บทที่ 94 ทรงแหลมพิฆาต

พอพูดถึงปรมาจารย์คนนั้น เฉินจินฟาก็โกรธจนกัดฟันกรอด

"ไอ้ปรมาจารย์หวังเฮงซวยนั่น บอกว่าแค่เขาตั้งค่ายกลฮวงจุ้ยให้ ก็รับรองว่าดวงฉันจะพลิกฟื้น งานก่อสร้างจะราบรื่นไม่มีสะดุด"

"ฉันเห็นมันพูดจาน่าเชื่อถือ เลยลองให้มันทำดู"

"มันถือเข็มทิศเดินวนไปวนมาในไซต์งาน สั่งให้วางกิ่งไม้ตรงนั้น วางรูปปั้นหัวเสือตรงนี้ แล้วตบอกรับประกันกับฉันดิบดีว่าจะเปิดงานได้ราบรื่นแน่นอน"

"ฉันอยากเร่งงานให้ทันกำหนด เลยสั่งคนงานทำโอทีตอนกลางคืน ผลปรากฏว่าพอตกดึก คนงานหลายคนเห็นตุ๊กตาดินเผาวิ่งไปวิ่งมา พอจะดูให้ชัดๆ มันก็หายตัวไป"

"คนงานบางคนเกือบโดนอิฐหล่นใส่หัวตาย!"

"บางคนเหมือนโดนผลักตกลงมาจากชั้นบน แขนขาหัก"

"ยังดีที่ไม่ถึงกับมีคนตาย แต่คนงานกลัวจนหนีเตลิดกันหมดแล้ว!"

"ไอ้เวรนั่น มันสิบแปดมงกุฎชัดๆ!" เฉินจินฟาทถมน้ำลายลงพื้น แววตาฉายความอำมหิต "แม่งเอ๊ย! หลอกเอาเงินยังพอทน แต่มาทำเสียเวลาทำมาหากินนี่สิเรื่องใหญ่! ไม่มีคนงานทำงาน ส่งงานไม่ทันกำหนด ฉันจะเอาเลือดหัวมันออก!"

ตอนนี้ห้างสรรพสินค้าถูกรื้อถอนจนราบคาบ แต่ยังตอกเสาเข็มไม่สำเร็จ พื้นที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง

ไซต์งานกว้างใหญ่ไพศาลกลับเงียบเชียบไร้ผู้คน ดูวังเวงชอบกล

"โชคดีที่ฉันยังระแวงอยู่บ้าง เมื่อวานเลยจ่ายเงินไปแค่ครึ่งเดียว ตอนนี้ฉันออกประกาศจับในวงการนักเลงไปแล้ว รอเคลียร์เรื่องนี้จบเมื่อไหร่ ค่อยไปคิดบัญชีกับมัน!"

"เถ้าแก่ลู่ ฉันขอพูดตรงๆ ไว้ก่อนนะ! ถ้าเธอจัดการได้ก็จัดการ ถ้าไม่ได้ก็อย่ามาถ่วงเวลาทำมาหากินของฉัน!"

พูดจบ เขาก็จ้องลู่เฟยตาเขม็ง

ลู่เฟยยังคงท่าทีสงบนิ่ง ตอบกลับไปว่า "พี่ฟา จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้หลอกพี่ทั้งหมดหรอกครับ อย่างน้อยฮวงจุ้ยของห้างนี้ก็แย่จริงๆ"

"แย่ยังไง?" เฉินจินฟาขมวดคิ้ว "ทำเลห้างนี้ออกจะดี อยู่ติดถนนใหญ่ ใกล้ๆ ก็มีย่านการค้าตั้งหลายแห่ง! แถบนี้คนพลุกพล่านจะตาย!"

ลู่เฟยยิ้มบางๆ "ทำเลดี ไม่ได้แปลว่าฮวงจุ้ยจะดีเสมอไปครับ พี่ฟาลองดูตึกฝั่งตรงข้ามถนนสิครับ เห็นไหมว่ามุมตึกแหลมๆ หันมาทางนี้หมดเลย?"

เฉินจินฟาเงยหน้ามอง หรี่ตาพิจารณา "เหมือนจะใช่นะ"

"แค่มุมเดียวก็แย่แล้ว แต่นี่ตึกแถบนั้นหันมุมแหลมมาทางนี้หมดเลย เรียกว่า 'ทรงแหลมพิฆาต' (เจียนเจี่ยวซา) มุมแหลมที่พุ่งตรงเข้าหาอาคารหลัก จะทำให้เกิดอุบัติเหตุ ไฟไหม้ และมีคนบาดเจ็บล้มตายได้ง่ายครับ" ลู่เฟยชี้ให้ดู

ทรงแหลมพิฆาตเป็นลักษณะฮวงจุ้ยที่ไม่ดีที่พบเห็นได้ทั่วไป เพียงแต่ที่นี่ดูจะรุนแรงเป็นพิเศษ

"ไฟไหม้?!"

