บทที่ 325 ข่าวดี ข่าวร้าย

ผู้หญิงคนนั้นดิ้นรนอยู่ในฝูงงูสองสามที ลำคอที่ยาวเฟื้อยชูชันขึ้น นัยน์ตาทั้งสองข้างจ้องมองจิงเจี้ยนอย่างตัดพ้อ ราวกับกำลังมองดูชายโฉดที่พอเสร็จกิจก็ใส่กางเกงวิ่งหนีไป
เธอส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ก่อนจะไล่ตามไปอย่างเคียดแค้น ร่างกายที่ยาวเหยียดทับลูกงูตัวเล็กๆ แบนแต๊ดแต๋ไปไม่น้อย
"วิ่งเร็ว!"
จิงเจี้ยนรู้สึกหนาวสันหลังวาบ ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง

ลู่เฟยสาดผงยาไปด้านหลังเป็นระยะๆ เพื่อสกัดกั้นฝูงงูที่ไล่ตามมา
ในที่สุด
ที่สุดปลายทางด้านหน้า ก็ปรากฏปากถ้ำอันมืดมิดแห่งหนึ่งขึ้นมาให้เห็น
"ถึงแล้ว!"
ทุกคนดีใจ
ขาทั้งสองข้างที่เดิมทีปวดเมื่อยไร้เรี่ยวแรง กลับมีพละกำลังเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน วิ่งรวดเดียวเข้าไปถึงที่นั่น

ทันทีที่พวกเขาไปถึงปากถ้ำ เสียงเลื้อยของฝูงงูที่อยู่ด้านหลังก็หยุดลง
จิงเจี้ยนถึงเพิ่งจะกล้าหันกลับไปมอง
เห็นเพียงฝูงงูและผู้หญิงคอยาวหยุดนิ่งอยู่กับที่ ในระยะห่างออกไปสี่ห้าเมตร สายตาที่ตัดพ้อของผู้หญิงคนนั้นกำลังจ้องมองมาที่เขา เขารีบเบือนหน้าหนีอย่างลุกลี้ลุกลน
"รีบเข้าไปเถอะ"
ลู่เฟยเปิดไฟฉาย สาดส่องเข้าไปในถ้ำหินปูน เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตราย ก็กวักมือเรียกทุกคน แล้วเดินนำเข้าไปเป็นคนแรก

อีกสามคนที่เหลือรีบตามเข้าไป
ด้านบนของปากถ้ำ มีหินย้อยแถวหนึ่งห้อยย้อยลงมา ดูราวกับซี่ฟันที่แหลมคม
เงาร่างของพวกเขาถูกปากถ้ำที่มืดมิดกลืนกิน
ฝูงงูด้านนอกสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงคอยาวเดินวนเวียนอยู่หน้าปากถ้ำสองสามรอบ ก่อนจะบิดตัวปีนขึ้นไปด้านบนปากถ้ำ
ติ๋ง
ติ๋ง
หยดน้ำหยดลงมาตามหินย้อย

ภายในถ้ำทั้งมืดมิดและชื้นแฉะ
แสงไฟฉายสาดส่องไป หินรูปร่างแปลกประหลาดวาดลวดลายอันแสนพิกลขึ้นมาท่ามกลางความมืด
แต่ทว่า ภายในถ้ำก็ยังถือว่าปลอดภัยดี
"ฝ่าฟันอุปสรรคมามากมาย ในที่สุดก็มาถึงถ้ำมังกรตกสวรรค์สักที"
เฮ่ออวิ๋นซงมองไปรอบๆ ร่างกายเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย แต่สภาพจิตใจกลับตื่นเต้นเป็นอย่างมาก