บทที่ 197 ยืมดวง

"ยืมดวง?"

พอได้ยินลู่เฟยพูดแบบนี้ สีหน้าของโจวอวี่หยางก็เปลี่ยนเป็นตกตะลึง "ดวงชะตาของคนเรา สามารถถูกยืมไปได้ด้วยเหรอ?" หลิวฟู่กุ้ยกับหู่จึก็มองลู่เฟยด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

"พูดให้ถูกก็คือ ไม่ใช่การยืม แต่เป็นการขโมยต่างหาก! คนที่จิตใจไม่ซื่อตรงบางคน มักจะใช้วิชาชั่วร้ายนอกรีต ขโมยดวงชะตาของคนอื่นไปใช้เป็นของตัวเอง" ลู่เฟยมองโจวอวี่หยาง "ประธานโจวต้องเป็นเพราะดวงชะตาดีเยี่ยม ถึงได้ถูกคนหมายหัว คุณเคยเอาวันเดือนปีเกิดและเวลาตกฟากของตัวเองไปบอกให้คนอื่นรู้บ้างไหม?"

"วันเดือนปีเกิดและเวลาตกฟากงั้นเหรอ?" โจวอวี่หยางครุ่นคิด ก่อนจะตอบด้วยความสับสนว่า "คนที่รู้วันเกิดผมมีค่อนข้างเยอะเลยนะ เพื่อนสนิทตอนเรียน แฟนผม แล้วก็คนในครอบครัว... คงไม่ใช่พวกเขาหรอกมั้ง?"

"ถ้าอยากจะยืมดวง นอกจากจะต้องรู้วันเดือนปีเกิดและเวลาตกฟากของอีกฝ่ายแล้ว ยังต้องใช้พวกเส้นผมและเล็บมาเป็นสื่อกลางด้วย" ลู่เฟยอธิบายอย่างช้าๆ "เล็บเป็นตัวแทนของตับ เส้นผมเป็นตัวแทนของไต... สรุปก็คือ มันเป็นสิ่งที่สะท้อนถึงพลังชีวิตและจิตวิญญาณของคนคนนั้น ประธานโจวลองคิดดูให้ดีๆ อีกทีสิ ในบรรดาคนที่รู้วันเดือนปีเกิดของคุณ ใครคือคนที่สามารถเอาเล็บและเส้นผมของคุณไปได้ง่ายที่สุด"