วค่อยๆ เปลี่ยนจากนมเป็นเนื้อ ในเนื้ออาจผสมไข่ไก่สักครึ่งฟอง เพิ่มวันละ 200 กรัม พอวันที่สามก็เริ่มไม่ต้องสับละเอียดแต่หั่นเป็นเส้นแทน ให้มันค่อยๆ ปรับตัว…”

พูดไปก็หยอกล้อปิงเกาไปด้วย เขาใช้นิ้ววาดลายตามรอยบนหัวของมันเป็นตัวอักษร 'หวัง' ส่วนเจ้าปิงเกาก็ทำตัวเหมือนโดนวิชาหยุดนิ่ง นอนนิ่งอย่างว่าง่าย ตากลมสีฟ้าใสจ้องมองฟางเหย่ตาแป๋ว

หลินอิงจดรายละเอียดเสร็จก็บอกลาแล้วเผ่นแนบไป

หลังจากเล่นกับปิงเกาอย่างสนุกสนานอยู่พักใหญ่ ฟางเหย่ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก เขารู้สึกง่วงแล้วเลยเตรียมตัวจะนอน

แต่ความหมายของการเตรียมตัวนอนของคนสมัยใหม่ ไม่ใช่การหลับตาลงเฉยๆ หรอกนะ แต่หมายถึงการเล่นมือถือสักพักต่างหาก

ผมเอนหลังพิงผนังแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านนิยาย ช่วงนี้ผมเพิ่งเจอเรื่องหนึ่งชื่อ 《ผมมีสวนสัตว์ป่า》 อ่านแล้วอินสุดๆ เลยกดโหวตแนะนำให้ไปหมดหน้าตัก แถมยังเปย์รางวัลใหญ่ให้อีกหนึ่งดอก “ดูจากสำนวนคนเขียนก็รู้เลยว่าต้องเป็นคนหล่อแบบเดียวกับผมแน่ ถึงได้เขียนออกมาได้สมจริงขนาดนี้ เลิฟเลย!”

“แง้ว แง้ว~”

ปิงเกา ส่งเสียงร้องใสแจ๋ว พลางปีนป่ายขึ้นมาบนหน้าท้องผม

ผมไม่ได้สนใจ ปล่อยให้มันเดินย่ำไปย่ำมาบนตัวจนพอใจ ทว่าจู่ๆ เจ้าลูกเสือก็มุดออกมาจากใต้โทรศัพท์แล้วจ้องหน้าผมเขม็ง ก่อนจะนิ่งสงบลงเหมือนกับว่าต้องเห็นหน้าผมถึงจะวางใจได้

ผมตั้งใจจะอ่านนิยายต่อ แต่พออ่านไปได้ไม่กี่หน้า สายตาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองหัวกลมๆ ของเจ้าก้อนความน่ารักนี่ สุดท้ายก็ได้แต่ยิ้มขำแล้วเกาคางให้มัน “เจ้าตัวเล็กเอ๊ย รู้ตัวไหมเนี่ยว่าน่ารักน่ะ? นี่แกเป็นเสือที่ดุร้ายนะเฮ้ย ทำตัวน่ารักแบบนี้มันจะดีเหรอ?”

พอโดนเกาคางเบาๆ สองสามที หัวของปิงเกาก็เอนลงตามแรงมือ มันเอาคางเกยบนฝ่ามือผมอย่างผ่อนคลายแล้วถูไถไปมา “อื้ม~ อื้ม~” เสียงครางในลำคอดังขึ้น ฟังดูเหมือนเด็กกำลังเอาแต่ใจว่าไม่รู้ไม่ชี้ ฉันชอบคุณพ่อ ฉันจะอ้อน

ผมอดใจไม่ไหว โน้มตัวไปจุ๊บหน้าผากมันเบาๆ ทีหนึ่ง

ผมใช้มือหนึ่งถือโทรศัพท์ ส่วนอีกมือก็คอยลูบตัวปิงเกาไปมา ไล้ขนมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่หัวจรดหาง เจ้าตัวเล็กเริ่มเคลิ้มจนตาปรือด้วยความง่วง อ้าปากหาววอด ก่อนจะซุกหน้าลงกับอกผมแล้วหลับปุ๋ยไป

…

กลางดึก ผมได้ยินเสียงปิงเการ้อง “แง้วๆ” แถมยังรู้สึกได้ว่าเจ้าตัวเล็กเอาหน้ามาดุนๆ หน้าผม ผมเลยรีบลุกขึ้นทันที เตรียมตัวพามันไปฉี่สักหน่อย

ผมลุกขึ้นมาเปิดไฟจากมือถือส่องดู ก็พบว่าหน้าอกเสื้อเปียกชุ่มไปแถบหนึ่ง ส่วนเจ้าปิงเกาก็มองผมด้วยสีหน้าใสซื่อไร้เดียงสา

“โธ่… ปิงเกา นี่นายฉี่รดที่นอนซะแล้ว!”

