บทที่ 90 เข้าถึงหัวใจแห่งธรรมชาติ

"เอ๊ะ? หัวใจแห่งธรรมชาติงั้นเหรอ?"

ฟางเหย่ชะงักไปนิด ก่อนจะรับรู้ถึงผลของสกิลนี้ในทันที!

【หัวใจแห่งธรรมชาติ】: คุณปฏิบัติต่อสัตว์ด้วยความกระตือรือร้น ความรัก ความเป็นมืออาชีพ และความเคารพ จนเป็นที่ยอมรับของเหล่าสัตว์

ผล: สัตว์จะลดความระแวงในตัวคุณลง ทำให้สั่งงานได้ง่ายขึ้น และเพิ่มค่าความนิยมได้รวดเร็วขึ้น

เชี่ย!

ฟางเหย่ดีใจจนแทบกระโดด สกิลระดับเทพชัดๆ!

สกิล【หัวใจแห่งธรรมชาติ】กับ【ความใกล้ชิด】ดูคล้ายกันนิดหน่อย แต่ความใกล้ชิดเป็นการเพิ่มค่าความนิยมอย่างมหาศาลในทันที ทว่าพอจบผลสกิลมันก็จะกลับไปเฉยเมยเหมือนเดิม ในขณะที่ 'หัวใจแห่งธรรมชาติ' จะเน้นไปที่การเพิ่มค่าความนิยมในระยะยาวมากกว่า ผลตอนแรกเจอก็อาจจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งในสิบของความใกล้ชิดเท่านั้น

แต่ที่เด็ดสุดคือผลที่ว่า "สั่งงานได้ง่ายขึ้น" นี่แหละ! มันคือสิ่งที่คนเลี้ยงสัตว์ฝันถึงชัดๆ ช่วยได้มากเวลาฝึกพฤติกรรมสัตว์!

ลองนึกภาพการตัดเล็บเท้าให้ช้างดูสิ ขั้นแรกต้องฝึกให้มันยอมยกขาก่อน ท่าทางเหมือนจะง่าย แค่ยกเท้าขึ้นก็จบ แต่สำหรับสัตว์แล้วมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย! กว่าจะทำให้ช้างเข้าใจและยอมทำตามคำสั่งนี้ อย่างน้อยต้องใช้เวลาฝึกซ้ำๆ ถึงสามเดือน

จุดสำคัญที่สุดคือ หัวใจแห่งธรรมชาติเป็นสกิลติดตัว ไม่ต้องเปลืองพลังงาน!

ฟางเหย่นึกอะไรขึ้นได้ก็หลุดขำออกมา ก่อนหน้านี้เขาเคยกล่อมหลานหลี่ว่าตัวเองเป็น 'ผู้มีร่างกายดึงดูดสัตว์ป่า' มาแต่เกิด มีตาแก่ลึกลับเตรียมถ่ายทอดวิชาให้ ซึ่งยัยนั่นก็เชื่อสนิทใจเชียว!

ตอนนี้พอได้สกิล【หัวใจแห่งธรรมชาติ】มา เรื่องที่โม้ไว้ก็กลายเป็นจริงซะงั้น! ต่อไปถ้าจะหลอกเด็กคนไหน ก็คงพูดได้เต็มปากเต็มคำกว่าเดิมเยอะ

จังหวะนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ฟางเหย่ที่นอนอยู่บนพื้นปล่อยแขนที่โอบรอบคอหนาๆ ของเจียวเจียวออก จัดปกเสื้อนิดหน่อยแล้วกดรับสายพลางตอบอย่างเกียจคร้าน "ฮัลโหล?"

"เฮ้อ ผอ. คุณไม่เป็นไรก็ดีแล้ว!"

คนโทรมาคือโจวเคอ เสียงปลายสายหอบแฮ่กมาเลย!

ปรากฏว่ากล้องวงจรปิดจับภาพตอนที่เจียวเจียวตะปบฟางเหย่ล้มลงพื้นไว้ได้ ระบบตรวจสอบอัจฉริยะคิดว่ามีปัญหา เลยส่งสัญญาณเตือนไปที่ห้องควบคุม โจวเคอเห็นภาพนั้นก็ตกใจแทบเสียสติ! ไม่รู้ว่ามันเป็นการเล่นกันหรือเจียวเจียวจู่โจมกันแน่ เลยรีบโทรมาเช็กสถานการณ์

จริงๆ ก็เพราะเขารู้ว่า ผอ. ของเขามีความสามารถพิเศษบางอย่าง ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่มานั่งโทรรอคำตอบหรอก คงรีบวิ่งเข้าไปช่วยแถมแจ้งตำรวจเรียกรถพยาบาลแบบครบชุดไปแล้ว

ฟางเหย่ได้สติจึงกล่าวขอโทษ "ไม่เป็นไรๆ เออ ขอโทษทีนะที่ทำให้ตกใจ ฉันกับเจียวเจียวกำลังเล่นกันเฉยๆ เด็กมันเพิ่งมาที่ใหม่เลยตื่นเต้นน่ะ"

"ฮ่าๆ ผอ. ไม่เป็นไรก็ดีแล้วครับ เมื่อกี้หัวใจผมแทบกระดอนออกมาข้างนอก!"

วางสายเสร็จ ฟางเหย่ก็ตบหัวเจียวเจียวเบาๆ แล้วยิ้ม "เล่นอยู่ตรงนี้ไปนะ! ฉันไปก่อนล่ะ!"

"โฮก!"

ครั้งนี้เจียวเจียวไม่ได้อ้อนนัวเนียไม่อยากให้เขาไป

สภาพแวดล้อมในโซนจัดแสดงมันอุดมสมบูรณ์มาก แค่อยู่เล่นคนเดียวก็สนุกแล้ว

มันกระโดดลงน้ำทันที "ซ่า" สาดน้ำกระจายเป็นวงกว้าง ก่อนจะว่ายน้ำเล่นอย่างสบายอารมณ์อยู่ในสระ

"อืม อากาศเริ่มร้อนแล้ว ว่ายน้ำในสระนี่คงฟินน่าดู บางทีน่าจะลองว่ายน้ำเล่นกับเจียวเจียวดูบ้าง!" ฟางเหย่คิดในใจ

ผอ.ว่ายน้ำกับเสือน่ะเหรอ เรียกว่าอู้งานได้ที่ไหน? นั่นมันเรียกว่าการทำงาน!

…

พริบตาเดียวก็ถึงวันพุธ!

วันนี้เป็นวันที่ท่านนายกเทศมนตรีจะมาเยี่ยมชม สวนสัตว์ทำความสะอาดครั้งใหญ่ ถนนทุกสายถูกกวาดจนเกลี้ยง ตอนแปดโมงครึ่ง ฟางเหย่ก็พาหลานหลี่มารอที่หน้าประตูแล้ว!

นักท่องเที่ยวที่เดินผ่านมาเห็นก็ทักอย่างสงสัย "ผอ. ทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ? รอใครอยู่หรือเปล่า?"

ฟางเหย่ยิ้มตอบ "ใช่ครับ วันนี้มีแขกคนสำคัญน่ะ"

นักท่องเที่ยวจินตนาการบรรเจิด "ประธานาธิบดีต่างชาติ? ประมุขหรือรัฐมนตรี?"

ฟางเหย่ถึงกับหน้ามืด "เกินไปแล้วครับ สวนสัตว์เราไม่มีหมีแพนด้าสักหน่อย! ถ้าประมุขประเทศไหนจะมา คุณคิดว่าคุณจะยังเดินเข้ามาได้อยู่เหรอ!"

นักท่องเที่ยวคิดตาม เออ จริงด้วย! เกาหัวแกรกๆ "ผอ. สู้ๆ นะคะ หนูไปชมก่อนดีกว่า มาถึงเช้าๆ จะได้ไม่เสียเวลา!"

หลานหลี่ตัวสั่นงันงก ⊙﹏⊙ "ฮื่อออ~ ตื่นเต้นจัง ตื่นเต้นจังเลยค่ะ!"

ฟางเหย่ปลอบใจ "ไม่เป็นไรน่า ท่านนายกเทศมนตรีก็คือนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง เธอคิดว่าจะมีนักท่องเที่ยวคนไหนไม่ชอบที่นี่เหรอ?"

หลานหลี่ส่ายหน้า "ไม่มีทางค่ะ!"

เขาตบหัวเธอเบาๆ "นั่นไง เพราะงั้นไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก ไม่ได้ยินที่นักท่องเที่ยวคนเมื่อกี้พูดเหรอ ขนาดประมุขต่างชาติเขายังจินตนาการไปถึง แล้วเราแค่ต้อนรับท่านนายกเทศมนตรีจะเป็นไรไป เรื่องจิ๊บจ๊อยน่า"

ผ่านไปครู่หนึ่ง รถยนต์เจ็ดแปดคันก็มาจอดที่หน้าสวนสัตว์!

เหล่าผู้นำลงจากรถ ในกลุ่มนั้นฟางเหย่รู้จักแค่ท่านนายกเทศมนตรีไป๋คนเดียว ซึ่งก็เพราะรู้ว่าจะมาเยี่ยมชมเลยไปหารูปมาดูเพื่อจะได้จำได้

จริงๆ ไม่ต้องไปหารูปให้เสียเวลาเลย ดูแค่ตำแหน่งการยืนของแต่ละคนก็รู้แล้ว ท่านนายกเทศมนตรีไป๋อยู่จุดเด่นกลางแถวอย่างชัดเจน ผู้นำคนอื่นๆ ยืนถอยหลังลงไปเล็กน้อย

จากรถคันหลังผู้นำมีช่างภาพแบกกล้องและนักข่าวลงมาหลายคน มิจิ่นก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย เธอไม่ได้โบกมือทักทายโดยตรง แต่แอบขยี้ตาข้างหนึ่งให้เขาอย่างมีเลศนัย หน้าตาทะเล้นเชียว ความหมายชัดเจนมาก คือให้เขาทำตัวดีๆ ให้เต็มที่!

ฟางเหย่ยิ้มกล่าว "สวัสดีครับท่านนายกเทศมนตรีไป๋ สวัสดีท่านผู้นำทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่สวนสัตว์หลินไห่ของเราครับ!"

เขามั่นใจ สง่างาม ไม่นอบน้อมจนเกินไป!

ความมั่นใจนี้มาจากแนวคิดการบริหารสวนสัตว์ที่ล้ำหน้าของเขา และความสามารถของระบบที่ช่วยทำให้ภาพฝันกลายเป็นจริง

เขาพูดได้เต็มปากเลยว่า โซนเสือและโซนแพนด้าแดงของเขานั้น ในแง่ของการสร้างสภาพแวดล้อมน่ะ เป็นอันดับต้นๆ ของดาวเคราะห์สีน้ำเงินแน่นอน!

ท่านนายกเทศมนตรีไป๋เคยผ่านตาข่าวพวกนี้มาบ้างแล้ว และก็ตั้งตารอที่จะมาเห็นด้วยตาตัวเอง พอได้เห็นท่าทางที่ผ่อนคลายและมั่นใจของฟางเหย่ ก็รู้สึกประทับใจยิ่งขึ้นไปอีก จึงยิ้มตอบ "ดีเลย เราไปเดินชมไปคุยกันไปเถอะ"

ก่อนที่เขาจะมารับตำแหน่ง สวนสัตว์หลินไห่ก็อยู่ในสภาพร่อแร่ใกล้เจ๊งเต็มที แม้จะรู้ข่าวแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก จนกระทั่งได้เห็นรายงานข่าวเกี่ยวกับสวนสัตว์ ถึงได้รู้สึกประหลาดใจขึ้นมา!

ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นน่ะหรือ?

เมืองหลินไห่ พยายามยื่นขอเป็นเมืองอารยะระดับประเทศมาตลอด แต่ก็ไม่เคยได้รับคัดเลือกเลย เมื่อก่อนอะไรๆ ก็ยังตามหลังเขาอยู่มาก เขาก็รู้ดีว่าคงได้แค่เป็นตัวประกอบ แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เศรษฐกิจจากอุทยานวิทยาศาสตร์พัฒนาขึ้นมาก โครงสร้างพื้นฐานก็ดีตามไปด้วย คราวนี้เลยตั้งใจจะพุ่งชนเต็มที่!

จุดอ่อนที่สำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือเรื่องการศึกษาวัฒนธรรมและความบันเทิง

ในส่วนของการศึกษาวัฒนธรรม ตอนนี้ทางเมืองกำลังสร้างห้องสมุดขนาดใหญ่และมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยดาวดาราอันโด่งดัง และห่างจากสวนสัตว์แค่ป้ายรถเมล์เดียว

ส่วนเรื่องความบันเทิง ทางเมืองกำลังพิจารณาว่าจะสร้างสถานที่ท่องเที่ยวโดยอาศัยสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติโดยรอบ หรือจะสร้างสวนสนุกดี

ถ้าสร้างสถานที่ท่องเที่ยวโดยไม่มีจุดเด่น ก็ไม่ต่างอะไรกับสวนสาธารณะทั่วไป ซึ่งทั่วประเทศก็มีสถานที่ท่องเที่ยวที่ทุ่มงบไปตั้งเยอะ สุดท้ายนักท่องเที่ยวกลับน้อยจนร้างไปเลย

สวนสนุกก็เหมือนกัน ค่าก่อสร้างสูง เสี่ยงสูง! พวกชิงช้าสวรรค์ รถไฟเหาะอะไรพวกนี้ก็ราคาไม่ใช่ถูกๆ มันเกี่ยวข้องกับการใช้งบประมาณก้อนโต ทางเมืองเลยต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ ยังไม่รีบตัดสินใจ

ผลปรากฏว่าตอนนี้ สวนสัตว์หลินไห่กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แถมดูทำออกมาได้ดีทีเดียว!

สวนสัตว์นี่มีทั้งคุณสมบัติเรื่องความบันเทิงและการศึกษาวัฒนธรรม ครบจบในที่เดียว นี่มันเหมือนง่วงนอนแล้วมีคนเอาหมอนมาส่งให้ชัดๆ!

ท่านนายกเทศมนตรีไป๋ที่มาเยี่ยมชมวันนี้ ก็เพื่อมาดูด้วยตาตัวเองว่าสวนสัตว์หลินไห่ทำออกมาได้ดีแค่ไหน ถ้ามันยอดเยี่ยมจริงๆ ทางเมืองย่อมต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่แน่นอน

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง