ตอนที่ 728 ทำข้อตกลงกับปีศาจ

คุณนายหยวนกินยาลดความดัน อารมณ์ก็ค่อยๆ สงบลงบ้างแล้ว เธอนั่งหอบหายใจเฮือกใหญ่ "จิตใจคนยากแท้หยั่งถึงจริงๆ!" ปรมาจารย์เซี่ยงถอนหายใจ เพียงเพราะความอิจฉาริษยาและความรู้สึกไม่ยุติธรรม ก็สามารถเกิดความเคียดแค้นต่อเพื่อนเก่าที่คบกันมานานหลายปีได้ ไม่เพียงแต่จะหลอกเอาเงิน แต่ยังจะเอาชีวิตอีกด้วย จิตใจคนเราสามารถบิดเบี้ยวได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ แต่ประธานหลีกลับยอมรับเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว ในแวดวงธุรกิจ เรื่องลอบกัดกันลับหลังแบบนี้มีให้เห็นอยู่บ่อยไป ลู่เฟยหรี่ตาลง มองไปที่หวังหมิงหย่วน "พูดมาเถอะ หน้ากากนั่นได้มาจากไหน?”

“หน้ากากอะไร ฉันไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องอะไร แล้วฉันก็ไม่เคยขายหน้ากากอะไรให้พวกเขาด้วย" หวังหมิงหย่วนแค่นเสียงเย็นชา ถึงยังไงความจริงก็ถูกเปิดเผยแล้ว ถ้าปล่อยให้สองสามีภรรยาสกุลหยวนหายดี เขาจะยังมีจุดจบที่ดีอยู่อีกหรือ? เงินก็เป็นไหลจื่อคังรับไปทั้งนั้น ถ้าเขาปากแข็งไม่ยอมรับซะอย่าง ดูสิว่าคนพวกนี้จะทำอะไรเขาได้! "หน้ากากนั่นแกเป็นคนเอาให้ฉันชัดๆ แกเป็นคนสั่งให้ฉันเอาไปขายให้เถ้าแก่หยวนนะ!" พอไหลจื่อคังที่อยู่หน้าประตูได้ยินดังนั้น ก็รีบชี้หน้าเขาพร้อมกับตะโกนอย่างมีน้ำโหทันที "หวังหมิงหย่วน! แกนี่มันไม่ใช่คนเลยจริงๆ! พวกเราไปทำอะไรให้แกเจ็บช้ำน้ำใจหรือ ถ้าเหล่าหยวนของฉันไม่รอด ฉันจะให้แกตายตกไปตามกัน!" คุณนายหยวนด่าทอด้วยความโกรธแค้น "เอาสิ! ถ้าเก่งจริงก็ฆ่าฉันให้ตายไปเลยสิ ถ้าฉันตาย พวกแกก็อย่าหวังว่าจะรอดเหมือนกัน!" หวังหมิงหย่วนทำหน้าตาย ไม่ยอมรับผิดใดๆ ทั้งสิ้น "แก!" คุณนายหยวนโกรธจนเจ็บแปลบที่หัวใจ "แกเป็นคนพูดเองนะ!" ลู่เฟยหัวเราะหึๆ ล้วงเอากล่องที่เต็มไปด้วยไอดำออกมาจากใต้หมอน เมื่อเห็นกล่องใบนี้ หวังหมิงหย่วนก็หน้าถอดสีไม่ต่างจากไหลจื่อคังเลย "แก แกจะทำอะไร?”

“แกอยากจะตายตกไปตามเถ้าแก่หยวนนักไม่ใช่หรือ ตอนนี้ก็จัดให้ตามคำขอเลย" ลู่เฟยพูดจบ ก็เปิดกล่องออก ไอดำพวยพุ่งเข้าใส่หน้าหวังหมิงหย่วนทันที เขาหลบไม่ทัน ถูกใบหน้ายิ้มแย้มอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่ข้างในจ้องมองเข้าอย่างจัง เขารู้สึกได้ถึงไอเย็นยะเยือกสายหนึ่งที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้าน จ้องมองลู่เฟยด้วยความเคียดแค้น "อย่าคิดนะว่าทำแบบนี้แล้ว ฉันจะบอกพวกแก! อะ... อย่างมากก็แค่ตาย...”

