บทที่ 328 ตัวปลอม

ลู่เฟยทันทีที่ตกน้ำ ก็ใช้แรงทั้งหมดว่ายไปหาพวกจิงเจี้ยนทั้งสามคน
รูม่านตาสีเขียวเข้มของเจียวดำหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับกำลังสงสัยว่า ทำไมคนผู้นี้ถึงไม่ถูกมันควบคุม?
"สหายตัวน้อยลู่ สำเร็จแล้วใช่ไหม?"
เมื่อเห็นลู่เฟยกลับมา เฮ่ออวิ๋นซงกับอู๋เถี่ยต่างก็เบิกตากว้าง มองเขาอย่างคาดหวัง

"หนี!" ลู่เฟยตวาดเสียงต่ำ พร้อมกับส่งซิกให้พวกเขา
"อะไรนะ?"
"หนีเร็ว!"
ลู่เฟยรวบรวมพลังเวทไว้ที่มือ แล้วตบฉาดเข้าที่หน้าผากของเฮ่ออวิ๋นซงกับบอดี้การ์ดอู๋เถี่ยอย่างแรง

จากนั้น ก็ผลักจิงเจี้ยนไปทีหนึ่ง "นั่นไม่ใช่มังกร มันคือปีศาจ!"
"ปีศาจงั้นเหรอ?"
จิงเจี้ยนชะงักไปครู่หนึ่ง กัดปลายลิ้นตัวเอง แล้วหันไปมองเงาร่างมหึมานั้นอีกครั้ง ก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี
"ทองคำ ทองคำหายไปไหนหมดแล้ว?"

"ไม้เชื่อมกระดูกทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้? สหายตัวน้อยลู่ เธอรีบมาดูสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น..."
ทองคำที่ก้นบ่อกลายเป็นโครงกระดูกอันหนาวเหน็บ เฮ่ออวิ๋นซงกับอู๋เถี่ยต่างก็อึ้งไป พยายามขยี้ตาอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
"เป็นของปลอมทั้งหมด หนีเร็ว!"
ลู่เฟยผลักทั้งสองคนอย่างแรง เมื่อเห็นว่าพวกเขายังคงอาลัยอาวรณ์อยู่กับภาพลวงตา จึงร่วมมือกับจิงเจี้ยนลากพวกเขากันไปคนละคน ว่ายน้ำหนีเข้าฝั่งอย่างสุดชีวิต

รูม่านตาแนวตั้งสีเขียวเข้มสว่างวาบ เจียวดำเมื่อเห็นว่าทั้งสี่คนกำลังจะหนี แววตาก็พลันเปลี่ยนไปทันที
ในดวงตาสาดประกายดุร้าย
แอ่งน้ำเกิดคลื่นกระเพื่อมเป็นชั้นๆ
น้ำวนสีดำสนิทหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับปากขนาดยักษ์ของขุมนรก กำลังอ้าปากกลืนกินพวกเขาทั้งสี่คน