บทที่ 303 จิตใจคนต่างหากที่แผลงฤทธิ์

ฟิ้ว—
ลมเย็นยะเยือกพัดผ่านหลุมศพร้าง ต้นไม้รอบด้านส่งเสียงดังสวบสาบ ราวกับกำลังพยักหน้าแสดงความเคารพต่อลู่เฟย
จากนั้น ก็พัดเข้าไปในหมู่บ้าน

ยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดยามราตรี ลู่เฟยรู้สึกได้ว่าที่จุดตันเถียนของตัวเองมีกระแสความอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งสาย
สำหรับคนในหมู่บ้านหวงเมี่ยวแล้ว นี่คือค่ำคืนที่ไม่สงบสุขเลย
บางคนจู่ๆ ก็มีแผลพุพองงอกขึ้นมาที่เท้า บางคนจู่ๆ ก็ตาบอดมองไม่เห็น

ที่ร้ายแรงที่สุด ก็คือบ้านของผู้เฒ่าเกิน
ผู้เฒ่าเกินกับลูกชาย ราวกับคนเสียสติ เอาไม้ฟืนทุบตีขากันและกัน ทุบตีจนเลือดเนื้อเละเทะกระดูกหักก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ
เสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่ว...

รุ่งสาง
เมื่อชาวหมู่บ้านหวงเมี่ยวตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายในที่สุด ลู่เฟยก็ขับรถพาครอบครัวหวงโหย่วไหลจากไปแล้ว
สำหรับลู่เฟยในตอนนี้ ธุรกิจในครั้งนี้ไม่ได้อันตรายเลย แต่กลับทำให้ในใจของเขารู้สึกหนาวเหน็บเป็นพิเศษ
สิ่งที่แผลงฤทธิ์ตกลงแล้วคือของอัปมงคล หรือว่าจิตใจคนกันแน่?

......
ถนนวัตถุโบราณ
ร้านอักษรเสีย