บทที่ 1698 มองเห็นเลือนลาง แสงโคมผีริบหรี่ เผยให้เห็นใบหน้างดงามดั่งดอกท้อ

ภายในห้องน้ำชาอันกว้างใหญ่เงียบสงัด

เสียงน้ำในทะเลสาบไหลรินดังแว่วมาจากด้านนอก

ทุกคนเบิกตากว้างมองหน้ากันไปมา ก่อนจะหันไปมองบอดี้การ์ดบนโซฟา

ในที่สุดบอดี้การ์ดก็หลับสนิท และส่งเสียงกรนออกมาเบาๆ

ร่างกายของคนเราเวลาตึงเครียดกับเวลาผ่อนคลาย จะมีสภาพที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นทุกคนจึงมองออกได้ในพริบตา