บทที่ 165 เห็นคนใกล้ตายแต่ไม่ช่วย

"หลวงพ่อขู่เติง ประเดี๋ยวพอเจอครูใหญ่ฉิน ต้องพูดเรื่องที่ไอ้เด็กนั่นวิ่งหนีไปให้ชัดเจนนะ จะปล่อยให้มันมาชุบมือเปิบไม่ได้เด็ดขาด"

"อมิตาภพุทธ นักพรตเทียนหยวนกล่าวถูกต้องแล้ว ผู้ทรงศีลไม่กล่าวมุสา..."

ทั้งสองคนเดินไปพูดไปอยู่ภายในห้องพัก โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังเดินวนเป็นวงกลม เส้นผมสีดำขยับยุกยิกอยู่บนตัวพวกเขา มันค่อยๆ เลื้อยพันรอบแขนของพวกเขาทีละเส้นๆ

ทันใดนั้น เทียนหยวนก็สะบัดมือ แทงกระบี่เจ็ดดาวเข้าใส่ขู่เติงอย่างแรง

"นักพรตเทียนหยวน นี่ท่านทำอะไรเนี่ย?" ขู่เติงสะดุ้งตกใจ รีบกระโดดหลบเป็นพัลวัน