บทที่ 78 เต่าเท้าดำ

สายตาของทุกคนเริ่มเปลี่ยนไป!

เมื่อครู่คุณยังพูดอยู่หยกๆ ว่ารับซื้อมาจากชาวบ้าน พอมาตอนนี้กลับพลิกลิ้นทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้เสียแล้ว!

ฟางเหย่แบมือออก “เท่าที่ผมรู้มา เต่าเท้าดำในประเทศเราเลี้ยงไม่ได้นะครับ ที่คุณบอกว่าเพาะพันธุ์เองเนี่ย มีใบอนุญาตหรือเปล่า?”

ในต่างประเทศยังมีการแยกประเภท WC กับ CB หรือก็คือเต่าที่จับมาจากธรรมชาติกับเต่าที่เพาะพันธุ์ขึ้นมา แต่การเลี้ยงเต่าบกในประเทศเรายังคงเป็นประเด็นที่คลุมเครือมาตลอด ไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัด เดี๋ยวก็บอกว่าเลี้ยงได้ เดี๋ยวก็บอกว่าเลี้ยงไม่ได้ อย่างน้อยก่อนที่เขาจะทะลุมิติมา เต่าบกทุกชนิดในประเทศไม่ว่าจะเพาะพันธุ์หรือไม่ ก็ถือเป็นสัตว์คุ้มครองทั้งหมด

ช่างเถอะ ถือเสียว่าเลี้ยงไม่ได้ไว้ก่อนเป็นดีที่สุด!

เจ้าของร้านผิวเข้มถึงกับพูดไม่ออก! เงินทุนที่รับซื้อมาสามพัน บวกกับกำไรที่จะขายไปหมื่นนึง รวมแล้วเสียรายได้ไปตั้งหมื่นสาม ปัดเศษก็เท่ากับเสียไปตั้งร้อยล้านเลยนะเนี่ย! ถ้าสิ่งที่คนหนุ่มคนนี้พูดเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่ว่าต้องส่งให้คุณตำรวจไปฟรีๆ เหรอ แค่คิดก็เสียดายจนใจจะขาดแล้ว!

เขาจึงลุกขึ้นโต้กลับโดยสัญชาตญาณ แต่พอลุกขึ้นมาได้ก็เริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมา สีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด!

“การล่า ฆ่า หรือครอบครองสัตว์ป่าคุ้มครองหายากหรือใกล้สูญพันธุ์อย่างผิดกฎหมาย หรือการรับซื้อ ขนส่ง ขายสัตว์ป่าคุ้มครองหายากหรือใกล้สูญพันธุ์ รวมถึงผลิตภัณฑ์จากสัตว์เหล่านั้นโดยไม่ได้รับอนุญาต จะมีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือกักขัง และปรับ ถ้ากรณีร้ายแรง โทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงสิบปีและปรับ ถ้ากรณีร้ายแรงเป็นพิเศษ โทษจำคุกตั้งแต่สิบปีขึ้นไป และปรับหรือริบทรัพย์สิน” ฟางเหย่พูดพลางยิ้มแย้ม แล้วซ้ำเติมเข้าไปอีกดอก

ตอนที่ไปปรึกษาพี่หวังคราวที่แล้ว เขาโดนจับติวเข้มเรื่องข้อกฎหมายพวกนี้มาพอสมควร เขาเลยจดจำจนขึ้นใจ ไม่นึกเลยว่าจะได้เอามาใช้ในวันนี้

เต่าเท้าดำกลายเป็นระเบิดเวลาไปเสียแล้ว พี่ชายที่ถือสร้อยข้อมือกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความกลัว รีบโบกมือให้เจ้าของร้านผิวเข้มทันที “เถ้าแก่ ผมไม่เอาเต่าตัวนี้แล้ว”

เจ้าของร้านผิวเข้มหน้าอกกระเพื่อม มองฟางเหย่ด้วยความเคียดแค้น! ถ้าไม่มีฟางเหย่เข้ามาขัดจังหวะ เขาก็คงขายออกไปแล้ว ตอนนั้นยังอ้างได้ว่าไม่รู้เรื่องและขายเป็นเต่าธรรมดาทั่วไป แต่ตอนนี้จะบอกว่าไม่รู้ก็ไม่ได้แล้ว!

ชาวบ้านที่มุงดูต่างพากันซุบซิบ วันนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแฮะ เลยพากันช่วยเกลี้ยกล่อม “เถ้าแก่ ไอ้หนุ่มพูดถูกนะ เพื่อเงินแค่ไม่กี่พันต้องติดคุกไม่คุ้มหรอก แจ้งตำรวจเอาเต่าไปเถอะ”

“วันนี้ได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ ผมนึกมาตลอดว่าเต่าต้องอยู่ในน้ำ ไม่คิดเลยว่าจะมีเต่าบกแบบนี้ด้วย”

มีคนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ไอ้หนุ่มนี่ทำงานอะไรเหรอ? พูดจาฉะฉานเข้าท่าดูเก่งจัง”

ฟางเหย่กระตุกยิ้มที่มุมปาก โบกไม้โบกมือ “ไม่มีอะไรครับ แค่ผอ.สวนสัตว์ที่บังเอิญเดินผ่านมาซื้อกับข้าวเฉยๆ”

ชาวบ้านมุงดูถึงกับอ้าปากค้าง “อ๋อ เป็นผอ.สวนสัตว์นี่เอง! มิน่าล่ะถึงได้ดูเชี่ยวชาญขนาดนี้”

“สงสัยจะเป็นสวนสัตว์หลินไห่ที่อยู่แถวนี้แน่ๆ! ผมเพิ่งเห็นในโมเมนต์เมื่อไม่กี่วันก่อนเอง!”

ทันใดนั้น แสงสว่างในร้านอาหารทะเลก็หม่นลง ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งปรากฏตัวที่ประตู บดบังแสงสว่างจนมิด

มีคนหันไปมองแล้วหลุดปากออกมา “เชี่ยเอ๊ย หมีดำกลายร่างมาแล้ว!”

เหมิงสือที่ชินกับเรื่องแบบนี้แล้วเกาหัวแกรกๆ “ผอ. ครับ เรียกผมมา มีเรื่องอะไรเหรอ?”

ฟางเหย่คว้ามือเขาไว้อย่างดีใจ “หลี่จื้อ นายมาได้จังหวะพอดีเลย!”

เขาไม่ได้เข้าไปขัดตั้งแต่แรก แต่ส่งข้อความหาวีแชทเหมิงสือให้มารอ เพราะถ้าเจอเจ้าของร้านหน้าเลือดแล้วโดนซัดขึ้นมาจะทำยังไง

เหมิงสือทำท่าจะบอกว่า “ผมไม่ได้ชื่อหลี่จื้อ” แต่พอนึกอะไรขึ้นได้ก็ชะงักไป พูดไม่ออก ส่วนฟางเหย่ก็ได้แต่ขยิบตาให้เขาอย่างภาคภูมิใจ

เป็นไปตามคาด พอเจ้าของร้านผิวเข้มเห็นเหมิงสือก็หงอยลงทันที พูดเสียงอ่อน “วันนี้ถือว่าผมซวยเองแล้วกัน! แจ้งตำรวจก็แจ้ง จะจัดการยังไงก็เอาเลย”

ฟางเหย่ตบไหล่เจ้าของร้านปลอบใจ “ไม่มีอะไรหรอก เดี๋ยวตำรวจมาผมจะช่วยอธิบายให้ คุณก็ได้ชื่อว่าทำประโยชน์เพื่อการอนุรักษ์สัตว์ป่าด้วยนะ เรื่องเงินที่รับซื้อเต่าเท้าดำตัวนี้มา เดี๋ยวผมจ่ายคืนให้คุณเอง”

เจ้าของร้านผิวเข้มค่อยๆ ใจเย็นลง ไม่ขาดทุนก็ถือว่ากำไรแล้ว! ก็ยังพอรับได้

หลังจากแจ้งตำรวจ ก่อนที่ตำรวจจะมาถึง ฟางเหย่ก็ให้ความรู้กับคนที่มุงอยู่รอบๆ “ทุกคนอย่าไปคิดว่าของป่ามันบำรุงกำลังนะครับ ในความเป็นจริงสัตว์ป่าพวกนี้มีพยาธิอยู่เต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นพยาธิตัวกลม พยาธิเส้นด้าย ถ้ากินเข้าไปแล้วเกิดวันดีคืนดีปวดหัวปวดท้องขึ้นมา พอไปโรงพยาบาลแล้วเอ็กซเรย์ดูนะ คุณเอ๊ย… พยาธิมันเข้าไปอยู่ทั้งในตับไตไส้พุง ลูกตา ยันในสมองคุณเลย มันเลื้อยยั้วเยี้ยไปหมด ทั้งกลมทั้งแบน ทั้งขาวทั้งแดง แบบที่เพาะเลี้ยงน่ะ ทั้งถูกกว่าและผ่านการตรวจโรคมาแล้ว ทำไมถึงไม่กินของที่เขาเพาะเลี้ยงกันล่ะครับ”

——————

ชาวบ้านที่มุงดูต่างจินตนาการภาพตามจนขนลุกซู่!

“เชี่ย! น่าขยะแขยงชะมัด!”

“ผอ. หยุดพูดเถอะ! อาหารเช้าที่กินมาแทบพุ่ง!”

“โชคดีนะเนี่ยที่ไม่เคยกินของป่า!”

สักพักตำรวจก็มาถึง เป็นคนคุ้นเคยที่เคยตามพี่หวังมาดูงานที่สวนสัตว์คราวที่แล้วนั่นเอง ชายหนุ่มเสื้อขาวกับหญิงสาวเสื้อแดง

พวกเขาได้สอบถามหัวหน้ามาแล้วว่าให้ฟางเหย่พาเจ้าเต่าเท้าดำตัวนี้กลับสวนสัตว์หลินไห่ได้เลย! หลังจากนั้นค่อยไปแจ้งเรื่องกับกรมป่าไม้หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตามระเบียบทีหลัง

จริงๆ แล้วเวลาตำรวจเจอเคสพวกสัตว์ป่าบาดเจ็บหรือลักลอบค้าสัตว์ ปกติก็จะส่งต่อให้สวนสัตว์หรือศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ในพื้นที่นั่นแหละ แต่เพราะเมื่อก่อนสวนสัตว์หลินไห่ฝีมือยังไม่ถึงขั้น ดูแลสัตว์ของตัวเองยังไม่ค่อยรอด สัตว์คุ้มครองที่เจ้าหน้าที่ในเมือง LH ช่วยมาได้เลยต้องถูกส่งต่อไปยังหน่วยงานของเมืองใกล้เคียงแทน

ตอนขามาที่มาด้วยรถตู้มีแค่เหมิงสือกับฟางเหย่สองคน แต่ตอนขากลับ นอกจากเจ้าเต่าเท้าดำหนึ่งตัวแล้ว ยังมีกุ้งเครฟิชห้าชั่ง ซี่โครงหมูสองชั่ง และขาหมูอีกสองขาติดมือมาด้วย

เหมิงสืออุ้มเจ้าเต่าไว้บนตัก พลางลูบกระดองด้วยความสนใจแล้วถามฟางเหย่ "ผอ. ครับ ที่บอกว่านี่คือเต่าเท้าดำเนี่ย เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ?"

ฟางเหย่ขับรถไปเรื่อยๆ พลางตอบว่า "ในโลกนี้มีเต่าบกอยู่แปดชนิด ชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือเต่ายักษ์กาลาปาโกส ตอนโตเต็มวัยจะยาวได้ถึง 1.5 เมตร น้ำหนักสูงสุดถึง 400 กิโลกรัมเชียวนะ! ส่วนเต่าเท้าดำของเราเนี่ยอยู่อันดับที่ห้า เป็นเต่าบกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียเลยล่ะ! ตัวเต็มวัยจะใหญ่กว่า 50 เซนติเมตร หนักได้ถึง 45 กิโลกรัม ถือเป็นเต่าบกชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่รองจากเต่าซูลคาต้าเท่านั้น

บ้านเรามีตำนานเทพเต่าดำที่รวมร่างกับงู ซึ่งกระดองสีดำสนิทของเจ้าเต่าเท้าดำนี่ กับเกล็ดตรงขาที่ดูเหมือนงูเนี่ย ดูแล้วก็คล้ายกับเทพเต่าดำมากใช่ไหมล่ะ? แล้วเพราะเกล็ดใหญ่ๆ ตรงต้นขานั่นแหละ บางครั้งคนก็เลยเรียกมันว่าเต่าหกขา

เต่าเท้าดำอาศัยอยู่ในเขตร้อนครับ! มันชอบสภาพอากาศที่อบอุ่นชื้น ก็เลยมักจะอยู่ตามลำธารหรือแหล่งน้ำ แล้วจะเลี่ยงช่วงกลางวันที่ร้อนจัด ออกมาหากินตอนเช้าตรู่กับตอนเย็นแทน ส่วนอาหารก็กินได้หลากหลายเลย ตั้งแต่หญ้าไปจนถึงซากแมลง

พวกมันกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศแถบเอเชียใต้ อย่างพม่า ไทย แล้วก็มาเลเซีย ในบ้านเราจะมีแค่ในจังหวัดที่ติดชายแดนพม่าเท่านั้นที่มีอยู่บ้าง ส่วนเจ้าตัวที่โผล่มาในเมือง LH เราเนี่ย คาดว่าคงมีคนเอามาปล่อยไว้บนเขา แล้วมันโชคดีที่รอดชีวิตมาได้ครับ"

ฟางเหย่เล่ามาถึงตรงนี้ก็เริ่มรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย เมือง LH จัดอยู่ในเขตสภาพอากาศกึ่งร้อนกึ่งเขตร้อน แม้หน้าหนาวอุณหภูมิจะไม่ต่ำมาก แต่ก็ยังต่างจากเขตร้อนจริงๆ อยู่ดี ซึ่งสำหรับสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับเต่าเท้าดำแล้ว ถือว่าค่อนข้างเย็นไปหน่อย

เหมิงสือไม่ได้คิดอะไรมาก เขาพูดติดตลกว่า "แบบนี้สวนสัตว์เราก็มีทั้งเสือขาวกับเต่าดำแล้วน่ะสิ เมื่อไหร่จะหาพวกมังกรเขียวกับหงส์แดงมาให้ครบสี่เทพเจ้าล่ะเนี่ย?"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง