บทที่ 349 บ่อน้ำเก่าแก่ในหมู่บ้าน

"หู่จึ เอ็งนี่มันทำอะไรส่งเดชจริงๆ!"
ลุงเหล่าเกินวางยาหม่องลงบนโต๊ะอย่างแรง ดึงหู่จึไปด้านข้าง แล้วกดเสียงให้ต่ำลง
"เอ็งไม่รู้หรือไงว่าเรื่องในหมู่บ้านเรามันประหลาดแค่ไหน? เถ้าแก่ของเอ็งหน้าตาขาวสะอาดสะอ้านดูเหมือนพวกบัณฑิต คนเมืองแบบเขาลำพังแค่ฆ่าไก่ก็ยังไม่กล้าเลย จะไปทำอะไรได้? เอ็งอย่าไปทำร้ายเขาเลย!"

"ลุง ฉันหู่จึเป็นคนแบบนั้นเหรอ?" หู่จึพูดอย่างหนักแน่น "เถ้าแก่ของฉันเป็นพวกยอดคนผู้ปลีกวิเวก เก่งกาจมากจริงๆ นะ! ที่พวกเรามาหาลุง ก็เพราะอยากจะถามเรื่องศพแล้ง หลุมศพของย่าไม่ได้..."
"หู่จึ เอ็งพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?" ลุงเหล่าเกินราวกับแมวถูกเหยียบหางขึ้นมาทันที มีปฏิกิริยารุนแรง ผลักหู่จึออกไป
"หลุมศพแม่ฉันถูกขุด กระดูกก็ถูกเผาไปแล้ว พวกเอ็งยังคิดจะโยนความผิดเรื่องในหมู่บ้านพวกนี้มาให้บ้านฉันอีกเหรอ?"
"ลุง ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น พวกเราแค่อยากจะสืบเรื่องนี้ให้กระจ่าง จะได้ช่วยคน..." หู่จึรีบอธิบาย

"พวกเอ็งจะช่วยคน?" ลุงเหล่าเกินไม่เชื่อเด็ดขาด "หู่จึ! เอ็งเข้าไปในเมืองคราวเดียว อย่างอื่นไม่ได้เรียนรู้ ดันไปเรียนรู้วิธีคุยโวโอ้อวดมางั้นเรอะ?"
"ลุง..." หู่จึร้อนรน
ลู่เฟยโบกมือปัดให้หู่จึ ก้าวไปข้างหน้าแล้วยิ้มกล่าวว่า "ลุงเหล่าเกิน ช่วงนี้ลุงคงจะรู้สึกคอแห้งผากอยู่บ่อยๆ ในท้องราวกับมีไฟแผดเผา ดื่มน้ำไปเท่าไหร่ก็ไม่หายอยากใช่ไหม?"
"แล้วมันทำไมล่ะ?" ลุงเหล่าเกินแค่นเสียงเย็น "หมู่บ้านเราเจอภัยแล้ง น้ำไม่พอกินทุกคนก็คอแห้งกันทั้งนั้นแหละ!"

"อาการคอแห้งของลุงไม่เหมือนกัน! ขอแค่ลุงดื่มน้ำปุ๊บเหงื่อก็จะออกปั๊บ เหมือนกับสาดน้ำลงไปในดินแห้งๆ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย" ลู่เฟยยังคงยิ้มอย่างไม่รีบร้อน
"หลายวันมานี้ ลุงคงจะไม่ได้ฉี่เลยสักครั้งใช่ไหมล่ะ"
สีหน้าของลุงเหล่าเกินเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ หันไปมองหู่จึ "เอ็งบอกเขาเหรอ?"
หู่จึโบกมือเป็นพัลวัน "ลุง สองสามวันมานี้ฉันก็อยู่เฝ้าพ่อแม่ที่โรงพยาบาลตลอด ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าลุงฉี่หรือเปล่า"

"ลุงเหล่าเกิน ฉันไม่ได้ขู่ลุงนะ แต่นี่คือสัญญาณเตือนก่อนจะเป็นไข้!" ลู่เฟยหุบรอยยิ้ม สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา "อีกไม่นาน ลุงก็จะเหมือนกับคนอื่นๆ เป็นไข้สูงไม่ยอมลด จนกระทั่งขาดน้ำตาย"
ร่างกายของลุงเหล่าเกินสั่นสะท้าน ในดวงตาที่ลึกโบ๋ฉายแววหวาดผวาออกมา
แม่กับเมียของเขาก็ตายไปหมดแล้ว ตอนนี้กำลังจะถึงตาเขาแล้วเหรอ?
"แต่ลุงก็ไม่ต้องกลัวไปหรอก ยังพอมีทางช่วยอยู่" ลู่เฟยหยิบยันต์อักษรสยบผีออกมาแผ่นหนึ่ง ยื่นให้ลุงเหล่าเกิน "พกเจ้านี่ติดตัวไว้ แล้วลุงลองดื่มน้ำดูสิ"