บทที่ 1737 ไม่ยอมเลิกรา

บ้านดินที่เก่าแก่ราวกับร่างไร้วิญญาณ หดตัวจมอยู่ในความเงียบเหงาวังเวงที่ปลายสุดของเมืองเล็กๆ

ท่านสามผางยืนอยู่หน้าประตูใหญ่

หยวนไป๋เหมยและเหล่าบอดี้การ์ดยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ด้านหลังเขา ราวกับดวงดาวล้อมรอบดวงจันทร์

"ห้ามเข้านะ!"

หวงซวงซวงกางแขนทั้งสองข้างขวางอยู่ที่ประตู ใบหน้าที่เคยซีดเซียวแดงก่ำไปหมด ทั้งโกรธและทั้งกลัว