บทที่ 1781 นกแจ้งตาย

ลู่เฟยทั้งสามคนกินข้าวไปพลาง มองเจ้าของร้านด้วยสายตาขบขันไปพลาง

ส่วนเสี่ยวเฮยก็มุดอยู่ใต้โต๊ะ แทะกระดูกท่อนโตอย่างเอร็ดอร่อย

"พ่อหนุ่ม ฉันไม่ได้หลอกพวกนายนะ! แถวภูเขาด้านหลังนั่นมีปีศาจอยู่จริงๆ คราวก่อนคนพวกนั้นก็เกือบจะเอาชีวิตไปทิ้งแล้ว!"

เจ้าของร้านชักจะไม่พอใจขึ้นมาทันที สีหน้าดูจริงจัง

"งั้นเถ้าแก่ก็เล่ามาสิ ว่าตกลงมีปีศาจอะไรบ้าง" หู่จื่อยัดเนื้อเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ จนน้ำมันเยิ้มเต็มปากพลางเร่งเร้า