บทที่ 327 หินสะกดมังกร

ซ่าๆๆ—
น้ำสาดกระเซ็น
แอ่งน้ำที่มืดมิดมีแสงสีทองทอประกายระยิบระยับ ทั้งสี่คนว่ายตามกันไปที่ก้อนหินยักษ์ทรงกลม
อู๋เถี่ยว่ายนำหน้าสุด การเคลื่อนไหวรวดเร็วมาก เพียงไม่กี่อึดใจก็ว่ายไปถึงใต้ก้อนหินยักษ์

หินก้อนนี้ใหญ่เท่ากับบ้านหนึ่งหลัง ขนาดมังกรยังถูกกดทับเอาไว้ได้ ด้วยกำลังของมนุษย์ธรรมดาอย่างเขา จะงัดมันออกไปได้อย่างไร?
เขาลองวนดูรอบๆ ก้อนหินยักษ์อยู่สองสามครั้ง แล้วโบกมือเรียกลู่เฟยอย่างร้อนใจ
"พวกคุณรีบมาช่วยคิดหาวิธีหน่อยเร็วเข้า!"
ลู่เฟยกับจิงเจี้ยนพาเฮ่ออวิ๋นซงว่ายน้ำตามมาอย่างยากลำบาก

เฮ่ออวิ๋นซงพิจารณาดูพืชประหลาดที่ดูราวกับประกอบขึ้นจากกระดูกคนเป็นซี่ๆ ดวงตาทั้งสองข้างทอประกาย
"สหายตัวน้อยลู่ นี่ก็คือไม้เชื่อมกระดูกที่พวกเราตามหาใช่ไหม!"
"ดูเหมือนมาก แต่ว่าไม้เชื่อมกระดูกจะงอกออกมาจากร่างของคนตาย..." ลู่เฟยก้มหน้าลงพิจารณาดูด้านล่างของพืชชนิดนั้น "ข้างล่างนี้ไม่มีศพเลยนะ..."
"ในเมื่อเป็นของขวัญจากเทพมังกร จะต้องใช้ศพไปทำไมล่ะ?" เฮ่ออวิ๋นซงโบกมือปัด ถึงแม้จะตื่นเต้น แต่ภายใต้การจับจ้องของรูม่านตาแนวตั้งขนาดมหึมา เขาก็ยังไม่กล้าลงมือเด็ดมันก่อน

"พวกเรามาหาวิธีย้ายหินก้อนนี้ออกไปก่อนเถอะ"
"พวกคุณไม่ใช่คนธรรมดานี่นา ต้องรู้วิธีเอาก้อนหินก้อนนี้ออกไปแน่ๆ" อู๋เถี่ยถูมือด้วยความตื่นเต้น มองลู่เฟยอย่างเปี่ยมไปด้วยความหวัง
ราวกับกำลังมองกุญแจที่ใช้เปิดประตูคลังสมบัติ
"หินที่สามารถกดทับมังกรได้ ย่อมไม่ใช่หินธรรมดา ใช้กำลังเข้าว่าคงไม่ได้ผลแน่" ลู่เฟยหรี่ตาลง พิจารณาดูหินก้อนนี้

หินก้อนนี้สูงมาก พื้นผิวหยาบกร้านมาก ตรงขอบที่สูงที่สุดมีรอยแหว่งที่เห็นได้อย่างชัดเจนอยู่รอยหนึ่ง
"ตอนที่ครึ่งอาจารย์ของฉันเล่าเรื่องมังกรแท้ให้ฉันฟัง เคยพูดถึงหินชนิดหนึ่งที่แฝงไปด้วยพลังพิเศษ สามารถใช้กดทับมังกรได้ เรียกว่าหินสะกดมังกร" จิงเจี้ยนนึกทบทวนแล้วเอ่ยขึ้น
"นายคิดว่านี่คือหินสะกดมังกรเหรอ?" ลู่เฟยหันไปมองเขา "หินชนิดนี้ มีวิธีทำลายไหม?"
"ฉันเหมือนจะจำได้ว่าครึ่งอาจารย์บอกว่า วิธีการนั้นง่ายมาก แค่ใช้มีดกรีดลงบนตำแหน่งที่เปราะบางที่สุดของหินสะกดมังกร พลังข้างในก็จะสลายไปเอง แต่มันก็นานมาแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจำผิดหรือเปล่า" จิงเจี้ยนไม่กล้ารับประกัน