บทที่ 236 โสมภูเขาตัวน้อยขาวอวบ

จ้าวเฟิ่งชุนชี้นิ้วไปข้างหน้า

"โสมภูเขาอยู่ใต้ต้นไม้ต้นนั้น ดินตรงนี้เหมาะกับการเจริญเติบโตของมันที่สุด มันมักจะหากินอยู่แถวๆ นี้แหละ ต่อให้มันวิ่งหนีไปไกลเพื่อล่อคนให้หลงทาง สุดท้ายมันก็จะกลับมาอยู่ดี"

พวกลู่เฟยทั้งสามคนมองตามนิ้วของเขาไป

ข้างหน้ามีแต่ต้นไม้เต็มไปหมด ใต้ต้นไม้ก็มีแต่หญ้าขึ้นรกชัฏ

"ไหนล่ะ ทำไมฉันไม่เห็นมีอะไรเลย?" หู่จึชะเง้อคอยาว แววตาเต็มไปด้วยความงุนงง