บทที่ 446 การหารือ 1

ก่อนที่เฉินเยี่ยนจะกลับเฉินเจียวาน ก็ได้กำชับกับนายอำเภอและเจ้าเมืองที่มาต้อนรับเขาแล้วว่าอย่าได้มาส่ง ขบวนเดินทางจึงไม่ได้ล่าช้าเท่าใดนักระหว่างทาง

เนื่องจากในขบวนมีเด็กน้อยวัยสองขวบ ขบวนรถม้าจึงมักจะหยุดพักเป็นระยะ ทำให้เฉินชิงเหวยรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง ถึงขั้นพูดกับเฉินเยี่ยนหลายครั้งว่าอย่าได้เสียงานเสียการเพราะพวกเขา เด็กเหนื่อยหน่อยก็ไม่เป็นไร

ทุกครั้งเฉินเยี่ยนก็จะตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ: “อย่างไรก็ล่าช้ามาหลายวันแล้ว ช้าไปอีกไม่กี่วันก็ไม่เป็นไรหรอก”

เป็นเช่นนี้ จากอำเภอผิงซิงถึงเจิ้นเจียงเพื่อขึ้นเรือ จึงใช้เวลาไปถึงห้าวัน

หลังจากขึ้นเรือได้สองวัน เจียเล่อก็เริ่มคุ้นเคยกับสถานที่ ปีนป่ายไปตามห้องโดยสารต่างๆ ราวกับลิงน้อย มีเพียงห้องเดียวที่เขาไม่กล้าเข้าไป นั่นคือห้องของเฉินเยี่ยน