บทที่ 448 เมิ่งหย่งฉาง 1

หลังจากเปลี่ยนจากการเดินทางทางน้ำมาเป็นทางบก เจียเล่อก็เริ่มทนไม่ไหวอย่างเห็นได้ชัด รถม้าวิ่งไปได้สักพัก เขาก็จะร้องไห้งอแง

เสียงร้องไห้ของเด็กทารกมีพลังทะลุทะลวงสูงมาก ดังจากรถม้าคันหลังมาถึงรถม้าคันหน้า ราวกับจะบอกเฉินเยี่ยนว่า บรรพชนตัวน้อยผู้นี้เหนื่อยแล้ว รีบหยุดพักเดี๋ยวนี้

เป็นเช่นนี้ ความเร็วในการเดินทางของขบวนจึงช้าลงอีก

แต่ต่อให้ช้าเพียงใด ก็ยังมาถึงเขตแดนหนิงไหวในวันที่หกเดือนสอง

วันนี้พอเจียเล่อร้องไห้ เฉินเยี่ยนก็กล่าวกับเฉินชิงเหวย: “เดินทางติดต่อกันมาครึ่งเดือน ผู้ใหญ่ยังเหนื่อย นับประสาอะไรกับเด็ก วันนี้ไม่เดินทางต่อแล้ว พวกเจ้าพาเด็กไปเดินเล่นในเมืองเถอะ”