บทที่ 360 ปีศาจคางคกกลับชาติมาเกิด

"มันแปลกขนาดนั้นเลยเหรอ?"
ลู่เฟยมองดูพุงกลมป่องของหลิวฟู่กุ้ย พลางคิดในใจว่าเกรงว่าอีกไม่นานหมอนี่คงต้องใช้ของวิเศษลดหุ่นอีกรอบเป็นแน่
พอหู่จึได้ยินว่ามีของแปลกให้ดู ก็เบิกตากว้างด้วยความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที
"ปีศาจคางคกกลับชาติมาเกิดอะไรกัน เฒ่าหลิว นายพูดให้มันชัดๆ หน่อยสิ!"
"ก็มีคนๆ นึงหน้าตาเหมือนคางคกมากๆ อยากจะมาใช้ของวิเศษลดหุ่นที่ร้านเราน่ะสิ..." หลิวฟู่กุ้ยพูดไปพลางใช้ไม้จิ้มฟันแคะฟันไปพลาง

"เดี๋ยวก่อน ของวิเศษลดหุ่นนี่มันคืออะไรอีกเนี่ย?"
"ก็ต้องเป็นของวิเศษชิ้นใหม่ที่น้องลู่เพิ่งรับมาน่ะสิ ฉันจะบอกให้นะว่าของสิ่งนี้มันวิเศษมาก ขอแค่แปะลงบนตัวคน อยากจะลดตรงไหนก็ลดได้ตรงนั้นเลย..."
หลิวฟู่กุ้ยมีสีหน้าภาคภูมิใจ
หู่จึนึกเสียดายจนแทบจะทุบกำปั้น รู้สึกว่าช่วงที่ตัวเองไม่อยู่ พลาดอะไรไปตั้งเยอะแยะ
"น้องลู่ พรุ่งนี้ถ้านายไม่ยุ่งล่ะก็ แวะมาดูหน่อยจริงๆ ก็ดีนะ ฉันล่ะกลัวจริงๆ ว่าถ้าเกิดคนคนนั้นเป็นปีศาจแปลงกายมาล่ะก็"

"ตกลง พรุ่งนี้ฉันจะไปดูซะหน่อยว่ามันจะแปลกประหลาดสักแค่ไหน"
ลู่เฟยถูกหลิวฟู่กุ้ยพูดซะจนเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเหมือนกัน คิดซะว่าพรุ่งนี้จะได้ไปรับเงินแบ่งรายได้อีกรอบ แล้วเอาไปให้จิงเจี้ยนด้วยเลย
สำหรับเพื่อนฝูงแล้ว ลู่เฟยเป็นคนใจกว้างมาโดยตลอด
คนอื่นเขายอมเหน็ดเหนื่อยทุ่มเทแรงกายแรงใจให้ตัวเอง จะไม่ให้ผลตอบแทนสักหน่อยมันจะสมควรเหรอ?
คืนหนึ่งผ่านพ้นไป

ลู่เฟยกับหู่จึเดินทางมาถึงร้านหลิงหลงเก๋อของหลิวฟู่กุ้ยตั้งแต่เช้าตรู่
เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับลูกค้าในการใช้ของวิเศษลดหุ่น หลิวฟู่กุ้ยถึงกับกั้นห้องเล็กๆ ไว้ที่ด้านหลังของร้านโดยเฉพาะ
ภายในห้องมีเพียงเฟอร์นิเจอร์เรียบง่ายอย่างเก้าอี้เอนหลังและโต๊ะวางอยู่ น้ำในขวดที่มุมห้องล้วนเป็นน้ำสุริยันทองคำที่ลูกหมาตัวดำเสียสละให้มาทั้งสิ้น
"เฒ่าหลิว ทำไมที่นี่ถึงมีผ้าปิดตาด้วยล่ะ?" หู่จึถามด้วยความสงสัย
"ก็ของวิเศษลดหุ่นมันหน้าตาไม่ธรรมดานี่นา เผื่อลูกค้าเห็นแล้วกลัว ก็จะได้เอามาปิดตาไว้ไง"

หลิวฟู่กุ้ยอธิบายไปสองสามประโยค เสียงกระดิ่งต้อนรับก็ดังมาจากหน้าประตูร้าน
"มาแล้วๆ!"
หลิวฟู่กุ้ยขยิบตาหลิ่วตาให้ทั้งสองคน จากนั้นก็รีบออกไปต้อนรับลูกค้าด้วยความกระตือรือร้น
"คุณไล่ คุณมาตรงเวลาจริงๆ! ห้องเตรียมไว้ให้พร้อมแล้วครับ เชิญด้านในเลยครับ"
"อืม" เสียงทุ้มต่ำของผู้ชายคนหนึ่งตอบรับ