บทที่ 1739 คนสกปรกโสมม

"เมื่อสิบกว่าปีก่อน รูปสลักหยกหญิงสาวก็ถูกคนต่ำช้าที่มีความคิดสกปรกโสมมทำให้แปดเปื้อนมาแล้ว ฉันจะยอมให้เท้าของนางตกไปอยู่ในมือของคนพรรค์นั้นอีกได้อย่างไร"

คำพูดของหญิงชราสกุลหวงทำให้ลู่เฟยและหวงซวงซวงชะงักงันไป

"ทำให้แปดเปื้อนงั้นหรือ" ลู่เฟยขบคิดถึงคำคำนี้ "คุณยายหวง คุณหมายความว่า... มีคนทำเรื่องลบหลู่รูปสลักหยกหญิงสาวอย่างนั้นหรือ"

"ไม่ใช่แค่ลบหลู่น่ะสิ!"

ในดวงตาของหญิงชราสกุลหวงเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาแห่งความเคียดแค้นและอัปยศอดสู