เฉินจินฟาตาโต

"ห้างนี้เคยไฟไหม้จริงๆ ด้วย แถมไม่ใช่แค่ครั้งเดียว ทำเอาธุรกิจเจ๊งยับเยิน เขาว่าระบบป้องกันอัคคีภัยไม่ดี ถึงต้องทุบทิ้งสร้างใหม่นี่แหละ!"

"ใช้ได้นี่เถ้าแก่ลู่ แค่เรื่องนี้เธอก็เก่งกว่าไอ้ปรมาจารย์หวังกำมะลอนั่นแล้ว! มันมัวแต่พล่ามเรื่องมังกรเขียวเสือขาวอะไรไม่รู้ ฟังไม่รู้เรื่อง"

"ฉันชอบคนเก่ง ขอแค่เธอช่วยจัดการปัญหานี้ได้ ฉันรับรองว่าไม่ให้เธอเสียเที่ยวแน่นอน!"

แววตาของเขาเริ่มฉายความชื่นชม

ไอ้หนุ่มนี่ถึงจะดูเด็ก แต่ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ

อันที่จริงเขาก็ไปสืบมาแล้วแหละ รู้ว่าตระกูลซูเคยจ้างเถ้าแก่น้อยแห่งโรงรับจำนำอักษรเสียจริงๆ ถึงได้ยอมโทรหาลู่เฟย

"พี่ฟาใจเย็นๆ ครับ ปัญหาของไซต์งานนี้คงไม่ได้มีแค่เรื่องฮวงจุ้ย พี่บอกว่าขุดเจอโลงศพเล็กๆ ใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมขอดูของจริงก่อนค่อยว่ากัน" ลู่เฟยยิ้ม

"ฉันให้คนงานไปเก็บกู้กลับมาแล้ว ตอนนี้เก็บไว้ในบ้านพักคนงานชั่วคราว"

เฉินจินฟาเป็นคนใจร้อน รีบพาลู่เฟยเดินฝ่าดงซากปรักหักพังไปยังบ้านพักชั่วคราวที่สร้างจากตู้คอนเทนเนอร์

บ้านพักมีอยู่สามตู้

ตู้หนึ่งเป็นสำนักงานชั่วคราว อีกสองตู้เป็นที่พักคนงานเฝ้าไซต์

โลงศพจิ๋วนั้นวางอยู่ในสำนักงาน

บอดี้การ์ดเปิดประตูให้ เฉินจินฟาใช้นิ้วป้อมๆ ที่สวมแหวนทองชี้ไปที่โต๊ะทำงาน

"เถ้าแก่ลู่ โลงจิ๋วอยู่บนโต๊ะนั่นแหละ ฉันยิ่งดูยิ่งขนลุก เลยให้คนเอาผ้าปูโต๊ะคลุมไว้"

ลู่เฟยกับหู่จึเดินเข้าไปยืนข้างโต๊ะ

เขาสวมถุงมือเรียบร้อยแล้วจึงเปิดผ้าคลุมออก

โลงศพสีแดงสดขนาดเล็กปรากฏแก่สายตา

โลงศพนี้ไม่ว่าจะเป็นรูปทรงหรือรายละเอียด ล้วนสร้างขึ้นตามแบบโลงศพปกติทุกประการ เพียงแต่ย่อส่วนลงมาเหลือความยาวแค่ครึ่งเมตร

ดูประณีตบรรจงมาก แต่บนฝาโลงมีรูเล็กๆ สามรู

"พี่ฟา สามรูนี่คือรอยตะปูเดิมใช่ไหมครับ?" ลู่เฟยถาม

"ใช่" เฉินจินฟาพยักหน้า

"แล้วตะปูไปไหนล่ะครับ?"

