บทที่ 1793 ความเปลี่ยนแปลงที่ผิดปกติ

"พวกเรามีเชือก นายจะไปเสียแรงเปล่าทำไมล่ะ"

ลู่เฟยยื่นมัดเชือกส่งให้หยวนไป๋เหมย

หยวนไป๋เหมยชะงักไป สีหน้าดูเก้อเขินเล็กน้อย กล่าวขอบคุณแล้วรับเชือกมาจากมือของลู่เฟย จากนั้นก็มัดวานรหินเฒ่าไว้อย่างแน่นหนา

"ลำพังแค่เชือกธรรมดาพวกนี้ยังไม่พอหรอก ด้วยตบะบารมีของอาจารย์ฉัน ต่อให้ฉันกับพวกนายรวมหัวกัน ก็ใช่ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของท่านได้"

หยวนไป๋เหมยขมวดคิ้วมองวานรหินเฒ่าด้วยความกังวลใจอย่างหนัก