บทที่ 450 รูปปั้นจงขุย

"หร่วนป๋อเหวิน!"
หญิงสาวเค้นตัวอักษรแต่ละคำออกมาจากซอกฟันด้วยความเคียดแค้น
"เป็นไปไม่ได้! หร่วนป๋อเหวินคนนี้ ฉันสืบดูแล้ว เขาตายไปตั้งหลายปีแล้วนะ!" หลวี่หงเฟิงรีบแย้งขึ้นมาทันที
หร่วนป๋อเหวิน ก็คือชื่อที่ภรรยาของเขาละเมอเรียกตอนนอนหลับนั่นเอง
"เขายังไม่ตาย แถมยังอยู่ดีมีสุขด้วย!" ผีสาวกัดฟันกรอด "ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ฉันหลงกลเขา ถูกคลินิกศัลยกรรมหลอกให้ไปทำหน้า จนต้องตายอยู่บนเตียงผ่าตัด!"
"เธอตายเพราะทำศัลยกรรมเหรอ? คลินิกศัลยกรรมนั่นชื่ออะไรล่ะ?" ลู่เฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เกรงว่า ภรรยาของหลวี่หงเฟิงกับผีสาวตนนี้ คงจะไปคลินิกเดียวกัน ไม่อย่างนั้นมันจะบังเอิญขนาดที่กระดูกคนตายของผีสาวตนนี้มาอยู่ในตัวเธอได้ยังไง
"ต่อให้กลายเป็นเถ้าธุลีฉันก็จำชื่อคลินิกนั่นได้ ชื่อว่าเมิ่งเหม่ยศัลยกรรมตกแต่ง!" แววตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น "ขอแค่ให้ฉันได้แก้แค้น ฉันรับรองว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายของพี่สาวคนนี้เลย! แก้แค้นเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะไปทันที! จะไม่รั้งอยู่อีกต่อไปเด็ดขาด!"
ราวกับกลัวว่าลู่เฟยจะไม่เชื่อ เธอจึงเล่าเรื่องราวตอนที่ตัวเองถูกทำร้ายทั้งน้ำตา
เธอชื่อเดิมว่าหลี่เฟยเฟย หน้าตาดีมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่เคยขาดแคลนคนมาตามจีบ
แต่เธอเป็นคนสายตาสูง หวังแต่จะแต่งงานกับคนรวย
มีอยู่วันหนึ่ง ในงานเลี้ยงของเพื่อนคนหนึ่ง เธอได้เจอกับลูกเศรษฐีรุ่นที่สองชื่อว่าหร่วนป๋อเหวิน
หร่วนป๋อเหวินทั้งหล่อทั้งรวย แถมยังปากหวานช่างเอาใจ หลี่เฟยเฟยจึงตกหลุมพรางคำหวานของเขาอย่างรวดเร็ว คิดว่าตัวเองได้เจอผู้ชายที่ใช่เข้าให้แล้ว
แต่ผ่านไปไม่นาน หร่วนป๋อเหวินกลับมักจะแสดงท่าทีรังเกียจหน้าตาของเธอทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ มักจะพูดต่อหน้าเธอเสมอว่า ถ้าหน้าเธอเล็กกว่านี้อีกนิด ตาโตกว่านี้อีกหน่อยก็คงจะดี
พอโดนพูดบ่อยๆ เข้า หลี่เฟยเฟยก็เริ่มเกิดความสงสัยในตัวเอง
สุดท้ายภายใต้การสนับสนุนของหร่วนป๋อเหวิน เธอจึงใช้เงินเก็บทั้งหมดที่มีไปทำศัลยกรรม คิดว่าตัวเองจะสวยขึ้น นึกไม่ถึงเลยว่า กลับต้องมาตายอนาถบนเตียงผ่าตัดเพราะความผิดพลาดของหมอไร้จรรยาบรรณ
ในช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนตาย
เธอได้ยินหมอโทรศัพท์หาหร่วนป๋อเหวิน ถึงได้รู้ว่าหร่วนป๋อเหวินไม่เคยชอบเธอเลย แค่เห็นเธอเป็นเหยื่อเท่านั้น
หร่วนป๋อเหวินก็คือนกต่อของคลินิกศัลยกรรมแห่งนี้!
เธอเก็บความแค้นนี้ไว้ไม่อยู่ จึงสิงสู่อยู่ในกระดูกดั้งจมูกที่ถูกตัดออกมา
และกระดูกดั้งจมูกชิ้นนี้ ก็บังเอิญถูกคลินิกศัลยกรรมนำมาใช้กับใบหน้าภรรยาของหลวี่หงเฟิงพอดี
"ตอนแรกฉันกะว่าพอแย่งร่างสำเร็จแล้ว ค่อยไปแก้แค้น! ในเมื่อถูกพวกคุณจับได้แล้ว ฉันก็ไม่กลัวที่จะบอกความจริงกับพวกคุณหรอกนะ ว่าฉันไม่ได้พิศวาสร่างกายแก่ๆ นี่เลยสักนิด ขอแค่ช่วยฉันแก้แค้น ฉันก็จะปล่อยเธอไป!" หญิงสาวกัดฟันกรอด
เธอเกลียดชังหร่วนป๋อเหวินเข้ากระดูกดำ แม้แต่ในความฝันก็ยังอยากจะฆ่าเขาให้ตาย
"แกยึดร่างคนอื่นเขามาแท้ๆ ยังจะมีหน้ามารังเกียจอีก!" หู่จึบ่นอย่างทนดูไม่ได้
"เถ้าแก่ลู่ จะเชื่อคำพูดของมันได้ไหม?" หลวี่หงเฟิงมองลู่เฟยเพื่อขอความช่วยเหลือ
เรื่องราวประหลาดขนาดนี้ ทำไมถึงต้องมาตกอยู่ที่ภรรยาของตัวเองด้วย!
"อยากพิสูจน์ว่ามันพูดโกหกหรือเปล่า ง่ายนิดเดียว ก็แค่ลองไปที่คลินิกศัลยกรรมเมิ่งเหม่ยดูสักตั้งก็รู้แล้ว"
"แต่ถ้าคุณใจร้อน อยากจะไล่มันไปเดี๋ยวนี้เลย ก็มีแต่ต้องใช้วิธีขับไล่แบบฝืนๆ เท่านั้น แต่ถ้าเกิดผีสาวตนนี้จนตรอกขึ้นมา แล้วทำร้ายจิตวิญญาณของพี่สะใภ้ พี่สะใภ้ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะกลายเป็นคนปัญญาอ่อน รักษาไม่หายไปตลอดชีวิต"
ลู่เฟยรู้สึกว่าผีสาวตนนี้ไม่ได้พูดโกหก แต่เขาก็ยังวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียให้ฟัง เพื่อให้หลวี่หงเฟิงเป็นคนตัดสินใจเอง
"ไม่ได้ ไม่ได้ จะยอมให้ภรรยาฉันกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไม่ได้เด็ดขาด!" หลวี่หงเฟิงถอนหายใจ ระงับความร้อนรนและความกังวลไว้ แล้วตัดสินใจว่าจะรอให้ฟ้าสางก่อน ค่อยไปที่คลินิกศัลยกรรมแห่งนั้น
คลินิกศัลยกรรมตกแต่งเมิ่งเหม่ย
อาคารคลินิกหรูหราโอ่อ่า
พวกลู่เฟยและคณะเดินเข้าไปข้างใน
"ทุกท่านครับ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ช่วยไหมครับ?"
พนักงานต้อนรับสาวที่มีใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยของการทำศัลยกรรม เดินเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
"นี่ภรรยาผมครับ เธอเคยทำศัลยกรรมที่นี่ วันนี้มาตรวจตามนัด" หลวี่หงเฟิงชี้ไปที่ 'ภรรยา' ที่แต่งหน้าจัดจ้าน พยายามทำสีหน้าให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด
"ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงมาพบคุณหมอท่านไหนคะ เดี๋ยวทางเราช่วยนัดหมายให้ค่ะ" พนักงานต้อนรับสาวดูเหมือนจะชินชากับการแต่งตัวแบบนี้แล้ว จึงยิ้มแย้มเต็มใบหน้า
"วังเฉียง!" หลี่เฟยเฟยเอ่ยชื่อออกมาสองคำด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ผู้ชายคนนี้คือหมอศัลยกรรมที่ทำให้เธอต้องตาย
พอได้ยินชื่อนี้ บนใบหน้าของพนักงานต้อนรับสาวก็เผยให้เห็นความประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็รีบสะกดกลั้นเอาไว้ แล้วบอกให้พวกเขารอสักครู่ ก่อนจะรีบวิ่งไปด้านหลังอย่างเร่งรีบ
หลี่เฟยเฟยจ้องมองไปทางทิศทางที่หล่อนจากไปเขม็ง ในดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น
ลู่เฟยกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างแนบเนียน ก็พบว่าที่นี่มีการจัดฮวงจุ้ยไว้ไม่น้อยเหมือนกัน
ทิศทางของประตูใหญ่ โครงสร้างภายในคลินิก หรือแม้แต่ตำแหน่งการวางต้นศุภโชค ล้วนแฝงไปด้วยความหมาย เห็นได้ชัดว่าเชิญผู้เชี่ยวชาญมาช่วยชี้แนะโดยเฉพาะ
"หืม?"
หลังจากลู่เฟยกวาดสายตามองไปรอบๆ สายตาก็ไปสะดุดอยู่กับรูปปั้นจงขุยตรงมุมห้อง
รูปปั้นจงขุยมีไว้สำหรับปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายโดยเฉพาะ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับฮวงจุ้ยดึงดูดทรัพย์เลยแม้แต่น้อย
หรือว่า ภายในคลินิกศัลยกรรมแห่งนี้จะมีของไม่สะอาดอยู่?
ลู่เฟยสังเกตต่อไป
ก็พบว่านอกจากรูปปั้นจงขุยแล้ว ตามมุมอื่นๆ ของคลินิก ยังมีของขลังสำหรับปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายอย่างไม้ท้อและเขาวัววางอยู่ด้วย
พอนำมารวมกันแล้ว ดูเหมือนจะกลายเป็นค่ายกลสะกดสิ่งชั่วร้าย
"ถึงขั้นต้องใช้ค่ายกล แสดงว่าของไม่สะอาดที่นี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ!"
ลู่เฟยหันมองซ้ายมองขวา ในใจก็เกิดแผนการบางอย่างขึ้นมา
"หู่จึ ช่วงนี้นายได้ล้างเท้าบ้างไหม?"
เขาแอบกระซิบข้างหูหู่จึสองสามประโยค
"หึๆ! เถ้าแก่วางใจได้เลย ฉันรับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ!" หู่จึฟังจบก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างตื่นเต้น แล้ววิ่งด้อมๆ มองๆ ไปที่มุมห้อง
ผ่านไปไม่นานก็กลับมาอย่างราบรื่น แล้วทำมือเป็นรูปโอเคให้ลู่เฟย
"เถ้าแก่ เรียบร้อย!"
เขากลับมายังไม่ถึงสิบห้านาที
ล็อบบี้ที่เดิมทีสว่างไสว จู่ๆ ก็มืดสลัวลง ราวกับถูกเมฆดำปกคลุม
มีกลิ่นเหม็นอับแปลกๆ ที่ยากจะบรรยาย โชยมาจากมุมห้อง ทำให้ลูกค้าในล็อบบี้พากันขมวดคิ้ว
"เกิดอะไรขึ้น ทำไมไฟถึงมืดลงล่ะ?"
"ไฟตกเหรอ?"
"เหมือนได้กลิ่นหนูตายเลย... ที่นี่สุขอนามัยแย่เกินไปแล้วมั้ง..."
ทุกคนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแต่รู้สึกไม่สบายตัวตามสัญชาตญาณ ไม่อยากจะอยู่ที่นี่อีกต่อไป
แต่ลู่เฟยกลับมองเห็น ว่ามีไอหยินอันเข้มข้นกำลังพวยพุ่งออกมาจากส่วนลึกของคลินิกอย่างต่อเนื่อง
ทางนั้นน่าจะเป็นทิศทางของห้องผ่าตัด
"ไอหยินหนักหน่วงขนาดนี้ มีปัญหาใหญ่จริงๆ ด้วย!"
หลวี่หงเฟิงสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงกระซิบถามว่า "เถ้าแก่ลู่ นี่มันมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"
"ไม่ต้องรีบร้อน รอดูงิ้วฉากเด็ดเถอะ" ลู่เฟยยิ้มบางๆ
"กรี๊ด——"
เพิ่งจะพูดจบ จากทิศทางของห้องผ่าตัด จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น
"เกิดอะไรขึ้น?"
"คงไม่ใช่ว่าเกิดอุบัติเหตุตอนผ่าตัดหรอกนะ?"
"ฉันได้ยินมาว่าคลินิกแห่งนี้เกิดอุบัติเหตุทางการแพทย์มาหลายครั้งแล้วนะ..."
ลูกค้าทุกคนต่างเริ่มนั่งไม่ติด พากันลุกขึ้นยืน เสียงกรีดร้องนั้นดูหวาดกลัวมากเกินไป ราวกับเห็นอะไรที่น่ากลัวสุดขีด
ไม่นาน
หมอในชุดกาวน์สีขาวคนหนึ่ง ก็วิ่งกระหืดกระหอบออกมา
"คุณลูกค้าทุกท่านครับ ไม่ต้องตกใจไปครับ เมื่อกี้พยาบาลของเราแค่สะดุดล้มโดยไม่ได้ตั้งใจเท่านั้น..."
เขาหน้าซีดเผือด เหงื่อเย็นแตกพลั่กเต็มหัว เห็นได้ชัดว่ากำลังฝืนทำใจดีสู้เสือ
"วังเฉียง!"
เมื่อหลี่เฟยเฟยเห็นหมอคนนี้ แววตาก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกถึงขีดสุดในทันที ความอาฆาตแค้นอันรุนแรงทะลักล้นออกมา