“ไม่มีปัญหา จัดให้ตามคำขอเลย!" ลู่เฟยพยักพเยิดหน้าไปทางหู่จื่อ หู่จื่อหักนิ้วมือดังกรอบแกรบ เดินเข้าหาหวังหมิงหย่วนพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "แก แกจะทำอะไร? ฉะ... ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะ ระหว่างทางที่ฉันมามีกล้องวงจรปิดตลอดทาง ถ้าพวกแกกล้าฆ่าคน ก็หนีไม่รอดสักคนแน่..." หวังหมิงหย่วนตื่นตระหนกลนลาน พยายามถอยกรูดแทบจะสิงเข้าไปในกำแพง "ใครบอกว่าพวกเราจะฆ่าคนล่ะ?" หู่จื่อพุ่งเข้าไป เอามือล้วงเข้าไปที่จั๊กกะแร้ของหวังหมิงหย่วนอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มจั๊กจี้เบาๆ แต่อย่างรวดเร็ว "แกๆๆ แกทำอะไร..." หวังหมิงหย่วนบิดตัวไปมา กัดฟันแน่นสุดชีวิต เพื่อไม่ให้ตัวเองหลุดหัวเราะออกมา "แกก็ไปด้วย ไปจั๊กจี้ที่เท้าเขา!" ลู่เฟยมองไปที่ไหลจื่อคัง "รับทราบ!" ไหลจื่อคังรีบวิ่งเข้าไป ถอดรองเท้าของหวังหมิงหย่วนออก แล้วจับฝ่าเท้าของเขาจั๊กจี้ทันที ทั้งสองคนงัดเอาวิทยายุทธ์ทั้งสิบแปดกระบวนท่าออกมาใช้จนหมด "พวกแก....... อ๊ากกกก...... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า อ๊ากฮ่าฮ่าฮ่า......." ในที่สุดหวังหมิงหย่วนก็ทนไม่ไหว ระเบิดหัวเราะออกมา หัวเราะไปหัวเราะมา น้ำตาก็ไหลออกมา "ขี้ขลาดขนาดนี้ ยังกล้ามาทำเป็นปากดีอีก! ทีนี้สบายตัวแล้วใช่ไหม?" หู่จื่อสะบัดเขาออกไปอย่างรังเกียจ ไหลจื่อคังรีบถอยไปอยู่อีกด้านอย่างว่าง่าย บนใบหน้าเผยให้เห็นความสะใจที่ปิดไม่มิด "พวกแก...... แค่กๆๆ......" หวังหมิงหย่วนหอบหายใจ จู่ๆ ก็ไอสำลักอย่างรุนแรง เขากุมลำคอไว้ ราวกับหายใจไม่ออก หน้าดำหน้าแดงไปหมด กว่าจะหายใจเป็นปกติได้ก็กินเวลาไปพักใหญ่ ไอคนตายกำเริบเร็วขนาดนี้เลยหรือ? เขาเพิ่งจะหัวเราะไปหยกๆ ก็เกือบจะสำลักน้ำลายตัวเองตายเสียแล้ว "นี่มันเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น! อีกไม่นาน แกก็จะกลายเป็นเหมือนเถ้าแก่หยวน" ลู่เฟยชี้ไปที่เถ้าแก่หยวน ซึ่งกำลังนอนยิ้มอย่างน่าสยดสยองอยู่บนเตียง หวังหมิงหย่วนตัวสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง เขากลัวตายกว่าที่ตัวเองคิดไว้มาก "วิธีแก้ทางเดียวก็คือ ต้องหาศพคนตายที่เคยสวมหน้ากากตอนฝังให้เจอ ถ้าแกอยากรอด ก็อย่ามัวโอ้เอ้เสียเวลาอยู่เลย" ลู่เฟยโบกมืออย่างรำคาญ "ต่อให้ฉันยอมบอก พวกแกจะไว้ชีวิตฉันหรือเปล่าล่ะ?”

