บทที่ 396 ขุนนางกังฉินแสร้งทำภักดี

รูจมูกของสวีหงเจี้ยนขยายกว้างขึ้น หายใจหอบฮั่กๆ อย่างหนัก

เขายังรู้สึกไม่พอ ถึงกับคว้าไม้เท้าหัวมังกรฟาดใส่เฉินเยี่ยนโดยตรง

ไม้เท้าหัวมังกร บนตีทรราชย์ ล่างตีขุนนางกังฉิน นับเป็นเกียรติยศสูงสุดของพระอาจารย์สองรัชสมัยอย่างสวีหงเจี้ยน

เฉินเยี่ยนไม่หลบไม่เลี่ยง จ้องมองสวีหงเจี้ยนอย่างไม่เกรงกลัว กลับทำให้สวีหงเจี้ยนได้สติขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างหาได้ยาก ไม้เท้าชะงักค้างอยู่กลางอากาศในจังหวะที่จะสัมผัสถูกชุดขุนนางของเฉินเยี่ยน

สวีหงเจี้ยนสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วผ่อนออกมาอย่างแรง อารมณ์ที่หลุดการควบคุมไปชั่วขณะก็สงบลงในวินาทีนี้