บทที่ 455 ล้าหลัง 5

วันรุ่งขึ้น หลิวโส่วเหรินก็เห็นชอบให้ผลักดันกฎหมายข้อนี้ในคณะรัฐมนตรี

ทั้งสามคนในคณะรัฐมนตรีต่างเห็นชอบ จึงถวายฎีกาขึ้นทูลเกล้าฯ ต่อองค์โอรสสวรรค์

ฮ่องเต้หย่งอันทอดพระเนตร “กฎหมายสิทธิบัตร” อย่างพินิจพิเคราะห์เป็นพิเศษ นี่คือกฎหมายสิทธิบัตรที่เหล่าบัณฑิตในเมืองหลวงกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างอื้ออึง

นับว่าเป็นการลองหยั่งเชิงให้ราชสำนักเข้ามาควบคุมดูแลการค้าขายได้ไม่เลว

ฮ่องเต้หย่งอันไม่ทรงคัดค้าน กฎหมายข้อนี้จึงผ่านการอนุมัติ และประกาศใช้ในปลายเดือนสาม ความเร็วในการดำเนินการมิอาจกล่าวได้ว่าไม่รวดเร็ว