บทที่ 447 การหารือ 2

แน่นอนว่าคำพูดเหล่านี้พวกเขากล้าเพียงแค่คิดในใจ ไม่กล้าพูดออกมาอย่างเด็ดขาด

ในขณะที่ทุกคนกำลังขุ่นเคือง หลิวหยางผู่ก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สองมือวางบนที่เท้าแขน กวาดสายตามองใบหน้าทุกคนทีละคน เก็บความรู้สึกของทุกคนไว้ในสายตา ถึงได้กล่าวอย่างเนิบนาบ: “ทุกท่าน สิทธิ์ในการเปิดทะเลนี้มิได้มีเพียงเฉินเยี่ยนคนเดียวที่มี”

หวงหมิงกระตือรือร้นขึ้นมาทันที รีบกล่าว: “ครั้งนี้มีท่าเรือเปิดพร้อมกันถึงสามแห่ง พวกเราไปที่อีกสองแห่ง ทำให้เฉินเยี่ยนเปิดทะเลไม่สำเร็จ ราชสำนักย่อมต้องลงโทษ ถึงเวลานั้นจะต้องเปลี่ยนคนมาแทนอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นพวกเราก็จะได้ลงมืออย่างเต็มที่”

หลิวหยางผู่กล่าวต่อ: “แผนการเปิดทะเลของเคอถงกวง คือราชสำนักขนส่งสินค้าไปค้าขายเอง เขามีเสนาบดีใหญ่คอยคุ้มครองอยู่เบื้องหลัง พวกเราสอดมือเข้าไปไม่ได้ แต่เหมยเผิงหยวนที่จิ่นโจวเปิดประมูลใบอนุญาตเดินเรือ พวกเราเพียงแค่ซื้อใบอนุญาตมา ก็จะมีกองทัพเรือราชสำนักคุ้มกันการค้าขายไปกลับ”

นับตั้งแต่ผลการสอบคัดเลือกของราชสำนักออกมาในเดือนสิบสอง ข่าวสารก็แพร่กระจายจากเมืองหลวงมายังตระกูลต่างๆ ในซงเฟิ่งด้วยความเร็วสูงสุด