บทที่ 158: การเข้าเวร

เมื่อเฉินเยี่ยนและท่านฟ่านซื่อเจี่ยงมาถึงนอกประตูเฟิ่งเทียน ที่นั่นก็มีโต๊ะเก้าอี้สองตัวตั้งอยู่แล้ว

ท่านฟ่านซื่อเจี่ยงนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ท้องพระโรงด้วยใบหน้าบึ้งตึง เริ่มฝนหมึกแล้ว

เฉินเยี่ยนคิดว่าท่านฟ่านซื่อเจี่ยงอายุมากแล้ว หูตึง การนั่งอยู่ข้างในจึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ส่วนเขาหูดี นั่งไกลหน่อยก็ยังได้ยิน ก็เลยฉวยโอกาสนั่งลงข้างหลังท่านฟ่านซื่อเจี่ยง

การเข้าวังรับหน้าที่จดบันทึกจะผลัดเวรกันทุกสามวัน และเวลาที่เข้าเวรแล้วเหนื่อยที่สุดก็คือการฟังราชการหน้าประตูพระราชวัง

พูดง่ายๆ ก็คือ ผู้ที่เข้าเวรจะต้องจดบันทึกคำพูดและการกระทำทุกอย่างของเหล่าขุนนางในระหว่างการว่าราชการตอนเช้า เพื่อทำเป็นบันทึกสรุปการว่าราชการตอนเช้า