ตอนที่ 549 ไก่นำวิญญาณ

หลังจากถอดวิญญาณแล้ว โลกทั้งใบก็กลายเป็นสีเทาหม่น แม้จะพอมองเห็นบ้านเรือนและถนนหนทางรอบด้าน แต่ก็ไม่รู้เลยว่าทางไหนคือทางไปสู่ประตูผี มีเพียงแสงเทียนดวงน้อยในลานบ้านเจี่ยปั้นเซียนเท่านั้น ที่ส่องแสงสีเหลืองสลัวอยู่ "ไอ้หนู ตามไก่ตัวผู้ไปติดๆ นะ" เจี่ยปั้นเซียนตะโกนบอก "ครับ!"

ทั้งสองคนจูงเด็กชายตัวน้อยที่ยังมีอาการงัวเงีย เดินตามไก่ตัวผู้ไปข้างหน้า ไก่ตัวผู้ก้าวเดินด้วยท่วงท่ามั่นใจ ไม่ช้าไม่เร็ว เดินไปได้สักพัก ลู่เฟยก็พบว่าใต้เท้ามีถนนสายหนึ่งเพิ่มขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ นี่คือถนนสายแคบๆ ด้านหน้าและด้านหลังล้วนปกคลุมไปด้วยความมืดมิด ไร้จุดสิ้นสุด ไก่ตัวผู้เดินไปตามถนนสายเล็กๆ นี้ ไม่หันกลับมามอง เอาแต่มุ่งหน้าเดินต่อไป

"ปั้นเซียน นี่คือถนนหวงเฉวียนงั้นเหรอ?" ลู่เฟยรู้สึกทึ่งมาก เจี่ยปั้นเซียนพยักหน้า สีหน้าไม่ผ่อนคลายลงเลย กลับตึงเครียดขึ้นด้วยซ้ำ "ระวังตัวหน่อย วิญญาณรอบๆ เริ่มเยอะขึ้นแล้ว ถ้ามีตัวไหนแอบตามพวกเรามา ต้องระวังให้ดี" "เข้าใจแล้วครับ" ลู่เฟยระวังตัวขึ้นมาทันที กวาดตามองไปรอบๆ นึกไม่ถึงว่าวิญญาณรอบๆ จะเพิ่มจำนวนขึ้นจริงๆ เงาผีมากมายปรากฏขึ้นทุกหนทุกแห่ง มีวิญญาณลอยไปมาตามตึกอาคารไม่ขาดสาย

ลู่เฟยไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าเมืองเจียงเฉิงจะมีวิญญาณเยอะขนาดนี้ น่าจะเป็นเพราะวันนี้เป็นวันพิเศษนั่นเอง วิญญาณบางดวงกำลังดูดซับควันธูปเทียนริมถนนอย่างตะกละตะกลาม วิญญาณบางดวงก็ถึงกับลงไม้ลงมือแย่งชิงกระดาษเงินกระดาษทองที่ปลิวว่อน ลู่เฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยัดกระดาษเงินกระดาษทองปึกหนาในมือเข้าเสื้อไป ทรัพย์สินไม่ควรเปิดเผยให้ใครเห็น กฎนี้ใช้ได้แม้กระทั่งในปรโลก ทั้งสองคนคอยคุ้มครองเด็กน้อยไว้ตรงกลาง เดินตามไก่ตัวผู้อย่างระมัดระวัง ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลแค่ไหน ทำได้เพียงเดินต่อไปเรื่อยๆ

ผ่านไปพักใหญ่ ลู่เฟยก็พบว่าด้านหลังมีวิญญาณเร่ร่อนเดินตามมาหลายดวง ดวงตาของพวกมันเหม่อลอย ร่างกายขาดวิ่น ดูเหมือนจะถูกถนนสายนี้ดึงดูดมา "ขอแค่พวกมันไม่หาเรื่อง ก็ไม่ต้องไปสนใจ" เจี่ยปั้นเซียนลดเสียงลง "วิญญาณเร่ร่อนส่วนใหญ่ไม่มีเจตนาร้าย แค่จะตามไปยมโลกน่ะ" "ได้ครับ"