บทที่ 164 ผีบังตา ห้ามหันกลับไปมอง

ทุกคนหยุดฝีเท้าลงเช่นกัน มองไปที่ทะเลสาบจำลอง สลับกับตึกเก่าๆ โทรมๆ และอึมครึมที่อยู่อีกฝั่ง พอได้ยินต้วนเทียนขุยทักท้วง ทุกคนก็เริ่มรู้สึกว่าฮวงจุ้ยของทะเลสาบจำลองกับวิทยาเขตเก่าดูไม่ค่อยดีจริงๆ

ครูใหญ่ฉินถามด้วยความไม่เข้าใจว่า "คุณต้วนครับ ไม่ทราบว่าพลังปราณพิฆาตรูปเคียวหมายความว่ายังไงครับ?"

ต้วนเทียนขุยหันไปมองหลานสาวตัวน้อยของเขา แม่หนูน้อยกะพริบตากลมโตสุกใส เอ่ยปากพูดอย่างฉะฉานไม่มีเค้าความประหม่าเลยสักนิด "คุณปู่ครูใหญ่คะ คุณปู่ลองมองจากมุมนี้ดูสิคะ ว่าความโค้งของทะเลสาบเส้นนี้เหมือนเคียวไหมคะ?"

ทุกคนมองตามปลายนิ้วขาวอวบของเธอไป "แสงแดดส่องกระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับ เหมือนเคียวที่ถูกลับมาจนคมกริบเลยใช่ไหมล่ะคะ? แล้วลองมองไปที่ตึกเก่าๆ ฝั่งตรงข้ามนั่นดูสิคะ มันตั้งอยู่ด้านนอกส่วนโค้งของเคียวพอดี คมเคียวก็เลยดูเหมือนพร้อมจะพุ่งเข้าไปฟาดฟันได้ทุกเมื่อเลย"

"ลักษณะพื้นที่แบบนี้ ในทางฮวงจุ้ยเรียกว่า 'พลังปราณพิฆาตรูปเคียว' ค่ะ ตึกเก่าพวกนั้น ก็คือจุดที่ถูกพลังปราณพิฆาตนี้พุ่งชนเข้าอย่างจัง ยิ่งอยู่ใกล้เคียวมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งโดนผลกระทบหนักเท่านั้น คนที่อาศัยอยู่ในที่แบบนี้ เบาะๆ ก็แค่โชคร้ายเจ็บไข้ได้ป่วย แต่ถ้าหนักหน่อยก็อาจจะถึงขั้นเสียชีวิตได้เลยนะคะ"