ตอนที่ 541 แตงหยิน

แดดร้อนเปรี้ยง ดวงอาทิตย์แผดเผาผืนดินราวกับลูกไฟ ลู่เฟยให้หู่จื่อเฝ้าร้าน ส่วนตัวเองซื้อแตงโมสองลูก ไปเยี่ยมเจี่ยปั้นเซียน พอเข้าประตูไป เขาก็ต้องตกใจสะดุ้ง ในลานบ้านเต็มไปด้วยกงเต๊กกระดาษวางกองพะเนินเทินทึก มีทั้งบ้าน รถ กุมารทองกุมารี และเสื้อผ้าของเล่นสารพัดอย่าง หรือแม้แต่หนังสือนิทานเด็กก็มีไม่น้อย เจี่ยปั้นเซียนนั่งอยู่ท่ามกลางกองกงเต๊กกระดาษเหล่านั้น เหงื่อแตกพลั่กกำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมของ นกแก้วตัวน้อยเกาะอยู่บนไหล่ของเขา เอียงคอมองเขา ดวงตาเล็กๆ เท่าเมล็ดถั่วเขียวทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ปั้นเซียน ลุงเตรียมกงเต๊กกระดาษตั้งเยอะแยะทำไมเนี่ย?" ลู่เฟยเดินเข้าไปในลานบ้าน กว่าจะหาที่วางเท้าได้ก็ลำบากเอาการ "อีกสองวันก็วันสารทจีนแล้ว ฉันเตรียมไว้ให้เจ้าตัวเล็กนี่ล่วงหน้า พอถึงเวลาเขาไปอยู่ที่นู่นจะได้ไม่ขาดแคลนอะไร" เจี่ยปั้นเซียนเงยหน้าขึ้นมองลู่เฟย "ถึงตอนที่ต้องส่งเจ้าตัวเล็กนี่ไป แกต้องมาช่วยด้วยนะ”

“รู้แล้วน่า ก็ตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอ" ลู่เฟยวางแตงโมลงบนโต๊ะ แล้วช่วยเจี่ยปั้นเซียนจัดเตรียมของ "แต่ลุงเตรียมเยอะขนาดนี้มันก็เกินไปหน่อยนะ เขาจะใช้หมดเหรอ?"

"เขายังเด็ก แถมหัวทึบอีก ฉันกลัวว่าลงไปข้างล่างแล้วจะโดนรังแกเอา..." เจี่ยปั้นเซียนวางกงเต๊กกระดาษในมือลง แล้วลูบหัวนกแก้วตัวน้อย เจ้าตัวเล็กนี้ไม่รู้ประสีประสาอะไรเลย บินไปบินมาท่ามกลางกงเต๊กกระดาษอย่างร่าเริง "ฉันติดต่อเพื่อนเก่าที่เป็นยมทูตไว้แล้ว ถึงเวลาจะฝากให้เขาช่วยพาเจ้าตัวเล็กลงไป มีคนรู้จักคอยดูแลให้ ยังไงก็อุ่นใจกว่า”

“ยมทูตเหรอ?" ลู่เฟยรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที ยมทูตมีสองประเภท ประเภทแรกคือยมทูตในปรโลก ก็คือยมทูตดำยมทูตขาว หัววัวหน้าม้าอะไรพวกนั้น ส่วนอีกประเภทคือยมทูตบนโลกมนุษย์ ก็คือคนเดินวิญญาณที่ได้รับการยอมรับจากยมโลก ให้ช่วยยมโลกเก็บดวงวิญญาณ