บทที่ 106: โจวหรงกลับบ้านเกิด

มีคนสงสัยว่าร้านโม่จู๋เซวียนถูกตระกูลเกากดขี่ จึงได้ทำการเช่นนี้ แต่ในเมื่อร้านโม่จู๋เซวียนไม่ยอมรับ พวกเขาก็ทำได้เพียงวิพากษ์วิจารณ์กันเป็นการส่วนตัว ไม่สามารถสร้างกระแสอะไรขึ้นมาได้

เสียงโห่ร้อง ‘โค่นล้มตระกูลเกา’ ก็เบาบางลงเรื่อยๆ ที่เหลือก็เป็นเรื่องของตระกูลเกาแล้ว

เฉินเยี่ยนรู้สึกขอบคุณต่อการกระทำที่ยอมเสียชื่อเสียงของเมิ่งหย่งฉางอย่างยิ่ง จึงได้ลงมือวาด ‘คัมภีร์จงยง’ ทันที

หนึ่งเดือนต่อมา เมิ่งหย่งฉางประคองภาพวาดใหม่ไว้ในมือ แทบจะน้ำตาไหลพราก “ขอเพียงมีจิ่วเยวียนอยู่ ร้านโม่จู๋เซวียนของเราต่อให้ชื่อเสียงจะเสียหายก็ไม่กลัว”

ต่อให้เหล่าบัณฑิตจะไม่พอใจร้านโม่จู๋เซวียน แต่ขอเพียงมีหนังสือการ์ตูนอยู่ ก็จะมีผู้คนหลั่งไหลมาซื้ออย่างไม่ขาดสาย