บทที่ 1740 ยอมหักไม่ยอมงอ

บนขื่อหลังคา

ลิงน้อยขนขาวสองตัวหายวับไปอย่างเงียบเชียบ กลายสภาพเป็นควันเบาบางสองสาย ทะลุผ่านอากาศลอยออกจากบ้านดินไปอย่างไร้ร่องรอย

ลอยกลับเข้าไปในแขนเสื้อของหยวนไป๋เหมย

หยวนไป๋เหมยที่นั่งขัดสมาธิอยู่ในรถลืมตาขึ้น

"เหล่าไป๋ เป็นยังไงบ้าง เถ้าแก่น้อยของโรงรับจำนำอักษรเสีย จัดการของชั่วร้ายบนเท้าหยกได้หรือยัง" ท่านสามผางรีบถาม