บทที่ 242 ไหว้เทพกลับหัว

ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ในมุมมืด มองลู่เฟยแล้วแค่นเสียงเย็นชา "พวกนายไม่ใช่คนในแวดวงเสวียนเหมินหรือไง กฎแค่นี้ก็ยังไม่รู้อีก?"

"คนเป็นกลัวการเข้าอารามหยินที่สุด เพราะอารามหยินไม่ได้มีไว้ให้คนเป็นกราบไหว้ การเอาผ้าคลุมหัวนอนแกล้งทำเป็นคนตาย ถึงจะปลอดภัยไร้เรื่องราว"

"อย่างนั้นหรอกหรือ? ฉันเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลยนะ" ลู่เฟยไม่เชื่อแม้แต่น้อย

ในเมื่ออารามหยินไม่ได้มีไว้ให้คนเป็นกราบไหว้ แล้วก่อนหน้านี้พวกเธอจะกราบไหว้ทำไมกัน?

"ฉันก็ไม่เคยได้ยินเหมือนกัน! คนปกติที่ไหนเขาจะเข้ามาในสถานที่อย่างอารามหยินกัน?" จิงเจี้ยนพูดขึ้นบ้าง