บทที่ 1736 คางคกทองเลี้ยงหยก

พอหูจินหนิวได้ยินคำว่าสุสานมารดรผี ความตื่นเต้นบนใบหน้าก็แข็งทื่อไปในพริบตา แววตาสั่นไหวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะฝืนยิ้มหน้าด้านหน้าทนออกมา

"ที่แท้เถ้าแก่ลู่ไม่ได้อยากได้แค่หยกขาวมันแกะ แต่ยังอยากได้ของในสุสานมารดรผีด้วยนี่เอง"

"มารดรผีตนนี้น่าจะเคยเป็นบุคคลสำคัญมาก่อนตอนที่ยังมีชีวิต ของใช้ฝังศพมีเยอะแยะไปหมด... เพียงแต่ว่า ตำแหน่งมันค่อนข้างจะลึกลับไปสักหน่อย บนโลกใบนี้ นอกจากฉันเฒ่าหนิวแล้ว เกรงว่าคงไม่มีคนที่สองรู้ตำแหน่งของสุสานหรอกนะ..."

"ถ้าเถ้าแก่ลู่สนใจจริงๆ ล่ะก็ พวกเรามาคุยกันดีๆ..."

"คิดให้ดีก่อนแล้วค่อยมาหาฉัน รอยประทับทวงวิญญาณถึงจะถูกสลายไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าของชั่วร้ายในสุสานนั่นจะปล่อยแกไปอย่างสิ้นเชิงหรอกนะ" ยังไม่ทันที่หูจินหนิวจะพูดจบ ลู่เฟยก็ปิดประตูใส่