ตอนที่ 490 โบนไชน่า

ภายใต้แสงไฟ ใบหน้าของท่านเซียนหยวนยิ่งซีดเผือดลงไปอีก

"เพิ่งจะช่วยคนก๊อปปี้ของมีค่าไปได้ไม่กี่ชิ้น เงินก็ยังไม่ได้มาเท่าไหร่เลย เนื้อบนตัวฉันก็แทบจะไม่เหลือแล้ว" "ฉันก็ต้องอยากหยุดพักรักษาตัวบ้างสิ" "แต่อ่างใบนี้มันไม่ยอมให้ฉันหยุดเลย!" "พอวันที่สองมีคนมาหา ฉันตั้งใจจะปฏิเสธ แต่ไม่รู้ทำไม จู่ๆ ปากมันก็ตอบตกลงไปซะงั้น" "พอคนพวกนั้นกลับไป ฉันก็หน้ามืดสลบไปเลย พอตื่นขึ้นมาอีกที นิ้วมือก็หายไปหลายนิ้วแล้ว" "วันนี้ ก็มีคนมาหาฉันอีก" "พอฉันตื่นขึ้นมา ขาก็หายไปแล้ว..."

ท่านเซียนหยวนมือเท้าสั่นเทา พยายามถอยห่างจากอ่างกระเบื้องให้มากที่สุด ราวกับว่านั่นไม่ใช่อ่างรวมขุมทรัพย์ แต่เป็นปากขนาดใหญ่ที่คอยกลืนกินผู้คน

"เถ้าแก่ลู่ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันกลัวว่าจะอยู่ไม่ถึงพรุ่งนี้เช้าแล้ว ช่วยฉันด้วยเถอะนะ!" เพียงแค่สองสามวัน เขาก็กลายเป็นคนพิการไปเสียแล้ว เขาหวาดกลัวจริงๆ เกิดพรุ่งนี้เช้าตื่นมาแล้วหัวหายไปจะทำยังไง? ไม่สิ ถ้าหัวหายไปแล้วเขาจะยังตื่นขึ้นมาได้อีกหรือ!

"สมน้ำหน้า!" หู่จื่อกอดอก มองด้วยความสะใจ "ใครใช้ให้แกไปหลอกคนล่ะ! นี่แหละผลกรรมของแก!"