“ถ้าเถ้าแก่หยวนรอด มันก็เป็นแค่คดีฉ้อโกงทรัพย์สิน แต่ถ้าเขาตาย คดีมันก็จะเปลี่ยนเป็นอีกแบบเลยนะ!" หวังหมิงหย่วนเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยอมเปิดปาก "ของพวกนี้ ลูกค้าประจำคนหนึ่งเอามาให้ฉัน" หวังหมิงหย่วนเป็นคนขับแท็กซี่ มีลูกค้าคนหนึ่งมักจะเหมาแท็กซี่ของเขาเป็นประจำ แถมยังจ่ายเงินหนักมาก พอไปมาหาสู่กันบ่อยๆ พวกเขาก็เลยสนิทกัน มีอยู่วันหนึ่ง ลูกค้าคนนั้นเหมาแท็กซี่ของเขาตามปกติ เห็นเขาอารมณ์ไม่ดี ก็เลยถามด้วยความเป็นห่วงว่าเป็นอะไรไป ตอนนั้นเขากำลังกลัดกลุ้มไม่มีที่ระบาย ก็เลยเล่าเรื่องที่บ้านไม่ได้ถูกเวนคืนให้ฟัง ลูกค้าคนนั้นพอได้ฟังก็ออกตัวแทนเขาเลย บอกว่าคนที่แซ่หยวนเห็นได้ชัดว่าไม่ได้เห็นเขาเป็นเพื่อน จงใจมาอวดรวยต่อหน้าเขาชัดๆ แล้วก็ถามเขาว่า อยากจะหาเงินจากคนที่แซ่หยวนบ้างไหม เขาลังเลอยู่แค่คืนเดียว ก็ตอบตกลงไป ลูกค้าประจำคนนั้นก็เลยให้หน้ากากปลอมตัวที่เหมือนจริงมากๆ กับยาสลบมา พร้อมกับสอนวิธีหลอกเถ้าแก่หยวนผ่านคนอื่นให้ เขาไปสืบข่าวที่ตลาดค้าของเก่า แล้วก็เลือกไหลจื่อคังที่มีชื่อเสียงไม่ค่อยดี มียาสลบอยู่ด้วย แผนการจึงดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่นานเขากับไหลจื่อคังก็หลอกเอาเงินจากครอบครัวสกุลหยวนมาได้เป็นล้าน แต่วิธีนี้ หลอกได้มากสุดครั้งละสองสามแสนเท่านั้น ลูกค้าประจำเคยบอกไว้ว่า ถ้าเงินมากเกินไป ยาสลบจะเสื่อมฤทธิ์ ดังนั้น สองสามีภรรยาสกุลหยวนก็ยังคงใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย เขาจึงยังรู้สึกไม่พอใจอยู่ดี ลูกค้าประจำก็เลยถามเขาอีกครั้ง ว่าอยากจะเล่นเกมใหญ่ไหม แน่นอนว่าเขาก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล ลูกค้าประจำก็เลยให้กล่องใส่หน้ากากใบนี้แก่เขา "ลูกค้าประจำคนนี้ของคุณนี่ก็แปลกดีนะ! เขาช่วยคุณขนาดนี้ คุณไม่เคยคิดสงสัยบ้างเลยหรือว่าเพราะอะไร?" ลู่เฟยมองหวังหมิงหย่วนด้วยสายตาเย้ยหยัน "เขาไม่ต้องการอะไรเลย บอกแค่ว่ารอให้ครอบครัวสกุลหยวนตายหมดแล้ว ให้ฉันเอาหน้ากากไปคืนเขาให้ได้" หวังหมิงหย่วนก้มหน้า "งั้นหรือ?" ลู่เฟยเลิกคิ้ว สบตากับปรมาจารย์เซี่ยงแวบหนึ่ง คนๆ นี้ต่างหากล่ะคือผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง! ใช้ของอาถรรพ์ทำร้ายคน หรือว่าจะเป็นผู้ฝึกวิชามารอีกคนหนึ่ง? "เอาไปคืนเขาทำไม?”