บทที่ 329 สิ่งอัปมงคลช่วยชีวิต

งูหลามดำไล่ตามจิงเจี้ยนอย่างกระชั้นชิด เกล็ดที่หยาบกร้านเสียดสีกับก้อนหินจนเกิดเสียงสวบสาบที่บาดหู
หลังจากไหว้เทพมังกรเมื่อวานนี้ สิ่งที่ลู่เฟยได้ยินก็คือเสียงสวบสาบแบบนี้นี่เอง
เป็นงูหลามตัวนี้นี่เอง ที่นำเอาของเซ่นไหว้เข้ามาในถ้ำ เพื่อให้เจียวดำกิน
ความเร็วของงูหลามนั้นรวดเร็วมาก

จิงเจี้ยนราวกับสัมผัสได้ถึงลิ้นงูอันเย็นเยียบที่อยู่ด้านหลัง
"จิงเจี้ยน หลบไป!"
ทันทีที่สองเท้าของเขาแตะพื้น ลู่เฟยก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ผลักเขาออกไป แล้วใช้ไม้สายฟ้าฟาดในมือฟาดเข้าที่หัวงูซึ่งมีขนาดใหญ่เท่ากับยางรถยนต์อย่างแรง
วิ้ง!

ประกายสายฟ้าสีน้ำเงินสว่างวาบขึ้นบนเกล็ดสีดำสนิท งูหลามดำชักกระตุกไปสองสามที ส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างโกรธเกรี้ยว หางที่หนาเตอะชูชันขึ้น แล้วตวัดฟาดใส่ลู่เฟย
ปัง!
ลู่เฟยกลิ้งตัวหลบไปได้
ก้อนหินด้านหลังถูกหางงูฟาดจนแตกละเอียด

การโจมตีในครั้งนี้ ดึงดูดความสนใจของงูหลามดำได้สำเร็จ งูหลามดำไล่ตามลู่เฟยไปด้วยความโกรธแค้น
จิงเจี้ยนรีบปีนขึ้นมาจากพื้น ฉวยโอกาสนี้อ้อมไปด้านข้างของงูหลามดำ กระตุ้นกระบี่เจ็ดดาว แล้วแทงเข้าใส่อย่างเต็มแรง
ร่างกายที่หนาเตอะของงูหลามดำสั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง
"พี่อู๋ รีบพาผู้เฒ่าเฮ่อไปหาที่ซ่อนเร็วเข้า!" ลู่เฟยพอมีเวลาพักหายใจ จึงตะโกนบอกอู๋เถี่ยที่กำลังตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

"เสี่ยวอู๋ เร็วเข้า!"
เฮ่ออวิ๋นซงดึงอู๋เถี่ยทีหนึ่ง แล้ววิ่งโซซัดโซเซไปไกลๆ อู๋เถี่ยถึงเพิ่งจะลุกลี้ลุกลนวิ่งตามไป
ทั้งสองคนซ่อนตัวอยู่ในมุมลับตา มองดูงูหลามดำตัวนั้นด้วยความอกสั่นขวัญแขวน
งูหลามดำพุ่งเข้าใส่ลู่เฟยสองคนอย่างดุร้าย พร้อมกับส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างโกรธเกรี้ยวไม่หยุด