บทที่ 208 เก็บของแท้ขายของปลอม

ลู่เหย่เดินกลับมายืนอยู่หน้าแผงโดยไม่ยอมนั่งลง ความหมายชัดเจนในตัวว่า ฉันไม่ได้สนใจอะไรขนาดนั้นแล้ว ถ้านายไม่มีความจริงใจฉันก็พร้อมไปทันที

ในตลาดของเก่ามักมีกฎที่รู้กันทั่วไปโดยไม่ต้องเขียนบอก เช่น ถ้าลูกค้ายืนดูของอยู่หน้าแผง พ่อค้าส่วนใหญ่จะไม่ทักทาย เพราะท่ายืนบ่งบอกว่ายังไม่มีของชิ้นไหนเข้าตาคุณจริงๆ แต่ถ้าลูกค้านั่งยองๆ ลงไป หรือนั่งบนม้านั่งตัวเล็กที่พ่อค้าเตรียมไว้ นั่นแปลว่าคุณสนใจและมีความจริงใจจะดูของ เมื่อนั้นพ่อค้าถึงจะเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น ถามไถ่ว่าถูกใจชิ้นไหน

พ่อค้าเห็นท่าทางของลู่เหย่ก็ยิ้มพลางบอก "ไอ้หนุ่ม นั่งลงคุยกันใจเย็นๆ ก่อนสิ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดสองสามนาทีนี้หรอก"