บทที่ 79 จินตนาการถึงสี่สัตว์เทพ!

จตุรเทพ!

ฟังดูน่าสนใจแฮะ

ฟางเหย่หัวเราะ “ไม่แน่หรอก บางทีมันอาจจะทำได้จริงๆ ก็ได้! เผลอๆ อาจมีนักท่องเที่ยวแห่กันมาเช็คอินโดยเฉพาะเลยด้วย”

มังกรเขียวก็แค่งูเขียวไงล่ะ ถ้าสร้างโซนสัตว์เลื้อยคลานแล้วหางูเขียวตัวใหญ่ๆ มาเลี้ยงสักตัวก็จบ ส่วนหงส์แดง จริงๆ แล้วมักปรากฏตัวพร้อมกับจตุรเทพ ถ้าแยกออกมา ส่วนใหญ่จะเป็นฟีนิกซ์มากกว่า ซึ่งรูปลักษณ์ของทั้งสองก็ใกล้เคียงกัน

นกที่มีรูปลักษณ์ใกล้เคียงกับฟีนิกซ์ในตำนานที่สุด ก็พวกนกแก้วมาคอว์ นกยูง นกไก่ฟ้าสีทอง อะไรพวกนี้ ตอนนี้ที่สวนสัตว์เรามีทั้งนกยูงกับนกแก้วมาคอว์แล้ว เท่ากับว่ารวบรวมจตุรเทพได้สองตัวครึ่งแล้วล่ะนะ

…

พอกลับมาถึงสวนสัตว์ ฟางเหย่ก็เรียกหลินอิงมาช่วยตรวจร่างกายเจ้าเต่าตัวนี้

ตอนนี้เจ้าเต่ายังหดหัวอยู่ในกระดอง คอยจ้องมองหลินอิงกับฟางเหย่ที่อยู่นอกกระดองอย่างระแวดระวัง แต่ดูแล้วก็ผ่อนคลายกว่าตอนที่ถูกคนมุงดูในตลาดสดเมื่อกี้เยอะ

ถึงตัวจะใหญ่ แต่จริงๆ แล้วเจ้าเต่าเท้าดำนิสัยขี้อายและขี้ขลาดมาก!

หลายคนชอบเข้าใจผิดเกี่ยวกับเต่า คิดว่าถ้าเอานิ้วไปจ่อตรงหน้ามันจะงับ แล้วก็ฝังใจว่ามันกัดเจ็บ จริงๆ แล้วไอ้พวกที่เห็นนิ้วแล้วงับนั่นมันตะพาบ หรือไม่ก็เต่าอัลลิเกเตอร์ที่นิสัยดุร้ายต่างหาก

ส่วนเต่าเท้าดำพวกนี้ ถ้าเอานิ้วไปจ่อหน้า มันไม่กัดหรอก มีแต่จะกลัวจนหดหัวกลับเข้ากระดองด้วยซ้ำ

หลินอิงสวมถุงมือพลาสติกสีฟ้าแล้วย่อตัวลงสำรวจเจ้าเต่า ลูบกระดองสีดำสนิทของมันพลางอุทานอย่างทึ่ง “ว้าว ผอ.ไปจ่ายตลาดแต่เก็บเต่าตัวเบ้อเริ่มกลับมาได้ ดวงดีจริงๆ เลยนะคะ!”

“มันมาเจอผมต่างหากถึงจะโชคดี! ตอนนั้นมีเสี่ยคนนึงกำลังจะซื้อไปแล้ว กะว่าจะเอาไปเลี้ยงในตู้ปลาคู่กับปลาทอง ตลกสิ้นดี”

“ฮ่าๆ” หลินอิงได้ยินแล้วขำกลิ้งจนน้ำตาเล็ด “เต่าตัวนี้โชคดีจริงๆ ด้วย! งั้นมาชั่งน้ำหนักมันก่อนดีกว่าค่ะ”

เมิ่งสือกลับไปดูแลอัลปาก้าต่อแล้ว เจ้าเต่าหนักตั้ง 50 กว่ากิโลฯ ถือว่ามีน้ำหนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ฟางเหย่กับหลินอิงเลยต้องช่วยกันยกคนละข้างเอาไปวางบนเครื่องชั่ง

ตัวเลขบนเครื่องชั่งโชว์ที่ 56 กิโลกรัม!

หลินอิงหยิบตลับเมตรมาวัดพลางถาม “ผอ.คะ จะตั้งชื่อให้เจ้าเต่าว่าอะไรดีคะ?”

ฟางเหย่ลูบคาง “ชื่อ ‘เจ้าดำ’ เป็นไง?”

“โหย ผอ. เต่าตัวใหญ่ขนาดนี้ตั้งชื่อว่าเจ้าดำเนี่ยนะ ไม่เหมาะมั้งคะ?”

“ในเกมตัวละครยักษ์ภูเขายังชื่อนี้เลย เรียกแบบนี้ดูเป็นกันเองดีออก น่ารักแบบขัดแย้งๆ ดีด้วย หรือจะเอาเป็น ดำดำ, บูทบูท, เต่าเต่า? อื้ม… เอาเป็นเจ้าดำนี่แหละ” ชื่อของเจ้าเต่าเท้าดำตัวนี้จึงถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว

วัดขนาดเสร็จก็ตรวจร่างกายต่อ ฟางเหย่เปิดใช้สกิลความใกล้ชิด ถือแครอทแท่งหนึ่งแกว่งไปมาตรงหน้าเจ้าดำ “เจ้าดำ หิวหรือยัง? มา กินแครอทเร็ว~”

เต่าจะทนหิวได้ไหม มันก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์นั่นแหละ!

เต่าบางชนิดอาจไม่กินอะไรเลยตลอดช่วงจำศีลนานเป็นเดือน แต่เจ้าดำเป็นเต่าเขตร้อน ไม่มีการจำศีลหรอก โดยเฉพาะตอนนี้เป็นหน้าร้อน อุณหภูมิสูงทำให้ระบบเผาผลาญทำงานเร็ว กินน้อยก็ต้องกินทุกวัน กินมากหน่อยก็อาจเว้นระยะได้บ้าง

เจ้าดำหิวจริงๆ ด้วย ประกอบกับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่เป็นมิตรจากมนุษย์คนนี้ มันเลยโผล่หัวและขาออกมา อ้าปากงับแครอทจนเกิดเสียง "กร้วม" ดังฟังชัด

เคี้ยวไปไม่กี่คำ รอบปากก็เลอะเทอะไปด้วยเศษแครอท ดูซื่อบื้อน่ารักเชียว

จังหวะนี้ฟางเหย่แตะที่หัวของมัน เจ้าดำไม่หลบแถมยังเงยตากลมโตขึ้นมองเขา แล้วยื่นหัวที่มีเกล็ดดำปกคลุมเข้ามาให้เขาลูบแต่โดยดี

หลังจากใช้สกิลเพิ่มความสนิทสนม มันดูเชื่องขึ้นเยอะเลย!

หลินอิงฉวยโอกาสนี้ส่องไฟฉายตรวจดูพลางจิ๊ปาก "ว้าว เจอเห็บตัวหนึ่ง ดูดเลือดไปเยอะเลยนะเนี่ย"

ฟางเหย่ชะโงกหน้าไปดู ก็เห็นจริงๆ ว่าใต้รอยยับผิวหนังบริเวณคอของเจ้าดำมีเห็บตัวกลมป้อมเกาะอยู่ ดูดเลือดจนตัวเป่งเท่าเมล็ดถั่วเหลือง นอกจากเห็บตัวนี้แล้ว ใต้คอและตามซอกขาก็ยังมีปรสิตตัวอื่นๆ อีกเพียบ

สัตว์ในป่าจะไม่มีปรสิตติดตัวเลยคงเป็นไปไม่ได้ มันแค่ขึ้นอยู่กับว่ามากหรือน้อยเท่านั้นแหละ

เขาจึงลูบหัวเจ้าดำแล้วบอก "เจ้าดำ เดี๋ยวจะเอาพวกนี้ออกให้นะ แกต้องให้ความร่วมมือด้วยล่ะ ห้ามขยับนะ!"

การใช้มือดึงเห็บออกตรงๆ จะยิ่งทำให้มันมุดลึกเข้าไปใต้ผิวหนัง ถ้าถอนออกมาแล้วหัวเกิดขาดค้างอยู่ข้างใน จะทำให้ผิวหนังอักเสบติดเชื้อได้ แต่เพราะมีฟางเหย่คอยลูบปลอบอยู่ข้างๆ เจ้าดำเลยให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี หลินอิงใช้ก้านสำลีชุบแอลกอฮอล์แต้มไปที่ตัวเห็บตรงคอของมัน รออยู่สองสามนาทีจนมันยอมคลายหัวออก แล้วจึงใช้แหนบค่อยๆ หนีบออกมาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะหย่อนลงไปในขวดที่เตรียมไว้ข้างๆ

ฟางเหย่คอยปลอบเจ้าดำไปพลาง สมองก็ครุ่นคิดเรื่องที่อยู่อาศัยของมันไปพลาง

อุณหภูมิ… ความชื้น!

ถ้าเอาไปปล่อยไว้ในกรงดื้อๆ โดยไม่มีพุ่มไม้คอยบังแดด ไม่มีลำธารคอยช่วยปรับอุณหภูมิ โดนแดดเผาเปรี้ยงแบบนั้น ไม่รอดแน่

งั้นเอาไปไว้ที่โซนแพนด้าก่อนดีไหมนะ? ไม่สิ บนตัวเจ้าดำมีปรสิตเยอะ ต้องกักตัวรักษาให้หายสนิทก่อนถึงจะเอาไปรวมกับตัวอื่นได้ แถมคูน้ำในโซนแพนด้าก็เล็กเกินไปสำหรับเต่าตัวใหญ่ขนาดนี้ ลงไปแช่ตัวไม่ได้หรอก… เสียเปล่า

เอาไปไว้ในร่มก่อนแล้วกัน วันหลังค่อยเอามาแช่น้ำอุ่นบ้าง

ส่วนโซนจัดแสดงค่อยสร้างให้มันโดยเฉพาะทีหลัง

เสียเวลาอยู่พักใหญ่ ในที่สุดปรสิตบนตัวมันก็ถูกกำจัดออกจนเกลี้ยง!

ระหว่างนั้น ฟางเหย่หยิบน้ำทิพย์ออกมาดื่มแก้เหนื่อยเพื่อรักษาพลังจิตในการใช้สกิลความใกล้ชิด เห็นเจ้าดำยืดคอเข้ามาดูอย่างสนใจ เขาเลยป้อนให้มันนิดหน่อยด้วย

พอกำจัดปรสิตบนผิวหนังออกหมดแล้ว ก็ล้างบริเวณที่โดนกัดจนสะอาด หลานหลี่หยิบยาป้ายตาอิริโทรมัยซินมาทาให้ทั่ว ถึงจะถือว่าเสร็จสิ้นขั้นตอนการรักษา ทั้งสองคนถอนหายใจออกมาพร้อมกัน ฟางเหย่เอามือกุมขมับด้วยความเพลีย ถึงจะมีน้ำทิพย์ช่วยฟื้นฟูพลังงาน แต่การประคองสกิลไว้นานขนาดนี้ก็ทำเอาเขาหมดแรงเหมือนกัน

หลินอิงเช็ดเหงื่อบนหน้าผากแล้วยิ้ม "เฮ้อ เสร็จสักที! ส่วนปรสิตภายในเดี๋ยวค่อยป้อนยาถ่ายพยาธิเอาก็แล้วกัน"

จริงด้วย!

ฟางเหย่นึกขึ้นได้ ภารกิจ【สวนสัตว์จู่โจม 1】ก่อนหน้านี้ให้รางวัลเป็นยาถ่ายพยาธิมานี่นา ไม่ใช่ว่าเอามาใช้ตอนนี้ได้พอดีหรือไง

ยาถ่ายพยาธิจากระบบมีฤทธิ์แรงแต่ไม่เป็นอันตรายต่อสัตว์ แถมยังกำจัดปรสิตได้ในระยะเวลาสั้นๆ โดยไม่ทำร้ายร่างกายสัตว์ด้วย ตอนแรกเขายังคิดว่ามันเป็นของไร้ประโยชน์อยู่เลย พอมาเห็นแบบนี้ก็นับว่ามีประโยชน์ไม่เบา

หาเวลาป้อนให้เจ้าดำกินดีกว่า

ว่าแต่หลังจากช่วยเจ้าดำมาได้ ระบบก็แจ้งเตือนภารกิจใหม่มาพอดี

【ภารกิจ: สวนสัตว์จู่โจม

รายละเอียด: แค่มีนักท่องเที่ยวไม่พอ ต้องทำให้นักท่องเที่ยวสัมผัสถึงเสน่ห์ของสัตว์ให้ได้!

เงื่อนไข: ให้นักท่องเที่ยวอุทานด้วยความทึ่ง 10,000 ครั้ง (0/10,000)

รางวัล: 1,000 เหรียญใบไม้เขียว, กล่องรับบริจาค *1】

ดูเหมือนหมื่นครั้งจะเยอะ แต่เวลาคนหนึ่งมาเดินเที่ยวสวนสัตว์ คงไม่อุทานแค่ครั้งเดียวหรอก เผลอๆ แค่เดินดูโซนเดียวก็อุทานไปหลายรอบแล้ว

นักท่องเที่ยววันละหลายร้อยคน แป๊บเดียวก็คงทำภารกิจสำเร็จ

ส่วนกล่องรับบริจาคก็เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่สำคัญมากใน《สตาร์สวนสัตว์》! รายได้จากเงินบริจาคของนักท่องเที่ยวในเกมถือเป็นส่วนใหญ่เลยทีเดียว

ของที่มาจากระบบย่อมไม่ใช่แค่ของประดับแน่นอน

กล่องรับบริจาค: บริจาคเถอะ บริจาคเถอะ ต้องบริจาคกันนะ ถ้าไม่บริจาค สัตว์ก็จะไม่มีอะไรกิน คนเลี้ยงสัตว์ก็จะไม่มีเงินเดือน แล้วสวนสัตว์จะมีอนาคตสดใสได้ยังไง?

ผลลัพธ์: ทำให้นักท่องเที่ยวอดใจไม่ไหวที่จะต้องบริจาค

ของดี!

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว ไม่รู้ว่าจะมีนักท่องเที่ยวมามากแค่ไหนกันนะ ฟางเหย่เริ่มรู้สึกตั้งตารอขึ้นมาทันที

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง