บทที่ 463 ซิมการ์ด

ลู่เหย่รู้ดีว่าการจะรับมือกับพวกท่านฉ่านได้ มีทางเดียวคือต้องอาศัยจังหวะที่พวกมันไม่ทันตั้งตัว

ท่านฉ่านคงนึกไม่ถึงแน่ว่าเขาจะโผล่มาที่พม่า เพราะสำหรับคนทั่วไปแล้ว ต่อให้รีบแค่ไหน การเดินทางจากปินไห่มาถึงเมืองใหญ่ของพม่าก็ต้องใช้เวลาเป็นวัน และจากเมืองใหญ่เดินทางต่อไปยังเมืองเล็กในเขตสามเหลี่ยมทองคำแห่งนี้ อย่างเร็วก็หนึ่งวัน อย่างช้าก็สองถึงสามวัน

ทว่านับตั้งแต่แม่ของลู่เหย่ได้รับสายปริศนาจากพม่า จนถึงตอนที่ลู่เหย่แลนดิงลงที่เมืองเล็กแห่งนี้ เบ็ดเสร็จแล้วกินเวลาไปแค่สี่ห้าชั่วโมงเท่านั้น