บทที่ 1166 ฝีร้ายมังกร

"เถ้าแก่ลู่ ตรงนั้นแหละครับ นั่นก็คือถ้ำรังผี! เมื่อก่อนมันเป็นแค่ถ้ำใหญ่ที่ฝังศพพวกแดนเกาะ แต่ต่อมาไม่รู้เป็นยังไง ถึงได้มีเนินดินแบบนี้งอกขึ้นมา" เถาลี่จวินชี้ไปที่เนินดินรูปวงรีเบื้องหน้า แล้วเอ่ยกับลู่เฟย

ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่เป็นวงรอบเนินดินต่างก็เจริญเติบโตได้ไม่ดีนัก ใบแห้งเป็นสีเหลือง ทันทีที่เข้าใกล้ที่นี่ เขาก็รู้สึกไม่สบายตัวอย่างรุนแรง ปกติแทบจะไม่มีใครเฉียดเข้ามาแถวนี้เลย

"พี่ชาย พี่อย่าเข้าไปใกล้เกินไปครับ ผมกับหู่จื่อเข้าไปเอง" ลู่เฟยยกมือขึ้น เป็นสัญญาณให้เถาลี่จวินหยุดอยู่กับที่ ส่วนเขากับหู่จื่อก็เดินเข้าไปใกล้เนินดินที่แผ่กลิ่นอายอัปมงคลออกมา

บนพื้นผิวของเนินดินนั้นไม่มีหญ้าขึ้นเลยแม้แต่น้อย ดินเฉอะแฉะและดำคล้ำ ตัดกับต้นไม้สีเหลืองแห้งรอบๆ อย่างชัดเจน ขนาดของมันใหญ่พอๆ กับเนินเขาเล็กๆ ลูกหนึ่ง รูปทรงดูคล้ายกับฝีร้ายที่งอกขึ้นมาจากใต้ผืนดิน

ยิ่งเข้าใกล้ ความรู้สึกเย็นเยือกและเน่าเปื่อยที่ชวนให้คลื่นไส้ก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น อากาศราวกับจะเหนียวหนืดขึ้นมาบ้าง อบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นคาวจางๆ คล้ายกับโคลนเน่า พร้อมกับมีไอสังหารสีดำพวยพุ่งออกมาจากรูพรุนขนาดเล็กใหญ่ไม่เท่ากัน