ผมขำไม่ออกบอกไม่ถูก แถมยังรู้สึกทำตัวไม่ถูกนิดหน่อย เพราะตอนมาที่นี่ผมไม่ได้เตรียมชุดสำรองมาเลยสักชุด

ก็ได้แต่ถอดเสื้อตัวที่เปียกไปพาดตากไว้บนเก้าอี้

แต่จะว่าไป การที่เจ้าตัวเล็กฉี่เองได้เนี่ย ก็นับเป็นความก้าวหน้าอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ

ปกติตามธรรมชาติ เวลาลูกเสือตื่นนอน แม่เสือจะต้องคอยเลียทำความสะอาดก้นให้ เฉลี่ยวันละ 6 ถึง 10 ครั้งเลยทีเดียว

พออายุครบ 40 วัน ลูกเสือก็จะเริ่มปัสสาวะเองได้ จำนวนครั้งที่แม่เสือต้องคอยเลียก็จะลดลงไปมาก จนพอถึงเวลาที่ลูกเสือถ่ายหนักเองได้แล้ว แม่เสือก็ไม่จำเป็นต้องเลียก้นให้มันอีก

หลังจากจัดการตากเสื้อเสร็จ ผมก็หยิบทิชชู่มาเช็ดก้นให้ปิงเกาอย่างเบามือ คอยซับขนที่เปียกชื้นจนแห้ง พอเห็นเจ้าตัวเล็กสบายตัวแล้วหลับปุ๋ยไปอีกรอบ ผมถึงค่อยล้มตัวลงนอนตาม

รอจนกระทั่งตี 5 ปิงเกาก็เริ่มส่งเสียงร้อง “อ้อแอ้” อีกครั้ง พร้อมกับเลียแก้มผมไปด้วย คราวนี้ท่าทางจะหิวแล้วล่ะ

ผมลุกขึ้นมาอย่างงัวเงีย หาวหวอดใหญ่หนึ่งที ก่อนจะเริ่มตั้งน้ำและชงนม

เขาลองหยดนมบนหลังมือเพื่อเช็กอุณหภูมิ พอแน่ใจว่าไม่ร้อนเกินไปแล้ว ก็เริ่มป้อนนมให้ปิงเกา

ปิงเกาเกาะข้อมือผมไว้แน่นพลางเงยหน้ามองตาแป๋ว ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นดูฉ่ำวาว มันงับจุกนมดูดตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อยจนเกิดเสียง "จ๊วบๆ" ดังออกมา พอเคลิ้มได้ที่ เจ้าตัวเล็กก็หรี่ตาลงอย่างมีความสุข

ไม่นานนมในขวดก็หมดเกลี้ยง เจ้าตัวเล็กแลบลิ้นเล็กๆ ออกมาเลียคราบน้ำนมตรงมุมปาก ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนพุงกางเหยียดขาแผ่หลาพิงข้างกายผม ดูท่าทางอิ่มแปล้จนไม่อยากขยับเขยื้อนไปไหน บางทีก็ก้มลงเลียขาหน้าตัวเองบ้าง หรือไม่ก็เรอออกมาเบาๆ

ฟางเหย่มองปิงเกาด้วยสายตาเอ็นดู พลางลูบหลังมันเบาๆ ช่วยให้มันเรอ งานคนเลี้ยงสัตว์จะว่าเหนื่อยก็เหนื่อยอยู่หรอก แต่พอเห็นพวกมันสุขภาพดีและน่ารักแบบนี้ มันก็ช่วยฮีลใจสุดๆ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนก็ถือว่าคุ้มค่า

ติ๊ง พบเบาะแสสัตว์ชนิดใหม่!

ฟางเหย่ชะงักไปเล็กน้อย เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ ภารกิจ【สัตว์บุกตะลุย 2】ที่ตั้งเงื่อนไขให้นักท่องเที่ยวต่อวันทะลุ 300 คน ซึ่งรางวัลคือเหรียญใบไม้เขียว 1,000 เหรียญและเบาะแสสัตว์หนึ่งอย่าง ดูเหมือนจะสำเร็จไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เขาดันมัวยุ่งอยู่กับการเขียนป้ายให้ความรู้เลยไม่ได้สังเกตเห็น

【

สัตว์: ？？？

สถานที่: ตลาดสดกวนหู

ระยะเวลาคุ้มครอง: 24 ชั่วโมง (ภายในระยะเวลาคุ้มครอง สัตว์จะไม่มีอันตรายถึงชีวิต)

หมายเหตุ: คำใบ้จะปรากฏขึ้นเมื่อเข้าใกล้สัตว์ในระยะ 20 เมตร!

】

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง