บทที่ 1167 ผ่าตัดมังกรปฐพี

ลู่เฟยเฝ้ารออยู่ตรงปากถ้ำที่หน้ากากจิ้งจอกมุดเข้าไป บางทีอาจเป็นเพราะกลิ่นอายอัปมงคลบริเวณนี้เบาบางที่สุด หน้ากากประหลาดนั่นจึงสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ ส่วนการที่มันไปเก็บหญ้าจันทร์กระจ่างก็เพื่อช่วยในการบำเพ็ญเพียร หญ้าจันทร์กระจ่างอัดแน่นไปด้วยแก่นแท้ของแสงจันทร์ ย่อมส่งผลดีอย่างมากต่อการบำเพ็ญเพียรของพวกภูตผีปีศาจ

ลู่เฟยหรี่ตาลง ครุ่นคิดถึงทุกสิ่งที่ได้พบเจอในภูเขา ทันใดนั้น เสี่ยวเฮยก็พลันผงกหัวขึ้นมาอย่างตื่นตัว จ้องมองถ้ำเล็กๆ นั้นอย่างระแวดระวัง

"มีอะไรหรือ?" ลู่เฟยหันขวับไปมอง ที่ก้นถ้ำอันมืดมิดสลัว ดูคล้ายกับมีดวงตาเรียวยาวสีแดงคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเขาอย่างเย็นชา

"ปีศาจจิ้งจอกงั้นหรือ?" ลู่เฟยลุกขึ้นยืน เขาแทบจะภาวนาให้ปีศาจจิ้งจอกตัวนั้นกระโดดออกมาเองด้วยซ้ำ จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงไปหา ทว่าดวงตาสีแดงคู่นั้นกลับหายวับไปในชั่วพริบตา

"กำจัดฝีร้ายมังกรก่อน แล้วค่อยกลับมาจัดการแกทีหลัง" ลู่เฟยไม่ร้อนใจ ปีศาจจิ้งจอกนั่นซ่อนตัวอยู่ข้างในฝีร้ายมังกร พอกำจัดฝีร้ายมังกรทิ้งไป มันก็ไม่มีที่ให้ซ่อนตัวแล้ว สุดท้ายก็ต้องวิ่งโร่ออกมาเองอยู่ดี เขานั่งเฝ้าอยู่ตรงนี้ ปีศาจจิ้งจอกก็ไม่มีโอกาสได้หลบหนี