"ก็ตอนนั้นฉันสั่งให้คนงานเอาไปทิ้งพร้อมกันหมด พอไปตามเก็บโลงกลับมา ตะปูก็หายไปไหนแล้วไม่รู้"

ลู่เฟยไม่พูดอะไร ยื่นมือไปเปิดฝาโลง

ในโลงศพจิ๋วมีเพียงเศษดินที่แตกละเอียด ไม่เห็นตัวตุ๊กตาดินเผา

"ตุ๊กตาดินเผามันแตก เก็บกู้กลับมาได้แค่นี้แหละ" เฉินจินฟายิ้มเจื่อนๆ อธิบาย

ลู่เฟยพิจารณาอย่างละเอียด ในกองเศษดินพวกนั้น เขาพบสิ่งที่มีลักษณะคล้ายเล็บและเส้นผมของมนุษย์ปะปนอยู่

ใจเขากระตุกวูบ

ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาดินเผา ตุ๊กตากระดาษ หรือหุ่นฟาง ขอเพียงใส่ชิ้นส่วนร่างกายหรือวันเดือนปีเกิดของคนลงไป ก็สามารถใช้เป็นตัวตายตัวแทนของคนคนนั้นได้

ตุ๊กตาดินเผาตัวนี้ น่าจะถูกฝังที่นี่แทนใครบางคน

"พี่ฟา โลงศพจิ๋วนี่ขุดเจอตรงไหนครับ?" ลู่เฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม

"ตรงจุดตอกเสาเข็มโน่น เดี๋ยวฉันพาไป อ้อ ต้องใส่หมวกนิรภัยด้วยนะ เมื่อคืนถ้าคนงานไม่ใส่หมวก คงหัวร้างข้างแตกกันหมด!"

เฉินจินฟาสั่งให้บอดี้การ์ดหยิบหมวกนิรภัยมา ปัดฝุ่นออกแล้วแจกจ่ายให้ทุกคนสวมใส่

จากนั้นบอดี้การ์ดก็เดินนำทางพาทุกคนไปยังจุดตอกเสาเข็ม

"ตรงนี้แหละ"

เฉินจินฟาหยุดยืนหน้าหลุมขนาดใหญ่ ในหลุมมีเสาเข็มคอนกรีตที่หล่อค้างไว้อยู่หลายต้น

ทั่วทั้งไซต์งานเพิ่งอยู่ในระยะเริ่มต้นของการตอกเสาเข็มทำกำแพง

เท่ากับว่า งานของเฉินจินฟาเพิ่งจะเริ่มก็เจอตอเข้าจังเบอร์

เริ่มต้นไม่สวย มิน่าเขาถึงร้อนใจ

"จุดไหนแน่ครับ?" ลู่เฟยนั่งยองๆ ที่ขอบหลุม ชะโงกหน้ามองลงไป

"ตรงนั้น เห็นไหม? เดิมทีตรงนั้นมีเสาเข็มคอนกรีตอยู่ต้นหนึ่ง ตอนเรารื้อเสาเข็มเก่าออกถึงเจอมัน" เฉินจินฟาชี้ไปที่จุดหนึ่งด้านล่าง

"โลงศพจิ๋วถูกขุดออกมาจากในเสาเข็มคอนกรีตเหรอครับ?" ลู่เฟยคิ้วกระตุก ในใจเริ่มเดาทางถูก

"ใช่ มีปัญหาอะไรรึเปล่า?" เฉินจินฟามองลู่เฟย

"พี่ฟา เสาเข็มคอนกรีตที่นี่รื้อออกหมดทุกต้นแล้วเหรอครับ?" ลู่เฟยไม่ตอบ แต่ถามกลับ

"ก็ไม่หมดหรอก มีสองต้นที่สภาพยังดีอยู่ ฉันเลยเก็บไว้ ประหยัดงบไปได้หน่อย จริงไหม?"

ลู่เฟยมองดูอีกครั้ง พบว่ามีเสาเข็มคอนกรีตสองต้นที่ดูเก่ากว่าต้นอื่น สีซีเมนต์ต่างจากต้นอื่นชัดเจน และดูสมบูรณ์กว่ามาก

"คือสองต้นนั้นใช่ไหมครับ?"

"ใช่ ตกลงมันมีปัญหาอะไรกันแน่ เถ้าแก่ลู่?" เฉินจินฟาเกาหัวแกรกๆ ด้วยความหงุดหงิด "เห็นอะไรก็รีบๆ พูดมาเถอะ ฉันเกลียดพวกลีลาท่ามากที่สุด!"

"พี่ฟาใจเย็นๆ ครับ เดี๋ยวผมลงไปดูให้แน่ใจก่อน"

ลู่เฟยลุกขึ้น เดินเลาะขอบหลุมไปยังเสาเข็มคอนกรีตต้นใหญ่สองต้นนั้น พิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกระโดดลงไปในหลุม