บทที่ 326 ของขวัญจากเทพมังกร

มังกร?
นั่นคือมังกรจริงๆ งั้นเหรอ?
ทุกคนตกตะลึงอ้าปากค้าง มองดูเงายาวร่างมหึมาในส่วนลึกของแอ่งน้ำ ชั่วขณะหนึ่งถึงกับลืมปีนขึ้นฝั่งไปเลย
เงายาวนั้นมีเขาคู่หนึ่งอยู่บนหัว ดวงตาสีทองแดงค่อยๆ ลืมขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ทอดสายตามองลงมายังพวกเขาทั้งสี่คนอย่างเรียบเฉย
สายตานั้น แฝงความเย็นชาไว้ท่ามกลางความน่าเกรงขาม

ราวกับว่าพวกเขาทั้งสี่คนเป็นเพียงแมลงตัวเล็กๆ ที่ไร้ค่า
ในใจของลู่เฟยเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อ
ตามตำนาน มังกรที่ตกลงมาตัวนั้นบินขึ้นสวรรค์ไปแล้วไม่ใช่หรือไง!
แล้วทำไมในถ้ำนี้ถึงยังมีมังกรอยู่อีกล่ะ? หรือว่าตำนานจะไม่เป็นความจริง!
ไม่ว่ายังไงก็ตาม

ตอนนี้พวกเขากำลังเจอปัญหาใหญ่แล้ว!
ทำไมถึงได้บังเอิญตกลงมาตรงนี้พอดิบพอดี
กลิ่นอายที่เต็มไปด้วยแรงกดดันนั้นทำให้ทั้งสี่คนไม่กล้าขยับเขยื้อนส่งเดช บอดี้การ์ดอู๋เถี่ยสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้
เขาเป็นแค่คนธรรมดา ต่อให้ร่างกายจะกำยำแข็งแรงแค่ไหน ก็ไม่สามารถต่อกรกับพลังแบบนี้ได้
แม้แต่ลู่เฟยกับจิงเจี้ยนก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันอันหนักอึ้งบนบ่า

"ทำยังไงดี?"
จิงเจี้ยนกับลู่เฟยสบตากัน
"ต่อให้เป็นมังกร ถ้าคิดจะโบยบินขึ้นสวรรค์ ก็เข่นฆ่าคนส่งเดชไม่ได้หรอกนะ ทำแบบนั้นมันผิดกฎสวรรค์ สวรรค์จะต้องลงทัณฑ์แน่" ลู่เฟยตั้งสติ ครุ่นคิดแล้วเอ่ยเสียงเบา
"ให้ฉันลองดูดีกว่า ถึงยังไงมันก็เคยรับของเซ่นไหว้จากพวกเรามาแล้ว" เฮ่ออวิ๋นซงกัดฟัน พลิกตัวในน้ำอย่างยากลำบาก แล้วประสานมือคารวะเงาร่างมหึมานั้นอย่างหนักแน่น
"ท่านเทพมังกร พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะมารบกวน! แต่ถูกสิ่งอัปมงคลไล่ตามมา แล้วบังเอิญก้าวพลาดตกลงมาในถ้ำพำนักของท่าน ท่านคือมังกรแท้ หวังว่าท่านจะไม่ถือสาเอาความกับมนุษย์เดินดินอย่างพวกเรา"

พูดจบ เขาก็ก้มหน้าลง รอคอยด้วยความกระวนกระวายใจ
กระแสอากาศที่เปียกชื้นเกิดการกระเพื่อมไหวเล็กน้อย
เงาดำร่างมหึมาดุจภูเขาขยับตัว ผิวน้ำกระเพื่อมเป็นวง น้ำวนพวยพุ่งขึ้นมาจากผิวน้ำ ยิ่งหมุนก็ยิ่งเร็ว
แรงดูดมหาศาลม้วนตัวเข้าหาพวกเขาทั้งสี่
แย่แล้ว!