บทที่ 1211 รูปปั้นยักษ์ในวัดร้าง

ลู่เฟยและจิงเจี้ยนไล่ตามเศษเสี้ยววิญญาณเข้ามาในป่า

ทว่าวิญญาณที่เมื่อครู่ยังวิ่งหนีอย่างลนลาน ในวินาทีถัดมากลับหายวับไปเสียดื้อๆ ราวกับถูกความมืดมิดกลืนกินไปอย่างกะทันหัน

"ลู่เฟย เศษเสี้ยววิญญาณนั่นล่ะ หายไปไหนแล้ว!"

จิงเจี้ยนถือกระบี่อาคมเจ็ดดาวที่มีแสงดวงดาวส่องประกาย กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างร้อนใจ

"พี่จิง พี่ก็ยังมองไม่เห็นงั้นหรือ?" ลู่เฟยเหลือบมองจิงเจี้ยนแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปจ้องมองวัดร้างหลังเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหมู่ไม้เบื้องหน้า