บทที่ 201 แมลงพูดความจริง

"ไม่มีงั้นเหรอ?"

ดวงตาของซูหนิงเสวี่ยฉายแววผิดหวัง เธอมองลู่เฟยเขม็ง แล้วพูดอย่างไม่ยอมแพ้ว่า "ฉันไม่เชื่อ นายหลอกฉัน! นายต้องมีแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ?"

"ไม่มีจริงๆ คุณหนูซู บนโลกใบนี้ไม่มีของอัปมงคลชิ้นไหนที่สร้างมาเพื่อใครคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะหรอกนะ" ลู่เฟยส่ายหน้า

"ฉันไม่เชื่อ!" ซูหนิงเสวี่ยกัดริมฝีปาก "นายต้องการอะไร เงิน หรือว่าอย่างอื่น ฉันหามาให้ได้หมดนั่นแหละ"

"คุณหนูซู ชีวิตของคุณในตอนนี้ก็เป็นสิ่งที่ใครหลายคนใฝ่ฝันแต่เอื้อมไม่ถึงอยู่แล้ว จะคำพูดจริงหรือคำโกหก มันสำคัญยังไงล่ะ?"